Het was gisteren weer feest! Een kudde zwakke supercells besloot wat CAPE te gaan grazen in België, Nederland en Duitsland. Onze (Rick B, Michiel B, Roland D, Richie van den B, Ruud van K plus ondergetekende) tocht van meer dan 700 kilometer liet ons van dergelijke apparaten fotograferen bij America (Limburg), Mönchengladbach, Walsum en Moers. Vooral het lijntje met ingebedde, draaiende buitjes dat we bij Walsum voor de lens kregen tegen zonsondergang was uitermate fraai.
Overigens bleek gisteren ook maar weer dat de term 'supercell' over het algemeen een onhandig gekozen woord is; verreweg de meeste exemplaren (en gisteren allemaal) zijn verre van uitzonderlijk sterk, maar er kan wel een vinkje geplaatst worden bij zaken als 'diep en persistent' wanneer het gaat om rotatie in de stijgstroom. Wat 50 knopen Deep Layer Shear doet met een onweersbui is vaak vooral fraai!
