Donderdag, 22 juli 2004
Vandaag werd een zeer warme zomerdag met nauwelijks bewolking een temperaturen die prompt stegen naar waarden tussen 14,3 en 29,3graden. De lucht was erg vochtig en in de late namiddag kwamen er typische onweersvoorboden in zicht zoals Altocumulus en consoorten. Na 22h was het dan zover en kwam vanuit het westen aktief onweer opzetten met opvallend hoge bliksemaktiviteit. Dit onweer was vrij snel ter plaatse en werd voorafgegaan door rukwinden tot 38,6 km/h waarna flink wat regen naar beneden kwam gedurende lange tijd terwijl het moeilijk was om te lokaliseren waar de 'vlaag' hing, het leek namelijk van overal te komen. Na middernacht werd de elektrische aktiviteit flink opgevoerd met enkele nabije inslagen terwijl de neerslag steeds minder werd. Uiteindelijk werd het hele zootje dan toch stillaan naar het oosten geevacueerd en lijkt de rust stillaan weer te keren. Bij dit alles viel er 15,6 mm neerslag waarvan 11,4 voor middernacht en de rest na middernacht.
Vrijdag, 22 juli 2005
Hoewel de musea en cinema's het ongetwijfeld zullen tegenspreken, viel ons vandaag andermaal een zeer trieste zomerdag met onvervalst herfstkarakter te beurt. Het werd zo mogelijk nog erger dan gisteren vermits de wolken permanent aanwezig bleven en de zon in totaal ongeveer 20 seconden heeft kunnen schijnen. We begonnen de dag weliswaar zachter dan gisteren met 13,9 graden als minimumtemperatuur maar de maxima haalden niet eens 20 graden met 18,7 als hoogste waarde. Hierbij heeft de wind resoluut het noorden opgezocht waaruit ze zich nog flink liet voelen met haar snelheden tot 26 km/h. In een goedbedoelde maar weinig geslaagde poging om een beetje animo in het weersbeeld te brengen, zorgden de weergoden vanmorgen nog voor een licht buitje, maar het leverde slechts 0,2 mm op en de ondertussen opnieuw in een stoffige woestenij herschapen Malderse bodem laat niets meer van deze en de vorige buitjes merken. Doch zoals eerder aangekondigd zal er spoedig verandering in komen want een aktieve depressie komt steevast onze richting uit en zal ons de komende 48 uur van de nodige litertjes regenwater voorzien. Tudden de bewolking waar we nu onder vertoeven en de depressie zelf zal zich waarschijnlijk een smalle gordel van opklaringen bevinden waardoor morgen in de voormiddag de vergrijsde omgeving tijdelijk kan heropleven, met de nadruk op tijdelijk...
Zaterdag, 22 juli 2006
Na een zeer zwoele nacht waarbij de temperatuur voor het eerst dit seizoen niet beneden de twintig graden daalde (minima van 20,2 graden) vlogen we er meteen in met een uitgebreid onweer dat vanuit het zuiden het land binnentrok. Het ging om de felle buien die we gisteren nog boven Frankrijk terugvonden, maar ondertussen waren deze zodanig verzwakt dat het onweer eerder uitblonk in tijdsduur dan in aktiviteit. Zowat de ganse voormiddag werd erdoor opgeslokt en het bleef tijdens de regen aangenaam koel terwijl de oost- zuidoostelijke wind met snelheden tot 38,6 km/h op het Malderse weerstation inbeukte. Af en toe kregen we ook een bliksem te zien, maar na eedn half uurtje vlaag was de electriciteit opgebruikt en moesten we het hebben van lichte tot matige regen. Rond de middag klaarde alles eensklaps uit en voor iemand het kon beseffen was er vrijwel geen bewolking meer te zien op wat Cirrostratusvelden na. De temperatuur ging uiteraard als een raket de hoogte in en het verdampende vocht deed het uitermate broeierig aanvoelen. Het kwik steeg tot 30,8 graden terwijl in de late namiddag weer wat vormeloze stapelwolkjes binnendreven. Op het eerste zicht niets aan de hand ware het niet dat de satellietbeelden een aktiverende onweerszone aan het licht brengen die vanuit Frankrijk op ons land lijkt af te stevenen. Op het eerste zicht lijkt dit zootje net ten westen van ons langs te trekken maar vermits er steeds nieuwe cellen gevormd worden zou het best wel kunnen dat het neerslagtotaal van 3,2 mm in de loop van de avond nog wordt aangevuld. Voorlopig is het de laatste hoop op vers regenwater vermits er daarna weer een hete en droge periode in het verschiet ligt...
Zondag, 22 juli 2007
Net als gisteren begon de dag weer met brede opklaringen en uitgebreide zonnige perioden, maar deze keer gaven de buien meer blijk van enthousiasme en ambitie waardoor we nog voor de middag geconfronteerd werden met dreigende stapelwolken waaruit even later de eerste regendruppels op Malders grondgebied neerploften. Zeer hoog was de aktiviteit niet te noemen, al zaten er af en toe wel dikke druppels tussen. Er was ook geen onweer bij, dit laatste was weggelegd voor onze noorderburen en het uiterste noordwesten van het land. Malderen moest het vooral hebben van de bijzonder fraaie wolkenluchten die scherp afstaken tegen de diepblauw tot zwart gekleurde opklaringen. De buienaktiviteit ging er voor het grootste deel van België al snel uit in de loop van de namiddag en de opklaringen werden breder. Enkel Nederland bleef nog tot een eind in de avond het favoriete doelwit van de soms erg stevige buien. De opklaringen lieten het kwik toe om op te lopen naar 22,3 graden, maar de wind was dikwijls erg hinderlijk met haar snelheden tot 35,4 km/h uit het zuidwesten. De buien bleken uiteindelijk goed te zijn voor een schamele 0,2 mm neerslag op Malderse bodem. Tijdens de avond evolueerden we dan naar quasi wolkenloos weer waarbij de wind ging liggen en het vrij snel is gaan afkoelen.
Dinsdag, 22 juli 2008
Nog steeds was er veel bewolking vanochtend die deze keer uit Stratus fractus en Stratocumulus bestond. Hiertussen verschenen echter opklaringen waardoor het er een stuk vriendelijker uitzag dan gisteren. Naarmate de zon krachtiger werd, ging de Stratus fractus over in Cumulus mediocris terwijl de opklaringen geleidelijk breder werden; Het werd ook gevoelig zachter/warmer: de temperatuur die vanochtend nog naar 9,6 graden zakte, steeg zonder veel moeite naar 24,5 graden in de namiddag. Tijdens de vooravond gingen de stapelwolkjes zich uitspreiden tot Stratocumulus, terwijl er tussendoor wat Cirrus en Cirrostratusbewolking te zien was, maar nog steeds bleven er voldoende opklaringen over om ook tijdens de avond regelmatig van de zon te kunnen genieten. De verschijning van een regenboog omstreeks 21H wees erop dat een licht buitje ons net miste langs het oosten. Steeds zachtere lucht die werd aangevoerd, zorgde ervoor dat het tot een flink eind in de avond aangenaam vertoeven was in de buitenlucht. Het was naast dit alles ook een vrij rustige dag met een west- noordwestelijke wind tot 22,5 km/h terwijl het neerslagtotaal van deze dag reeds vanochtend/voorbije nacht werd bereikt met 0,2 mm.
Woensdag, 22 juli 2009
Ondanks het onweersgeweld van gisterenavond was de warmte nog steeds niet uit de lucht gewassen. We ontwaakten vanochtend dus bij erg zwoele ochtendminima die niet beneden de 18 graden zakten (laagste temperatuur pas op het einde van het etmaal met 16,0 graden). Daar hoorde een grijze hemel bij waarbij Stratocumulus, Cumulus en Stratus fractus de belangrijkste vertegenwoordigers waren. Het zomerweer herpakte zich echter snel waardoor we even later weer konden genieten van mooie opklaringen. We kregen nu verspreide Stratocumulusveldjes en mooiweerscumulus te zien, wat een erg stabiele en onschuldige indruk maakte. Een valse indruk in elk geval, want het koufront is nog steeds niet het land uit en stuurde een uitslaande golf richting Malderen. We kregen vanuit het zuidwesten Cirrus en Cirrostratus te zien terwijl de Cumuluswolken volmumineuzer en rafeliger werden. Uitgestrekte velden van Stratocumulus castellanus en Altocumulus onder een Altostratus wolkendek toverden nog voor het einde van de namiddag de zon weg. Hieruit druppelde het af en toe lichtjes terwijl het bij maxima van 27,2 graden erg zwoel ging aanvoelen. De aangevoerde lucht was immers erg vochtig terwijl de west- zuidwestenwind ondanks haar snelheden tot 29,0 km/h maar nauwelijks verkoeling kon brengen. De betrokken hemel zag er zelfs zonder opklaringen erg indrukwekkend uit door toedoen van de Stratocumulus castellanusbewolking die geleidelijk overging in forse stapelwolken. Toch moesten we tot na zonsondergang wachten voordat de actievere regenbuien ons bereikten. Het onweer bleef hierbij beperkt tot een aantal bliksemflitsen in de verte, en dit in tegenstelling tot een aantal plaatsen ten zuidoosten van ons, welke bezoek kregen van felle onweersbuien die ook nog eens verdachte rotaties vertoonden op de radarbeelden. Hoewel Malderen hieraan ontsnapte, ging het ook op deze locatie enige tijd flink doorplenzen, gevolgd door een lange periode van lichte of matige regenval. Het neerslagtotaal kon hierdoor toch nog oplopen tot 10,2 mm.
Donderdag, 22 juli 2010
Na een redelijk koele (13,7 graden) ochtend kregen we een mengeling van Altostratus, Cirrus en Stratocumulus te zien terwijl er ook stukjes diepblauwe lucht overbleven. Hier en daar was er Stratocumulus castellanus zichtbaar waardoor het allemaal niet zo'n stabiele indruk maakte. Maar uiteindelijk bleef het droog terwijl de sluierwolken zich gingen consentreren in het oosten waar het koufront zich bevond. In deze omstandigheden had het westen van het land de beste kaarten voor zonnig weer, al moest men daar rekening houden met stapelwolken die het geregeld op de zon gemunt hadden. Ondanks onze positie aan de achterzijde van het koufront (koelere luchtmassa's) en de wolkenvelden werd het nog aangenaam warm bij maxima die 25,9 graden haalden. Er stond redelijk wat wind die met snelheden tot 22,5 km/h uit het zuid zuidwesten svoor enige hinder zorgde, maar tijdens de avond ging deze weer grotendeels liggen. De stapelwolken losten toen op en maakten plaats voor wat Stratocumulusveldjes terwijl er in het oosten nog een weinig Cirrusbewolking te zien was. Het neerslagtotaal van 0,0 mm dat we op het einde van de dag konden aflezen heeft de verdorde natuur weinig goeds gedaan, maar voor morgen lijken er redelijke kansen op een aantal regenbuien te bestaan.
Vrijdag, 22 juli 2011
Tijdens de voormiddag werden we nog door regen en buien belaagd, waarvan de bewolking ons zacht hield met bijna 15 graden en de producten ons nat hielden met 4,0 mm. Daarna werd de atmosfeer stabieler vanuit het noorden, maar uitspreiding onder een temperatuursinversie zorgde ervoor dat we zeker geen zonnig weer hoefden te verwachten. Voor en rond de middag vielen er nog een paar dikke druppels uit stapelwolken die het nog eens wilden proberen, daarna werd het definitief droog en keken we aan tegen stapelwolken en Altocumulus of Stratocumulus die minstens 7/8 van het luchtruim bedekten. Er stond opnieuw weinig wind met snelheden tot 22,5 km/h uit het noordwesten en dat was maar goed ook want de maxima scoorden niet meteen hoge toppen met 17,8 graden. Tijdens de avond verschenen er opklaringen en losten de stapelwolken geleidelijk op. Vooral na zonsondergang was het hierdoor erg kil en was de zomersfeer dus weer ver te zoeken. De minima werden nu pas bereikt met 10,1 graden.
Zondag, 22 juli 2012
Net als gisteren ontwaakten we weer onder een heldere poolhemel met lage minima van 8,4 graden. Overdag werden er weer stapelwolkjes gevormd maar de oostelijke stroming waarin ze werden meegevoerd gaf reeds aan dat het niet meer tot zwaarbewolkte of betrokken toestanden zou komen. Na een paar uur stelden we inderdaad vast dat ze zich niet meer tot Stratocumulus uitspreidden en tijdens de namiddag gingen ze zelfs over in Cumulus humilis die slechts 1 tot 2/8 van het luchtruim bedekte. Het warmde ook nog eens flink op waardoor we ons konden koesteren in zomerse temperaturen tot 24,4 graden. De wind was terug erg zwak met 16,1 km/h uit het zuidoosten als uitschieter. Tijdens de (late) avond koelde het weer flink af maar toen waren de temperaturen een flink stuk hoger dan gisteren rond deze tijd. Tegen zonsondergang was het volledig helder op een paar Cirruswolkjes na. We sloten (uiteraard) af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 22 juli 2013
De aangevoerde lucht werd steeds vochtiger waardoor we enerzijds een zwoele nacht achter de rug hadden en we anderzijds de maan zagen ondergaan in prachtige geeloranje kleuren. Toen de zon met gelijkaardige kleuren opkwam en de sluierwolkjes alles met hun knaloranje tinten in vuur en vlam leken te zetten, bereikten we de minima van 17,6 graden. Daarna warmde het snel weer op terwijl er aanvankelijk wat Altocumulusbankjes werden gevormd naast de aanwezige sluierbewolking. Deze waren een teken aan de wand dat de lucht steeds onstabieler werd, en het vochtige, benauwde karakter van de lucht was ook al zo'n teken. Na de middag werden er dan stapelwolken gevormd en in het oosten van het land groeiden deze uit tot onweersbuien die lokaal erg pittig uitpakten. De gedeeltelijk afgestorven en weggeschrompelde planten in Malderen konden echter alleen maar Cumulus congestus en enkele volwassen Cumulonimbi zien die zich als visioenen of waanbeelden laag boven de zuidoostelijke horizon aftekenden, voordat het licht voor hen definitief uitging. Voor de wat meer fortuinlijke terrasjesgangers en barbecuers was het verhaal echter nog niet afgelopen. Integendeel: het waren nu de thermometers die een indrukwekkende show opvoerden door 35,4 graden te laten aflezen en we hadden ook nog een indrukwekkende zonsondergang tegoed met knaloranje kleurentinten. Deze waren afkomstig van zonlicht dat weerkaatste op restanten van de eerdergenoemde onweersbuien, en deze bestonden vooral uit Cirrus en wat eerder op de avond een uitgestrekt Altocumulusveld dat vanuit het zuiden kwam opzetten maar ondertussen weer grotendeels was opgelost. We gingen een zwoele avond in, maar wie zich ver genoeg van warmte uitstralende muren en gebouwen bevond, kon toch nog iets gewaar worden dat op avondkoelte leek. Dat we de dag met 0,0 mm afsloten was niet verwonderlijk behalve dan voor het selecte groepje Limburgers en Nederlanders dat vandaag al met tropische regenvlagen heeft kennis gemaakt. trok.
Woensdag, 22 juli 2015
De opkomende bewolking gisterenavond hoorde bij een regenzone die tijdens de vroege ochtend over Malderen trok. Maar ook deze keer was het een teleurstelling voor de plantjes want het bleef beperkt tot een zevental regendruppels per vierkante meter. Het bleef door de bewolking zacht met minima van 16,4 graden. In het westen klaarde het ondertussen weer op en was er enkel nog Cirrusbewolking en een paar bankjes Altocumulus te zien. In het oosten zagen we de regenzone wegtrekken met vooral Stratocumulus, Atocumulus, Cirrostratus en Altostratus. Later vestigde zich daar een band van Cirrus en Cirrostratus bewolking die daar het grootste deel van de dag bleef hangen terwijl de rest van de hemel diepblauw kleurde. Aan de noordwestelijke horizon zagen we ondertussen veel stapelwolken ontstaan die aanvankelijk op grote afstand bleven zodat de zon onafgebroken kon schijnen. Na de middag werden er overal stapelwolken gevormd en moesten we de zon dan toch regelmatig prijsgeven. De wind was vrij krachtig en voerde koele lucht aan vanuit het west- zuidwesten, al haalden we toch nog aangename maxima van 25,8 graden. Tegen de avond verdween de Cirrostratusband in het zuidoosten en losten de stapelwolken op, maar verscheen er in het westen een band van Altocumuluswolken die van noordoost naar zuidwest liep en van onderaf werd beschenen door de ondergaande zon. Dit leverde een schitterende zonsondergang in vurige, knaloranje kleuren op en bood meteen nieuwe hoop voor de land- en tuinbouwers daar sommige weermodellen nog redelijk wat neerslag lijken te berekenen op de regenzones die aan deze wolkenband verbonden zijn. Voor vandaag moesten we het echter zien te redden met onze vertrouwde 0,0 mm als dagtotaal.
Vrijdag, 22 juli 2016
Tijdens de vroege ochtend werden we opeens opgeschrikt door een zware wolkbreuk met zeer dikke druppels. Maar ze duurde amper 20 seconden waardoor ze slechts 0,1 mm opleverde. Dan volgde er een tweede wolkbreuk maar die duurde slechts 5 seconden en was niet eens meetbaar. Volgens de radar is deze bui verderop uitgegroeid tot onweer. Tegen het ochtendgloren leek het alsof er niets gebeurd is en dat was eigenlijk ook zo. Hier en daar konden we wel nog wat sporen van nat zien. Het was opnieuw erg zacht met minima van 18,5 graden en er hing veel Stratocumulus castellanus bewolking in een erg nevelig aandoende, grijze lucht. Na een tijdje klaarde het weer op en het werd opnieuw drukkend en broeierig ondanks de overwegend noordelijke wind. Na de middag kregen we afwisselend dreigende schaduwen te zien in de nevelige melklucht en leek er een bui in te zitten, maar steeds opnieuw klaarde het terug op. Dit ging zo zeker een stuk of vijftien keer door waarbij het bij een van de opklaringen nog opwarmde tot 27,8 graden. Ook tijdens de dreigende donkere intermezzos bleef het echter drukkend warm. Pas omstreeks 20h kwamen we dan toch in een soort van outflow terecht waarbij de wind aanwakkerde en naar het oosten draaide terwijl er een weldadige koelte over ons neerdaalde. Dan draaide hij weer naar het noorden en zwakte af terwijl het terug zwoeler ging aanvoelen. Boven ons waren ondertussen opvallende banden van Stratocumulus castellanus bewolking te zien die van noord-noordoost naar zuid-zuidwest liepen. Een onstabiele setting dus maar in Malderen werd ze niet verzilverd en de pluviometer met haar eerdergenoemd neerslagtotaal dus niet bevochtigd.
Zaterdag, 22 juli 2017
De dag begon nog hoogzomers met zachte minima van 13,7 graden en veel zonneschijn, maar in het zuidwesten konden we het begin van het einde reeds zien verschijnen in de vorm van een scherp afgebakende muur van Cirrostratus geflankeerd door Altocumulusbanden en Stratocumulus. Die muur bleef daar natuurlijk niet hangen, en dus kwam ze onze richting uit en het duurde niet lang of de zon dook weg achter de chaotische Stratocumulus en Stratus fractus bewolking die ons het eerst bereikte. Daarna verschenen er weer een paar schuchtere opklaringen maar veel kregen we ze niet meer te zien. Het meest 'storende' weerselement was de wind die er al vroeg in de ochtend flink aan lag te sleuren maar het ging wel om een warme bries uit zuidoostelijke richtingen. Kort na de middag ging het dan regenen met een buiig karakter, maar veel stelde het niet voor en de neerslag was niet meetbaar. Bij iedere bui viel er wel genoeg neerslag om alles nat te maken. Dan volgden er opklaringen waarbij het nog verrassend zwoel ging aanvoelen bij maxima van 25,4 graden en het was dan ook min of meer te verwachten dat er nog een zwaardere bui met onweer zou tot ontwikkeling komen. Maar met 1 donderslag stelde het allemaal niet veel voor en de neerslag trok grotendeels ten westen van ons langs. Dan klaarde het weer op vanuit het zuiden en ging het terug zwoel aanvoelen met een stekende zon en een wat afgezwakte wind. De zonnige episode was echter wat langer zodat we toch nog konden genieten in de buitenlucht van zomers aandoende omstandigheden. Om 20h30 vonden ze hierboven echter dat het welletjes is geweest en kwam er een bui opzetten die deze keer echter geen onweer aan boord had. Later op de avond volgden er dan meer buien, al stelden ze allemaal niet bijster veel voor en meer dan 0,5 mm kwam er dan ook niet uit (het exacte neerslagtotaal is niet duidelijk daar het tot na middernacht bleef verder regenen). Tussen de buien door kregen we fraaie stapelwolken en Cumulonimbus te zien die voor een waardige afsluiter van deze dag zorgden.
Zondag, 22 juli 2018
Bij minima van 13,0 graden konden we eventjes genieten van aangename koelte alvorens de zon er weer haar schouders onderzette en het kwik de hoogte instuwde. Er was Stratocumulus lenticularis te zien in de lichtblauwe hemel en hiertussen gingen zich al snel stapelwolken ontwikkelen die tijdens de namiddag dreigende afmetingen kregen. Het werd drukkend bij maxima van 28,3 graden en bij een noordelijke tot noordoostelijke stroming zou je dat niet meteen verwachten. En opeens was het dan zover met een stapelwolk die boven Malderen het buienstadium bereikte. Er vielen een vijftal dikke druppels waarna het weer vanuit het noordwesten opklaarde. Uit die richting dreven er later echter terug flinke stapelwolken binnen maar deze losten geen nieuwe druppels meer. Het klaarde weer verder op maar vanuit het westen dreven er later Stratocumulusvelden binnen die de warmte vasthielden waardoor we een zwoele plaknacht ingingen. Voor de terrasjes was het natuurlijk wel een goede zaak al hadden de tuiniers en boeren weinig tijd om tot daar af te zakken met het neerslagtotaal van 0,0 mm.