Ik ben gisteravond laat terug gekomen van vakantie. Vanochtend heb ik een paar gemiddelden en andere cijfers nagelopen van De Bilt, Rotterdam en Twente. Dat het record er voor De Bilt wat betreft Tg niet in zat is opvallend bij al het hittegeweld. Wel die extreme Tg in Eindhoven: 31,2 pfff. Als gemiddelde.
Als je alle records van 2018 en 2019 langs loopt, dan zie je dat de meeste oude records met 1,5 tot 2 graden zijn opgehoogd. Bijvoorbeeld ook Rotterdam met Tx=37,2. Ruim een jaar geleden stond dat meen ik nog op 35,4. en het record van vorig jaar, 36,1 weer met 1,1 "verbeterd".
Na de piek in zomerhitte van 1944 en 1947 is een landelijk record lang uitgebleven. We hebben nu een nieuwe piek die 2 graden hoger ligt. Het blijft moeilijk om iets af te leiden uit een record, of anders gezegd de meest extreme waarde van een verdeling. Opmerkelijk blijft wel dat zo veel stations de 40 passeerden, terwijl we lang tegen de grens van het oude record hebben aangekeken. Bovendien zagen we dat op drie dagen de 38,6 van Warnsveld (23-8-44) werd gebroken en dat op twee dagen ergens 40 graden of meer werd gemeten.
Het is wel wennen voor iemand die opgegroeid is in de jaren 50 en 60. Warm weer was boven de 25 graden. Tropisch kwam af en toe voor en dan was het bloedheet. Temperaturen boven de 35 graden waren hoge uitzondering en zomers zonder tropische dagen kwamen veel voor, zeker in het westen van het land. In 59 werd het eens 33 graden, dat vonden we uitzonderlijk warm. De zomers van 75 en 76 luidden een nieuwe tijd in met spectaculaire hittegolven maar ook toen was 35+ niet vaak op de thermometer. En nu dit: 40+ , het lijkt een nieuwe klimaatwereld.
Al met al een niet mis te verstaan signaal van de opwarming; het moest er een keer van komen. Harry Otten leek een jaar 10 geleden voorbarig met de verwachting dat we toch gauw een 40 zouden meten in Nederland. Het leek toen absurd; nu is het realiteit.
Groet,
Cees
