Dat het weer in de bergen snel om kan slaan wist ik maar vandaag ook echt mee gemaakt. Vanuit Mayrhofen richting Ginzling gereden, vlak voor het begin van de mautstelle naar de schlegeis Stausee bij gasthof Breithlaner de auto geparkeerd en vandaar uit gewandeld richting ons doel de Klausenalm. Op het gele bordje stond aangegeven een half uur wandelen. Nu ken ik die Oostenrijkse tijden een beetje en werd mijn vermoeden al bevestigd; na 10 minuten stonden we voor de Klausenalm. Alleen helaas gesloten. Het was 10.30u. Geen apfelstrudel dus. Ik had de weerberichten al in de gaten gehouden en vanmiddag zou er kans op onweer zijn dus ver de bergen in is geen wijsheid. Maar op het moment dat we voor de gesloten deur stonden was het half bewolkt bij een graad of 25. We besloten om nog een stukje door te lopen, vonden de honden ook fijn, tot aan het volgende bord en dan besluiten of we wel of niet naar de volgende alm zouden lopen. De Grawandalm. Aangekomen bij het bord gaf deze 45 minuten aan. Omgezet naar Nederlandse wandeltijd zal dat ongeveer een half uur zijn. Maar we hadden al een uur gelopen en moesten natuurlijk nog weer terug. Een blik naar de lucht leek me dat niet verstandig. Ik had er geen goed gevoel bij en dus terug gekeerd naar de Klausenalm. Daar aangekomen was het terras geopend en dus hebben we daar in het zonnetje genoten van een heerlijke kop koffie en een kuchen en later nog een Radler. Onderweg daar naar toe hebben wij en de honden nog lekker verkoeling gezocht in het daar langs stromende beekje met mooi helder blauw water.
Na zo'n 3 kwartier op het terras kwam er flink onweer op zetten. Dit kwam zo snel achter de berg vandaan dat de enige optie was wachten tot het voorbij zou zijn. Het begon te stortregens en op de toppen van de bergen zag je binnen no time al van alles omlaag komen en even later hoorden we een donderend geraas van stenen en modder omlaag komen. Het rustige beekje, waar we kort daar voor nog aan het pootje baden waren met de honden veranderde in een woeste kolkende bruine massa. De lawine die van boven kwam, kwam recht op ons af. De Hauswirt Karl ging ondanks dat het flink onweerde met blikseminslagen rondom ons heen kijken of de brug het zou houden. De lawine werd gelukkig afgebogen door een groot rotsblok. Ondertussen viel de stroom een paar keer uit en verstoken van een netwerk wat internet of telefonie onmogelijk maakte was het maar afwachten wat de weergoden nog meer in petto hadden. Na anderhalf uur onweer bleef het nog wel stevig regenen maar omdat het al enige tijd niet meer onweerde durfden wij, en onze mede lotgenoten het aan om de hut te verlaten en de resterende 10 minuten naar de auto te gaan lopen. We hebben onze versnaperingen aan de huisbaas afgerekend en hem bedankt voor de goede zorgen. Ondanks deze omstandigheden een absolute aanrader om naar toe te gaan, Urig und echt, sehr gemütlich waar je altijd welkom bent.
Op de 1e foto de Klausenalm toen het nog mooi weer was en op de 2e het beekje. Op de 3e foto zie je dat er bovenop de berg van alles omlaag komt en op de laatste een kolkende rivier
