Dinsdag, 27 juli 2004
In tegenstelling tot gisteren toen we in grijze omstandigheden de dag aanvatten waren wolken vanochtend bij zonsopgang een schaars gegeven. Het kwik heeft zich ook flink teruggetrokken en zo was hen vanmorgen maar 9,3 graden warm. Doch de zon ging er al snel met vol enthousiasme tegenaan zodat het kwik weer over de zomergrens van 25 graden werd gesleept en we uiteindelijk 25,3 graden als maximum mochten optekenen. De wind was vandaag blijkbaar ook aan ontspanning toe en hield het bij een bescheiden 11 km/h maximum uit het zuidwesten. In de loop van de middag en namiddag kregen we weer rendez - vous met de stapelwolkjes van gisteren die ook vandaag de hemel bondig versierden, zonder evenwel afbreuk te doen aan het zonnige weerbeeld. Naar de avond toe zijn de stapelwolkjes overgegaan in wat verspreide Stratocumulus wolkenvelden. De hemel kleurt stillaan melkachtig en het lijkt er daardoor op dat we vannacht niet meer zo diep zullen gaan als gisteren; verspreide wolkenvelden zouden ons een beetje warm moeten houden. Morgen ziet het er ook erg zomers en zonnig uit alsook overmorgen. Vanaf vrijdag moeten we echter rekening houden met de plaatselijke elektriciteitsleverancier die weer op ronde gaat...
Woensdag, 27 juli 2005
We begonnen er vandaag reeds erg vroeg aan met een aantal buien die de aangekondigde onweerachtige driedaagse hebben ingezegend. De buien zorgden voor een ruime drie mm neerslag en werden gevolgd door een half tot zwaarbewolkte dag waarbij de bewolking in de loop van de namiddag verder ging toenemen en het betrokken werd met wat lichte regen. Hoewel er een en ander voorspeld was voor deze avond zijn we er echter goedkoop vanafgekomen want al spoedig klaarde het vanuit het westen weer op en paraderen op dit ogenblik aan de zuidoostelijke horizon een aantal indrukwekkende onweerscellen waar we duidelijk aan ontsnapt zijn. De neerslag liet het dagtotaal uiteindelijk op 3,6 mm stranden. Op thermisch gebied is de zomer duidelijk weer in het land, de temperaturen haalden immers vlot waarden tot 26,8 graden en het was vanochtend al vrij zacht met 15,6 graden. De zuidwestelijke wind haalde 19 km/h en is ondertussen zo goed als volledig stil gevallen waardoor de resterende warmte het erg klam en drukkend laat aanvoelen. Terwijl de nacht waarschijnlijk vrij rustig zal verlopen kunnen we ons alvast opmaken voor de onweders die morgen aan de voorzijde van een koufront zullen ontstaan en hevig kunnen uitpakken maar hierbij hun aandacht op het oostelijke deel van het land zullen focussen. Doch we kunnen maar beter op onze hoede zijn vermits er altijd een exemplaar kan tussenzitten dat het niet zo nauw neemt met het uitgestippelde buientraject en alsnog een ommetje maakt langs Malderen...
Donderdag, 27 juli 2006
Vandaag was uiteindelijk de grote dag waarop de hittegolf met veel klank en lichtspektakel zou verdreven worden. Een diepblauwe lucht zat er dan ook niet meteen in: bij het ontwaken vanochtend was het overvloedige Cirrus en cirrostratusbewolking die het weersbeeld bepaalde bij temperaturen die niet beneden de 20,1 graden uitkwamen. De bewolking was afkomstig van oude onweerscellen die gisteren boven Frankrijk het mooie weer maakten en wiens overblijfselen ondertussen de grens waren overgestoken. De rest van de dag werd bepaald door overvloedige hoeveelheden hoge en middelhoge wolken die vanuit het zuiden kwamen opzetten, maar steeds ontbrak hetzelfde: een neerslagkern met elektrische aktiveit. Een waterig zonnetje dat in de late namiddag even profijt kon trekken uit een reeks opklaringen dat kwam binnendrijven, deed het kwik opnieuw oplopen naar tropische waarden, tot 31,7 graden, en dit terwijl vanuit Frankrijk aktieve onweerskernen verwoede pogingen deden om de grens over te steken. De meesten overleefden deze oversteek niet en van de weinigen die er uiteindelijk over raakten is er geen enkele geslaagd om het Malderse grondgebied binnen te dringen. Een paar druppeltjes regen was het enige dat we uiteindelijk te zien kregen. De rest van de dag werd gekenmerkt door een west- noordwestelijk briesje dat met snelheden tot 33,8 km vergeefs verkoeling trachtte te brengen.
Vrijdag, 27 juli 2007
Brede opklaringen maakten vanochtend reeds vroeg hun opwachting bij temperaturen die gedaald waren naar 14,1 graden. De lucht was echter nog vochtig en zodra de zon deze begon op te warmen werd er weer stapelbewolking gevormd die halverwege de voormiddag tijdelijk zeer talrijk werd en leek over te gaan in een gesloten Stratocumulus wolkendek. Het bleef echter droog en korte tijd later leek het tij te keren toen de bewolking weer werd opengereten en we terug de zon zagen tevoorschijn komen. De opklaringen werden steeds breder en vooral na de middag resulteerde dit in een erg aangenaam zomers weertje waarbij de temperaturen onder toezicht van een west- zuidwestelijk briesje met snelheden tot 32,2 km/h konden oplopen naar 23,6 graden. De bewolking kreeg naar de avond toe gezelschap van Altocumulusvelden en Cirrostratus: beiden erg fraaie wolkentypen in het zachte licht van de avondzon, maar voorboden van een heel wat minder fraai weertype dat rond zonsondergang zijn aanvang nam met veel laaghangende bewolking die vanuit het zuidwesten kwam opzetten en nog wat later het eerste gedruppel dat erg licht bleef, maar kort voor middernacht ging het een stuk intenser regenen zodat we alsnog met een neerslagtotaal van 1,4 mm dit etmaal afsluiten.
Zondag, 27 juli 2008
Van de onweersdreiging gisteren was er niet veel meer te merken. We ontwaakten immers onder een heldere, staalblauwe hemel alsof er dagenlang niets meer is gebeurd tot in de ruime omtrek van ons land. De heldere lucht zorgde ervoor dat het vanochtend een fractie koeler was met 14,9 graden maar overdag zorgde dit juist voor een snellere temperatuursstijging waardoor het voorlopig de warmste dag van het jaar werd met 31,2 graden. Na de middag verschenen er in het westen een paar verdwaalde Cumulus fractus- wolkjes terwijl er sporadisch een veldje Altocumulus castellanus overdreef, maar de zon werd er nauwelijks door gehinderd. Er stond bovendien amper wind met maximaal 12,9 km/h uit het west- noordwesten zodat het extra warm en drukkend ging aanvoelen. Op het einde van de namiddag verscheen er in het oosten Cirrus densus, afkomstig van een uitgestrekt onweerscomplex dat zich langzaam naar het noordwesten uitbreidde. Na een paar uur ontstond er een muur van Cumulus congestuswolken onder die er erg dreigend en adembenemend uitzag. Daartussen ontwikkelden zich al snel volwassen onweerswolken die later oranje- roze oplichtten door de ondergaande zon, en zo de hemel in een mysterieuze, onheilspellende gloed zetten. De wolken bruisten van aktiviteit in de vorm van wolk- wolk en wolk- luchtontladingen die reeds tussen de in zonlicht badende wolken zichtbaar werden, maar vooral na zonsondergang voor een waar vuurwerk zorgden aan de oostelijke hemel. Af en toe was ook de donder hoorbaar, maar de buien die op Malderen afstevenden verloren al snel hun aktiviteit terwijl er zuidelijker een squall line werd gevormd die met veel spektakel onder ons doortrok. Toen het neerslaggebied ons bereikte bleek het uiteindelijk om gewone regenbuitjes te gaan waardoor Malderen opnieuw naast de prijzen grijpt. Niettemin was het ook zonder onweer een erg fraai slot van de avond door de talloze ontladingen die in de verte te bewonderen vielen. Het neerslagtotaal zal pas tegen middernacht bekend zijn vermits de buien nog even lijken voort te duren.
Maandag, 27 juli 2009
Van de overvloedige sluierbewolking die ons gisteren in haar greep hield, viel vandaag geen spoortje meer te bekennen. We ontwaakten daarentegen onder een azuurblauwe lucht waarin de zon al snel van de partij was. Af en toe waren er nog wat Altocumulusveldjes te zien, maar deze werden snel over het hoofd gezien in de allesoverheersende blauwe hemel. De wolkjes wezen niettemin op een onstabiele opbouw van de atmosfeer en daar zat natuurlijk dat koufront voor iets tussen, dat vanuit het westen haar onstuitbare opmars inzette. Uit die richting zagen we al snel aaneengesloten Altocumulusvelden opdagen die gezelschap kregen van Stratocumulus castellanus virga. Vervolgens ging de Altocumulus over in Altostratus en de eerste regendruppels waren een feit. Het vervolg was een vrij sombere en regenachtige episode, maar het bleef nog vrij warm bij temperaturen die konden oplopen van 13,0 naar 27,3 graden. Tegen de avond hadden we het koufront achter de rug en stagneerde het neerslagtotaal op 0,6 mm. Er kwamen nu met mondjesmaat opklaringen binnengedreven die vanuit het westen langzaam breder werden. Dit proces ging onafgebroken verder waardoor er bij zonsondergang nauwelijks nog wolken te zien waren. Wat overbleef waren enkele Cumuluswolkjes en erg bescheiden Stratocumulusveldjes die zich aan de ondertussen weer diepblauw geworden hemel vertoonden. Terwijl er overdag nog windsnelheden tot 33,8 km/h uit west- zuidwestelijke richtingen werden gemeten, was het bij het invallen van de duisternis weer volledig windstil en rustig.
Dinsdag, 27 juli 2010
De wolkenband die zich gisterenavond reeds met opvallende lichteffecten aankondigde, is vanochtend een beetje dichterbij gekomen waardoor we onder een herfstachtig aandoende grijze hemel ontwaakten. Dit gebeurde bij minima van 12,8 graden en ging gepaard met wat lichte regen en motregen. De neerslag was echter niet meetbaar en het werd al snel weer droger terwijl er een paar opklaringen binnendreven vanuit het westen. De voornamelijk uit Altocumulus, Stratocumulus en Altostratus bestaande bewolking bleef echter allesoverheersend waardoor we slechts af en toe van een waterig zonnetje konden genieten. De bewolking hoorde bij een warmtefront en de lucht daarachter was gevoelig zachter zodat het ook zonder zon (en regen) aangenaam toeven was in de buitenlucht. Tijdens de namiddag werd de bewolking opnieuw dikker, maar het bleef droog en er volgden na een poosje weer opklaringen. Hierin kon het opwarmen naar 23,2 graden terwijl de wind meestal zwak was met een enkele uitschieter tot 19,3 km/h uit het west- zuidwesten. Op het einde van de namiddag pakten dreigende wolkenmassa's zich in het noordwesten samen en liet de zon het opnieuw afweten. Deze keer was er geen ontkomen aan en overspoelden de bijhorende buien ons met een handvol regendruppels die echter niet meetbaar waren. Nieuwe opklaringen maakten vervolgens hun intrede en toonden een nogal nevelig aandoende lucht die uit Altocumulus, Stratocumulus en Cirrostratus bestond. De buien trokken ondertussen weg naar het oosten waar ze plaatselijk voor flinke wateroverlast zorgden (met wel meetbare hoeveelheden) en zelfs onweer. Het door droogte in elkaar schrompelende Malderen keek ondertussen reeds met argusogen naar een volgende buienlijn die er zowaar nog actiever uitzag dan de eerste en zich bij zonsondergang nog boven de Noordzee bevond. Deze buien zullen ons echter niet meer voor middernacht bereiken zodat de 0,0 mm voor vandaag definitief wordt als neerslagtotaal.
Woensdag, 27 juli 2011
We konden vanochtend herademen onder een aantal mooie en veelbelovende opklaringen terwijl de resterende bewolking uit Stratocumulus bestond met een bedekkingsgraad van ongeveer 6/8. Het grootste deel van de nacht is kennelijk in bewolkte omstandigheden verlopen aangezien het erg zacht was bij minima die niet beneden 13,4 graden zijn gezakt. De opklaringen waren echter bedrieglijk, want in het zuiden doemden Cumulus congestus wolken op die zich onder een dikkere laag Stratocumulus uitspreidden en tamelijk snel onze richting uitkwamen. Deze bewolking zag er erg apart uit, maar zodra het luchtruim er volledig door veroverd was, was het eigenlijk net dezelfde sombere Stratuslucht waar we gisteren al de hele dag tegenaan keken. Hier kwam voor het grootste deel van de voormiddag geen verandering in, terwijl we al blij mochten zijn als er tussen de vormeloze wolkenflarden even een stukje blauwe lucht ter grootte van een speldenkop zichtbaar werd. Daarna ging de bewolking weer wat breken, maar echt overtuigend was het niet te noemen. Dankzij de zachte lucht waar we in terechtkwamen werd het niettemin nog 20,9 graden, en door de erg zwakke zuidwestenwind tot 16,1 km/h voelde dit allemaal best nog aangenaam aan. Het was wachten tot de late namiddag toen er bredere opklaringsgebieden voorbijdreven in het oosten, al waren deze lang niet overal een feit en werd er ook elders nog een beetje zuinig mee omgesprongen. Tijdens de avond sloot de bewolking zich weer en kregen we een afwisseling van Stratus en Stratocumulus te zien, welke al evenmin aan zomer deed denken. Wat er vooral tijdens de ochtend en voormiddag viel aan motregen, bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 0,4 mm, slechts een fractie van de Nederlandse neerslagtotalen die door toedoen van onweersbuien plaatselijk tot in de dubbele cijfers piekten.
Vrijdag, 27 juli 2012
Na een zwoele plaknacht voelde het vanochtend ronduit tropisch aan met geen zuchtje koelte bij minima van 16,9 graden. Het was aanvankelijk nog helder maar in de wat nevelig aandoende atmosfeer waren al snel de eerste Altocumulus floccus wolkjes te zien en volgens de radar zaten de buien op dat moment reeds vlakbij de Belgisch- Franse grens en ook vlak buiten de kust waren diverse exemplaren actief. De koele zeelucht viel het land dan ook reeds kort na de middag binnen en maakte erg snel progressie naar het oosten. Dreigende Altocumulus en Altostratusluchten maakten ook in Malderen hun intrede, maar het bleef nog enige tijd rustig, warm en droog. Omstreeks 15H stak er opeens een verkoelende bries op en zagen we de wind naar het noordwesten ruimen. De maximale windsnelheid werd uit het noordwesten gemeten met 25,7 km/h en de maxima werden tijdens de laatste opklaring voor de windvlaag gemeten met 31,1 graden. Hoewel er veel tuineffect in het spel is kunnen we in Malderen van een hittegolf spreken met een reeks van vijf dagen boven 25 graden en vandaag de derde die meer dan 30 graden haalde. De afwisseling van dreigende wolken en koele briesjes bleef voor de rest van de namiddag doorgaan terwijl er omstreeks 17H een paar donderslagen in de verte hoorbaar waren. Na 18H30 kwam het dan tot regenval die echter ontdaan was van onweersverschijnselen en een bescheiden totaal van 0,8 mm opleverde. De rest van de avond verliep rustig, droog, koeler maar zeker nog aangenaam warm terwijl er tussendoor nog een regendruppel opdook die de weg naar het weerstation terugvond.
Zaterdag, 27 juli 2013
Veel tijd om te bekomen van het onweergeweld gisterenavond was er niet, want vanochtend stond een nieuw complex te trappelen om Malderen binnen te vallen. Het onweerscomplex was nog actiever en groter dan hetgene we gisteren over de vloer kregen, en dat was meteen te zien aan de indrukwekkende shelfcloud die als een grijze muur op Malderen kwam afgestormd. Aan blikseminslagen en oorverdovende donderslagen was er opnieuw geen gebrek terwijl het water opnieuw met bakken naar beneden kwam. Vooral de bewegingen van de wolken nadat de shelf over ons was getrokken, waren indrukwekkend maar van schadelijke verschijnselen zoals grote hagel, rukwinden en blikseminslagen op gebouwen bleven we gespaard. Na het onweer keerde de rust snel weer en ging de bewolking over in Stratus fractus zodat we meteen een paar maanden verder in het seizoen leken gestrand te zijn. Maar de regen bracht amper afkoeling bij minima van 18,5 graden en zelfs zonder zon ging het al snel weer drukkend warm aanvoelen. In de loop van de namiddag klaarde het weer op en was het opnieuw zweten en puffen bij 28,1 graden en bijna 100% vochtigheidsgraad. De bewolking ging over in Cumulus humilis, doch daartussen zagen we heel fijne Altocumulus floccus wolkjes ontstaan en deze waren de voorbode van een nieuwe ronde van onweersgeweld. We kregen hoe langer hoe meer van deze wolkjes te zien en tijdens de avond verschenen er imposante Stratocumulus castellanusvelden terwijl de mooiweerswolkjes het lieten afweten. Vooral het vormenspel met de scherp afgetekende wolkenbasissen en de zeer donkere grijze tinten zorgden voor een fraai schouwspel. Het hoogtepunt hadden we echter nog te goed want na een paar uur naar deze wolken getuurd te hebben, werden er lichtflitsen zichtbaar in het schemerduister. De paarse lichtflitsen kwamen geleidelijk dichterbij al leek alles net als gisterenavond weer ten westen van ons voorbij te trekken. Langzaam maar zeker kwam het dan toch dichterbij en in de felle licht van de toch wel talrijke bliksemflitsen zagen we een enorme shelfcloud opdoemen. Het ontzagwekkende gevaarde donderde korte tijd later over Malderen heen en werd gevolgd door lichte regen en daarna een enorme wolkbreuk die het zicht beperkte tot een twintigtal meter. Het neerslagtotaal liep op tot 12,5 mm en wat het meest opviel is dat er nauwelijks vlakbije inslagen waren ondanks de grote bliksemactiviteit. Alles zat hoog in de wolken verscholen en was slechts bruikbaar om de structuur van de wolken te kunnen herkennen. Na het onweer leek de rust terug te keren, maar werden we toch nog verrast door een bliksem die deze keer wel vlakbij insloeg met een enorme knal en vervolgens volgde weer een regenbui die echter zonder onweersverschijnselen bleef. Vanuit het zuiden trokken weer opklaringen binnen waarmee we het tweede deel van de nacht in gingen
Zondag, 27 juli 2014
We begonnen de dag in heldere omstandigheden, en ondanks de koele bries die gisterenavond nog opstak, was het erg zwoel bij minima van 18,5 graden. Het duurde niet lang of er verschenen onweersverklikkers in de vorm van Altocumulus floccus die in zuidoost- noordwest gerichte banden voorbijdreef. Het leek allemaal de voorbode van een pittige onweerssituatie te zijn, maar toch voelde de wind erg luchtig aan en leek er dus niet zoveel potentie in te zitten ondanks het veelbelovende uitzicht. Na een tijdje werden er stapelwolken gevormd, en deze gaven de indruk erg laag te hangen, wat ook niet meteen typerend was voor een onweerssituatie van formaat die op til zou zijn. We haalden net geen tropische maxima van 29,0 graden en tijdens de namiddag verscheen er dan toch een onweerscomplex in het westen dat door flink wat Cirrus densus, Cumulus congestus en Altocumulus geflankeerd werd. Een eerste bui uit dit geclusterde onweersgebied trok ten noordwesten van ons langs en een tweede bui werd vlak voor onze neus gevormd en trok uiteindelijk pal over het weerstation. Hier zat echter nauwelijks onweer op en we moesten het eerder hebben van de stortbui die voorafgegaan werd door koele windvlagen uit het noordwesten. De bui bestond uit erg dikke druppels afgewisseld met fijnere maar intense neerslag die op een kwartiertje tijd 5,8 mm opleverden. Dan keerde de rust weer en volgde er een klamme en vochtige avond waarin we in een nevelige met zachte kleuren getinte atmosfeer van prachtige wolkenlandschappen konden genieten. Deze bestonden uit een chaotische mix van Altocumulus, Cirrostratus, Cirrus, Stratocumulus, Cumulus en Stratus fractus in allerlei vormen en combinaties waardoor het zo'n avond was waarin je niet met lege camerabatterijen wil zitten. Hoewel de bewolking nog een zekere mate van onstabiliteit deed vermoeden kwam het niet meer tot nieuwe buien of onweer.
Maandag, 27 juli 2015
Wie er vroeg bij was, kon vanochtend genieten van een prachtige zonsopgang met knaloranje kleurentinten dankzij de zon die de bewolking van onderaf aanscheen. Met het blote oog waren er echter geen opklaringen te zien, en ook de zon kregen we vanop de begane grond niet te zien. De hartverwarmende kleuren maakten in een mum van tijd plaats voor een steenkoud ogend wolkendek dat uit Stratus fractus bestond terwijl er terug een ijzige westenwind opstak die door merg en been sneed (voor degenen die zomerkledij droegen toch). Deze wind wakkerde steeds verder aan en tijdens de voormiddag trokken een aantal krachtige buien voorbijwelke samen met het gesloten wolkendek het kwik in toom wisten te houden. Door de bewolking en luchtmenging van de wind werd het misschien niet kouder dan 14,2 graden, hogere maxima dan 21,8 graden zaten er dan weer niet in daar het ook tijdens de namiddag betrokken bleef met buien en een aanhoudende westen tot zuidwestenwind. Voor grote delen van Vlaanderen was de wind een stuk krachtiger dan de storm die afgelopen zaterdag over Nederland trok waardoor de meeste schade er vandaag werd veroorzaakt. Tijdens de avond ging de bewolking over van gesloten Stratus met ingebedde Cumulonimbus naar tot Stratocumulus uitspreidende Cumuluswolken waartussen diepblauwe luchten te zien waren; De zon kwam er dus weer door maar haar warmte was nauwelijks voelbaar daar de wind nog steeds met volle kracht over de omgeving joeg. De opklaringen werden breder tot het slechts 2/8 bewolkt was, doch later op de avond kwam er vanuit het westen opnieuw gesloten Stratocumulusbewolking opzetten die een volgende regen- of buienzone lijkt aan te kondigen. Voor vandaag hielden we het bij een neerslagtotaal van 2,5 mm
Woensdag, 27 juli 2016
Het is tijdens de nacht verder opgeklaard en tegen het ochtendgloren was er enkel Cirrus en Cirrostratus bewolking zichtbaar. Onder de open hemel is het kunnen afkoelen tot 13,1 graden. Het leek het begin van een stralende en zonnige zomerdag te worden, doch al snel verschenen er Stratus fractus wolkjes, en deze werden in een mum van tijd zo talrijk dat ze zowat het ganse luchtruim bedekten. Ze kregen daarbij ook wat hulp van enkele Stratocumulusvelden, terwijl de lucht in de schaarse opklaringen wel mooi blauw bleef. De bewolking werd langzaam dikker en talrijker en tijdens de avond begon het dan te motregenen terwijl het een erg kil weertype werd. Onder begeleiding van een zuidwestelijk briesje haalden we maxima die niet hoger dan 23,2 graden uitkwamen. Later op de avond klaarde het terug op vanuit het westen, maar de bewolking oogde nu een stuk onstabieler met Cumulus congestus, Altocumulus castellanus en floccus. Hoge bewolking was er echter niet te zien, net zo min als meetbare neerslag waardoor we terug met 0,0 mm als dagtotaal konden afsluiten.
Donderdag, 27 juli 2017
De bewolking van gisterenavond is tijdens de nacht grotendeels verdwenen en bij het gloren van de dag zagen we vooral Stratocumulusvelden met brede opklaringen ertussen. Met minima van 16,2 graden was het eerder aan de koele kant. De aangevoerde lucht was tamelijk vochtig waardoor er in de loop van de dag al snel stapelwolken werden gevormd. Samen met de aanwezige Stratocumulusvelden zorgde dit voor een bewolkingsgraad van ongeveer 4/8 maar de boel was wel stabiel genoeg om het droog te houden. We haalden maxima van 23,9 graden, maar het voelde een stuk koeler aan doordat de westenwind nogal temperamentvol tekeer ging. Vooral tijdens de avond voelde dit erg frisjes aan toen de zon weer begon te verzwakken, en het oplossen van de stapelwolken waardoor de opklaringen breder werden veranderde daar weinig aan. De bovenluchten waren wel zeer helder en de diepblauwe kleuren met de Stratocumulusvelden die er nog steeds hingen, zorgden voor sfeervolle uitzichten en een rustgevende sfeer (zeker toen de wind later op de avond afzwakte en ging liggen). We sloten de dag opnieuw droog af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 27 juli 2018
Het was bijna recordwarm vanochtend met minima van 21,0 graden maar de lucht zag er onstabiel uit met veel castellanus bewolking. Het invallende licht was roodgekleurd waardoor het er extra vochtig en onstabiel uitzag. De zon liet het al snel aan een zinderend tempo opwarmen en tegen de middag zagen we dan de eerste flinke stapelwolken verschijnen die zich in een lijn ten westen van Londerzeel leken te organiseren. Langzaam maar zeker schoof deze zuidwest- noordoost gerichte lijn onze richting uit terwijl er buien op ontstonden. Uiteindelijk kwam het in Malderen tot een paar buien met onweer waarbij de natuur met de 5,9 mm vers hemelwater kon herademen, ook al waren het meestal slechts de schimmels en paddenstoelen die zich nu aan de afgestorven plantenresten konden tegoed doen. Door al het vocht volgde er een erg zwoele zomeravond maar in de late uurtjes stak er opeens een brutale wind op die uit zuidelijke richtingen kwam waardoor we binnen de kortste keren de handen vol hadden met alles op te ruimen wat niet stevig genoeg was vastgesjord. Tussen de bewolking van afstervende buien door konden we ondertussen nog genieten van de rode bloedmaan (maansverduistering) al werden we daarbij afgeleid door bliksemflitsen die af en toe zichtbaar werden uit een onweer verderop.