(Poging twee. Eerde uploads mislukte.)
Sinds september 2017 probeer ik het stormchasen onder de knie te krijgen. Het jaar 2018 bracht niet heel veel spektakel, maar afgelopen week maakte toch wel wat goed. Na een winterperiode vol studieboeken kon ik samen met chasemaat Timo, na enkele tripjes in april, eindelijk echt proberen de theorie in de praktijk te brengen. Hierbij een fotoverslag van de afgelopen dagen.
2 juni 2019
Zondag 2 juni had enige onweerspotentie. Er zouden wellicht wat CB's kunnen ontstaan en mocht dat gebeuren, zou het direct tot stevig onweer kunnen komen. De regio Brussel - Tilburg had onze aandacht en we besloten op tijd te vertrekken vanuit de kop van Noord-Holland om wellicht enige initiatie westelijk van dat gebied mee te kunnen pakken. Rond 1800 uur hielden we stand bij Breda en niet snel daarna ontstonden de eerste buien bij Gent. Deze buien groeiden snel uit tot flinke ploffers, waarvan we er eentje meepakten om vervolgens oostelijk te rijden.
Eén van de ontladingen nabij Breda
Inmiddels ontwikkelde er een buienlijn vanaf Brussel richting Tilburg. Exact het gebied dat we voor ogen hadden. Omdat inmiddels de schemering er aan zat te komen, besloten we zuidoost van de buienlijn positie te kiezen. Vlakbij Weert aan de A2 leverde dit meerdere leuke CG's op met op de achtergrond een nieuwe CB die richting Tilburg trok. Hieronder een kleine selectie.
Bovenstaande foto werd toevallig genomen, ik testte mijn instellingen en voila.
Bovenstaande foto werd genomen met een 10mm lens en bevat iets meer ruis door de nabewerking. Deze ontlading was behoorlijk dichtbij en hierna besloten we dan ook veilig in de auto te gaan zitten. Op de achtergrond zie je de bui bij Tilburg oplichten.
4 juni 2019
Een schappelijke werkgever gaf ons de kans om op tijd richting België te vertrekken. De keuze was op voorhand gemaakt om richting Oostelijk België te rijden en om over de grens te anticiperen op de actuele ontwikkelingen. Via Valkenswaard de grens over en daar sloeg de eerste twijfel toe. In noordwest Frankrijk waren inmiddels de eerste supercells ontstaan nabij het triplepoint en iets oostelijker zag de cell tussen Parijs en Saint-Quinten er veelbelovend uit. Aangezien we van uitdagingen houden besloten we oost van Brussel te blijven en koers te zetten richting Leuven. Heerlijk chasegebied, lekker makkelijk ook. Geen bos, alles vlak, perfect uitzicht, uitstekende wegen.
Na het uitgebreide avondeten bestaande uit een heerlijk broodje van de Subway, werd de kans steeds kleiner dat er in onze aanvoerrichting nog iets extra's zou gaan gebeuren. Ondanks prima parameters ontstonden er geen vrije cellen meer voor het koufront uit en richtten we ons op de meest oostelijke cell vanuit Frankrijk. Vlakbij Hannuit werd het zoeken naar een leuke uitkijk plek, wat bovenverwachting vlot ging. Chasevrienden 40km zuidelijker meldden nog een wallcloud, eenmaal in ons zicht was daar niet veel van over. Ik kan een een zeer bewerkte foto uploaden waarop met veel fantasie in de verte iets van een wallcloud zichtbaar is, maar in ons uitzicht was de cell inmiddels outlfow dominant en moesten we het doen met enkele CG's,veel IC's en iets dat leek op een voormalige rear en front downdraft. Dachten we te zien.
Op bovenstaande foto is onder de 'knik' een hoos te zien. Waarschijnlijk gaat het hier om een outflow generated land spout...
...en deze kunnen behoorlijk krachtig zijn. Niet bewust wat er zich voor ons afspeelde (we waren aan het inpakken tijdens de laatste foto's) stapten we de auto in om met name de mogelijke hagel voor te zijn en oostelijk te rijden richting Luik. Niet ver van de snelweg af moest dit prima lukken. Een dorpje door, links en rechts. Plakje cake.
Bijna het dorp binnengereden vermoed ik een outflow en vermoed Timo iets anders. Ik zie bomen buigen richting noord en terwijl ik mijn medekazer probeer te overtuigen, klappen de bomen om naar zuid, vliegt er puin in de rondte, worden er dakpannen van het dak af gezogen en kiest een ananas het luchtruim recht omhoog. Hieronder enkele screenshots. Ik had geen zin het filmpje te bewerken en te uploaden (misschien in de toekomst), dit verslag duurt me al lang genoeg.
Boven het huis links waaien de dakpannen richting de onweersbui. In eerste instantie recht omhoog, om vlak voor onze auto op straat te belanden.
Deze grote kartonnen ananas haalt met gemak de 100 meter luchtruim.
Na enkele malen links en rechts zien we in de verte de oorzaak wegtrekken.
De straightline winds op dat moment nodigden niet uit tot tornado genesis, land spouts als deze hebben echter een andere ontstaanswijze. De sceptici onder weerwoorders en mede kazers kennende, de bewegende beelden zijn vrij op te vragen. Je had erbij moeten zijn of zo iets.
5 juni 2019
Intracloud lightning en MCS. Dat is Engels voor meuk. Stug als we zijn toch geprobeerd en net zuidoost van Weesp een leuke positie gezocht om de naderende buien te kunnen zien passeren. Althans, dat hoop je dan. Met name heel veel vocht zien passeren. Hieronder de beste foto.
Heb ik een keer heel origineel een molen in beeld....
Terug naar huis maar om vanaf de bank te kunnen genieten. Vervelende terugweg omdat de radar wat probleempjes had en we onvoorzien de laatste 20km vol de bowecho pakte die onder andere in 't Veld en Niedorp flink huis hield. Geloof me, dat was geen pretje, ik heb nog een droge mond van de adrenaline.
Eenmaal thuis nog wat foto's kunnen maken door het raam van de balkondeur. Op zich wel ontspannend. Luwte, geen regen want binnen, biertje erbij en een bankstel voor de rug. Het leverde een paar plaatjes op die bij Jannes het journaal niet halen, maar na 200 IC's vond ik ze zelf heel wat waard.
Met dubbelglas twee keer zoveel bliksem
Een vreemde CG achter een zware regenbui. De gloed over het meer is opspattend water of mist, op een droge dag is die in ieder geval niet aanwezig.
7 juni 2019
De beste dag van de week. Prima shear, leuke cape, goed grondwindje en vooral heel veel dynamische triggers. Deze dag zou de vorige drie verpletteren en dus vertrokken we vol goede moed richting Noord-West Duitsland.
Resultaat:
Vlakbij Oldenburg rondjes gereden door het bos. Op zich lekker na een drukke week.
Een paar niet fotogenieke CC's op de plaat en het hoogtepunt een soort van splittende leftmover met onvolwassen wallcloud maar wel leuke foto's en heel gaaf om onder te staan.
Hierboven: Schoteltjes-CB rechts kwam los van de dynamische moederbui en trok iets minder dan 180 graden noord.
Bovenstaand: Ongeveer 15 minuutjes later. Hele CB zit er boven, roterende inflow vanaf rechter bovenhoek richting elevated wallcload-mesoachtig-anticyclonaal-dingetje. Zie foto hieronder.
Voor uitleg, zie onder de foto hierboven.
Gr. Joep