Flashback: 9 juli 2004 - 2018

Vrijdag, 9 juli 2004

Vandaag kregen we een zeer wisselvallige 'zomerdag' te verwerken.Tegen de ochtend hadden we reeds 0.8mm regen achter de kiezen, en in de loop van de dag zorgden verscheidene buien voor een dagtotaal van 2,6 mm. Niet bijster veel maar voldoende om er in samenwerking met een onaangename wind tot 31 km/h en temperaturen tussen 12,5 en een povere 18,5 graden een echt herfstweertje van te maken. De zon was gelukkig nog af en toe te zien tussen de buen door maar haar optreden is eerder bescheiden geweest. Op zaterdag zou het weer wat minder buiig worden, maar fris en zondag tot en met dinsdag zal het grillige buienweer echter weer de plak zwaaien.


Zaterdag, 9 juli 2005

Ondanks de droge landlucht uit het noordoosten overheersten lage wolken tijdens de eerste uurtjes van de daglichtperiode, met lokale mistbanken tot gevolg. De krachtige zon bracht echter al snel thermiek op gang waardoor deze overging in fraaie stapelwolkjes die de rest van de dag het weersbeeld bepaalden. Halverwege de namiddag werd het echter even spannend toen deze serieus uitbreiding namen in vertikale richting maar uiteindelijk bleven we van het hemelse vocht gespaard en kwam het niet verder dan een wat grijzer intermezzo. Later werd het aan de noordoostelijke horizon weer strakblauw waarna de zon er weer met volle kracht tegenaan kon gaan. Bij dit alles deden de temperaturehet al een stuk beter met waarden tussen een weliswaar frisse 10,0 maar warme 25,1 graden terwijl de wind maximaal 17,7 km/h haalde. Dit weersbeeld mogen we morgen wellicht nog eens overdoen, deze keer bij nog wat hogere temperaturen.


Zondag, 9 juli 2006

Frontale regenzones zijn erin geslaagd om erg dichtbij ons land te komen. Hierdoor hoefden we van de zon niet al te veel te verwachten, terwijl de passage van een half uitgemergeld occlusiefront voor wat druppeltjes zorgde rond de middag (warmtefrontgedeelte) en nog een paar druppeltjes in de late namiddag (koufrontgeldeelte). Brede opklaringen deden vervolgens hun intrede terwijl de resterende bewolking (voornamelijk Cumulus en Altocumulus) erg fraai oogde in de diepblauwe lucht. De wolkenvelden mochten er tijdens de voormiddag en middag echter ook best wezen qua uiterlijk. Waar de regen tekort schoot, zorgde de zuidwestelijke wind voor compensatie, zij het dat dit door velen niet werd geappreciëerd. Rukwinden tot 38,6 km/h zorgden immers voor de nodige overlast en hinder bij de in openlucht vertoevende terrasgangers, en dit ondanks de temperaturen die het nog best aardig deden met waarden tussen 17,9 en 24,7 graden. Kort voor zonsondergang verdween de bewolking bijna geheel uit beeld maar tijdens de uren daarop is er weer laaghangende Stratus en Stratocumulus komen opzetten. Het neerslagtotaal kwam ondanks het gedruppel tussendoor niet hoger dan 0,0 mm.


Maandag, 9 juli 2007

We beginnen de dag met brede opklaringen en diepblauwe luchten maar de aanwezige stapelwolken verliezen al snel hun relativatievermogen wat vertikale afmetingen betreft, en de reusachtige exemplaren die we hierdoor te zien krijgen ontwikkelen zich reeds voor de middag tot stevige onweersbuien. Een eerste onweer bereikt Malderen kort na de middag en geeft enige tijd matige regen, doch de aktiviteit gaat er snel uit en we moeten het stellen met nog een hele poos onweersvrije regen of motregen. In de late namiddag dient zich nieuw onweer aan welke met talloze dreunen van donderslagen erg veelbelovend lijkt maar het bij de passage van Malderen opnieuw met haar leven moet bekopen. Gewone regen is dus alweer het resultaat. Tijdens de avond krijgen we opnieuw zo'n exemplaar over de vloer dat zich met veel trala aankondigt maar uiteindelijk niet meer dan een gezapig regentje voortbrengt. Daarna keert de rust weer tot het einde van dit etmaal. Deze dag werd voorts gekenmerkt door temperaturen tussen 11,2 en 20,5 graden bij een west- zuidwestelijke wind tot 25,7 km/h en een neerslagtotaal van 5,8 mm.


Woensdag, 9 juli 2008

Voor de vroege vogels waren er nog wat opklaringen gereserveerd die zich vooral rond en kort na zonsopgang voordeden bij ochtendtemperaturen van 12,9 graden. De aanwezige bewolking bestond uit Stratus fractus en een band van Altocumulus die het luchtruim in twee helften leek te verdelen. De Stratus fractus bewolking nam al snel toe en de regen liet niet lang op zich wachten. Meestal ging het om matige regenval die voor het grootste deel van de voormiddag aanhield en ook de hele namiddag voor haar rekening nam. De regen is afkomstig van een warmtefront, maar doordat de warme lucht hierbij over de koudere lucht schuift, bleef het erg fris en moesten we ons tevreden stellen met maxima van 17,7 graden. Voeg daar nog de gure zuidwesten wind met haar snelheden tot 27,4 km/h aan toe en je bekomt meteen een dagje om zo snel mogelijk te vergeten. Tijdens de avond werd de regen wat minder intens, maar had hierbij de neiging om over te gaan in een fijne motregen die zelfs tijdens de drogere momenten bleef namiezeren. Dit bracht het neerslagtotaal uiteindelijk op 7,4 mm. De zon kregen we niet meer te zien en ook na het invallen van de duisternis bleven we tegen een betrokken Stratuslucht aankijken.


Donderdag, 9 juli 2009

De brede opklaringen waartussen slechts wat verspreide Stratocumulusveldjes zichtbaar waren, zorgden voor een hoopvolle start. Er zaten echter een aantal addertjes onder het gras. Zo zorgde de open hemel voor frisse minima die naar 11,7 graden daalden, en was de aangevoerde zeelucht met vocht beladen. Dit vocht was eerst nog onzichtbaar, maar zodra de zon erbij kwam werden er prompt stapelwolken gevormd. Deze gingen zich uitspreiden tot Stratocumulus- en Altocumulusvelden waardoor er vooral na de middag een kil en somber weerbeeld ontstond. Er werd een buienlijn gevormd die tijdens de late namiddag door het land trok met plaatselijk erg pittige regenvlagen, goed voor 1,4 mm op Malderse bodem. Daarna volgden weer opklaringen, maar de bewolking bleef in de meerderheid terwijl er tussendoor nog wat lichtere buitjes vielen. Het behoeft geen verwondering dat de maxima ver achterbleven met 19,6 graden, en de naar het west- zuidwesten draaiende wind belooft met haar snelheden tot 22,5 km/h ook al weinig goeds. In die richting bevindt zich immers een erg actieve regenzone. De waterreserves worden vannacht dus verder bijgevuld ten koste van de thermische reserves.


Vrijdag, 9 juli 2010

Restanten van Franse onweersbuien zorgden vanochten voor een half bewolkt weertype dat we bij erg warme minima van 17,8 graden konden ervaren. De bewolking bestond vooral uit Altocumulus castellanus, Stratocumulus en Cirrus terwijl er onder de dikste wolkenpartijen valstrepen zichtbaar waren. Aangezien deze tot aan de grond reikten, is het wellicht op sommige plaatsen reeds tot lichte regenbuitjes gekomen al was er van onweer nog geen sprake. Ondanks de bewolking warmde het zeer snel op en werd er op verschillende plaatsen tegen de middag reeds 33 graden of meer opgetekend. De opwarming zette zich door onder de wisselend bewolkte hemel en resulteerde te Malderen uiteindelijk in een zinderende 35,3 graden. Veel verkoeling kon de west- zuidwesten wind met haar snelheden tot 25,7 km/h in deze omstandigheden niet bieden. De eerdergenoemde wolkentypen verdwenen grotendeels tijdens de namiddag om plaats te maken voor een aantal flinke stapelwolken, maar deze zakten na verloop van tijd weer in elkaar. Dit leidde ons naar een lichtbewolkte tot heldere maar nog steeds zeer zwoele avond waarin het slechts heel langzaam afkoelde. De droogte bleef met een neerslagtotaal van 0,0 mm standhouden, maar daar zou morgen wel eens verandering in kunnen komen...


Zaterdag, 9 juli 2011

(weekendtrip West Vlaanderen)Na een woelige nacht vol pittige buien was het vanochtend wisselend bewolkt met stapelwolken die zich tot Altocumulus uitspreidden en een aantal opklaringen ertussen. De lucht werd snel stabieler en de buiigheid was er reeds lang voor de middag weer uitgegaan waarop een zonnig en vriendelijk weertype volgde. Tijdens de momenten waarop de zon achter een Stratocumulus velum of een Cumulus congestus wegdook was het erg kil, maar op de andere momenten was het aangenaam warm zolang de vlagerige westenwind maar kon gemeden worden. De bewolking loste tijdens de late namiddag en avond verderop tot er enkel wat fractus en een paar kleine Stratocumulusveldjes overbleven.


Maandag, 9 juli 2012

De zomer was vanochtend ver te zoeken met een mistroostige Stratuslucht waaruit afgelopen nacht nog wat regen is gevallen. Deze bleef tot na de middag intact waarna er gaatjes in ontstonden en de resterende bewolking overging in een mix van Stratocumulus en Cumulus fractus. Dit zorgde voor een halfbewolkt weertype en de temperatuur steeg van 14,4 graden 's ochtends naar 20,5 in de namiddag. Vooral tijdens de avond waren er regelmatig stralenbundels tussen de wolken te zien wat samen met de goudgele kleurschakeringen voor een mooi uitzicht zorgde. Het oogde ook een beetje dramatisch met de bijna gitzwarte Stratus en Stratocumulusvelden in het tegenlicht. De opklaringen werden na 20H breder en het voelde ronduit zomers aan al stond er op sommige momenten nog redelijk wat wind waarvan de maximumsnelheid vanuit het west - zuidwesten werd gemeten met 25,7 km/h. Na zonsondergang hield die er ook mee op maar zagen we vanuit het zuidwesten Cirrus, Cirrostratus en Cirrocumulus binnendrijven. De voortekenen van een nieuwe regenzone, maar voor vandaag hoeven we ons daarover nog geen zorgen te maken zodat we gerust het neerslagtotaal van 2,4 mm konden optekenen.


Dinsdag, 9 juli 2013

Het is tijdens de nachtelijke uurtjes helder gebleven waardoor we de zon in een stralende zuiderse hemel zagen opkomen. Dit gebeurde bij comfortabele minima van 14,7 graden terwijl er nergens een spoor van bewolking te bekennen viel. Het warmde al snel op zodra de zon op krachten was gekomen, en net als gisteren konden we weer rekenen op dat verkoelende noordoostelijke briesje dat voor de aanvoer van droge landlucht bleef zorgen en dus drukkende en plakkerige toestenden kon voorkomen. Ook de namiddag verliep helder en er werden nu helemaal geen stapelwolkjes meer gevormd. De maxima haalden 28,3 graden en er stond een noordelijke wind die op sommige momenten nog vrij krachtig was. Tijdens de avond was het aanvankelijk nog helder maar kort voor zonsondergang zagen we net boven de noordelijke horizon Stratocumulusbanken verschijnen die de eerste voorbode zijn voor een wat minder zomers weertype dat ons voor de komende dagen boven het hoofd hangt. Neerslag lijkt er echter niet in te zitten en ook vandaag is er uiteraard niet meer dan 0,0 mm gevallen waardoor er weer iets begint vorm te krijgen wat op een droogte lijkt.


Woensdag, 9 juli 2014

Net als gisteren zaten we vanochtend weer onder een dik pak regenwolken gevangen. De situatie was zo mogelijk nog erger dan gisteren want de neerslag was intenser en had een meer aanhoudend karakter waarbij we geen enkel droog moment meer konden onderscheiden. Tussen de stratiforme bewolking zaten ook kleine buienwolken verscholen en op de begane grond was dit merkbaar aan het plotse vallen van zeer dikke tropische druppels tussen de lichtere regen en motregen door. Tijdens de namiddag kwamen we ook nog eens in een stevig windveld terecht waardoor het uitermate guur en herfstachtig werd. De minima werden ook op dat moment bereikt met 12,8 graden wanneer je de maxima zou verwachten en de maxima werden gehaald wanneer je de minima zou verwachten met 18,1 graden. Vanuit het noorden kwam de warme lucht echter snel dichterbij in een zeer bizarre temperatuursverdeling en een op haar kop staand satellietbeeld dat zinderende woestijnluchten boven noord Europa toonde en Scandinavische taferelen in het zuiden. Om het nog surrealistischer te maken werd de warmte voorafgegaan door massieve onweerscomplexen die het noorden van Nederland binnentrokken en gevolgd werden door temperatuursstijgingen waar het normaal omgekeerd is. De aambeeldbewolking van dit onweer bereikte ons later op de avond maar vanop de begane grond was daar niets van te merken door de nog steeds aanwezige regenlucht eronder. Deze laatste wist het neerslagtotaal aan te vullen tot een naar Londerzeelse normen apocalyptische 23,7 mm.


Donderdag, 9 juli 2015

Tijdens het tweede deel van de nacht zorgde een koufront voor wat intensere en meer aanhoudende regen, maar ook deze keer bleek het slechts een schertsvertoning te zijn die ons net geen 0,2 mm opleverde. Dankzij de bewolking is het niet kouder dan 10,7 graden geworden ondanks het feit dat we weer volop in polaire luchtmassa's waren terechtgekomen. Tijdens de voormiddag bleef de buienactiviteit er nog een aantal uur inzitten op plaatsen die niet 'Londerzeel' of 'Malderen' genoemd waren, maar al snel zorgde de advectie van warmere lucht in de hogere lagen van de atmosfeer voor stabilisatie en bleef het ook op andere plaatsen droog. De bewolking reageerde op de advectie door zich meer en meer tot Stratocumulus uit te spreiden waardoor het een sombere dag dreigde te worden. Maar tijdens de namiddag volgde er een kentering waarbij de bewolking het niet verder dan Cumulus mediocris kon schoppen terwijl de Stratocumulus oploste. Hier en daar waren ook wat plukjes of streepjes Cirrus te zien. De bijzonder krachtige westenwind hield het ook voor gezien en nam tijdens het tweede deel van de namiddag sterk af in kracht waardoor de onderkoelde maxima van 19,7 graden niet nog onderkoelder aanvoelden dan ze al waren. Tijdens de avond losten de stapelwolken verder op en de Cirruswolken waren op hun eentje natuurlijk machteloos tegen de sterke afkoeling die zich ondertussen inzette en in de oostelijke helft van de Benelux waarschijnlijk opnieuw tot grondvorst zal leiden. Het spreekt voor zich dat nagenieten op de terrasjes alleen was weggelegd voor mensen die over goede thermische wetsuits beschikten, of de echte stoere beren onder ons voor zover we die al te zien kregen


Zaterdag, 9 juli 2016

De bewolking bestond nu vooral uit Cirrus en Cirrostratus terwijl het nog steeds erg winderig was (zuidwest). De minima waren wel erg zacht met 15,4 graden. De brutale wind wakkerde in de loop van de dag verder aan, al was dat nog zo slecht niet daar er merkbaar warmere lucht werd aangevoerd en het anders een erg plakkerige en drukkende bedoening zou geweest zijn. De bewolking bleef min of meer hetzelfde en af en toe was er wat Altocumulus floccus of castellanus bewolking te zien. De maxima pakten weer flink uit met 26,9 graden. Tegen de avond leek de wind dan toch wat uitgeraasd te raken en konden we eindelijk weer genieten van een zomeravond uit de sprookjesboeken met aangename temperaturen, fraaie wolkenluchten die in zachte kleuren oplichtten en droge weersomstandigheden. Dit laatste was uiteindelijk onze garantie voor een neerslagtotaal van 0,0 mm


Zondag, 9 juli 2017

De bewolking is tijdens de nacht verder opgelost waardoor de dag een zeer zonnige start maakte bij minima van 11,9 graden. Enkel in het zuiden was een scherp begrensde band van Cirrostratus te zien die werd geflankeerd door mooie Cirrus radiatus partijtjes en ook een aantal velden met Altocumulus floccus virga bewolking. Deze bewolking hoorde bij een actieve regenzone die een voorlopig einde van de droogte zou moeten inluiden, zeker als we de enorme neerslagsommen mogen geloven die al de hele week werden berekend voor de omgeving van Malderen. Maar de bewolking kwam slechts tergend langzaam vanuit het zuidoosten opzetten en het duurde tot de avond voordat ze het volledige luchtruim had bedekt. In plaats van een kille en doorweekte herfstdag werd het een volmaakte zomerdag waarbij we bij een zacht zuidelijk briesje maxima van 27,9 graden konden optekenen, en dit bij ononderbroken zonneschijn. Ook tijdens de avond veranderde er weinig, de bewolking bestond immers uit Cirrostratus en gebroken partijen Altostratus translucidus virga. Er voel dus geen druppel regen waardoor het dagtotaal zich al liet raden met 0,0 mm. Wel konden de wolken het leed van de tuinierder verzachten door hem/haar te laten genieten van een schitterend display van knaloranje tinten alsof de hemel in vuur en vlam stond. Dit alles werd gevolgd door een zeer zachte en rustige nacht waarbij de bewolking weer wat leek af te nemen.


Maandag, 9 juli 2018

Het was terug koel en helder terwijl er een beetje dauw werd gevormd bij minima van 15,0 graden. Overdag kregen we met opbollende stapelwolken en Stratocumulusvelden te maken terwijl er op een aantal plaatsen buien tot ontwikkeling kwamen. Maar het stelde allemaal weinig voor en Londerzeel greep opnieuw naast de prijzen. Tijdens de namiddag werd het allemaal weer stabieler met vriendelijke Cumuluswolkjes al zorgde de noordelijke wind ervoor dat drukkende warmte uitbleef bij maxima van 24,1 graden. Tijdens de namiddag en avond kregen we met fraaie Altocumulusvelden te maken die terug onstabiliteit uitstraalden en hoop brachten voor nieuwe buien. Daarna zagen we dikke Stratocumulusvelden en Stratus binnendrijven vanuit het noorden waarop het snel killer werd terwijl de noordenwind aanwakkerde. Af en toe leek er wat fijne motregen te vallen maar dit bracht eveneens weinig zoden aan de geelbruin uitslaande dijk waarin alle pluviometers vrolijk 0,0 mm bleven aanwijzen, zelfs als we ze al weken niet meer hebben leeggemaakt.