Enkele dagen geleden werd dit overzichtje gepost met een overzicht van de hoogst behaalde maximumtemperaturen in Nederland per jaar. Een ding wat me naast de stijgende lijn opviel -en wat de poster in kwestie ook al opmerkte- is dat uitschieters naar beneden m.b.t. de behaalde maximumtemperaturen zo vanaf de jaren '90 zo'n beetje verdwenen zijn. Ik denk dat door het afnemen van thermische verschillen tussen poolgebieden en lagere breedten oceanische weersinvloeden tanende zijn, hogedrukgebieden dus geleidelijk overheersend worden, waardoor er dus simpelweg per zomerseizoen steeds meer kans is op hitte.
Wat ik óók opvallend vind is dit; in de 20e eeuw is in Nederland de grens van 38,0 graden (in een normaal klimaat een ongelooflijk hoge temperatuur voor onze contreien) slechts tweemaal gehaald! In 1944 en 1947. Dan begint de 21e eeuw en in de zomer van 2003 komt de temperatuur in Arcen dríemaal heel dicht in de buurt van die 38 graden. Vervolgens wordt in de zomer van 2015 op twee stations (Arcen en Maastricht) die grens van 38 graden daadwerkelijk gehaald én zelfs iets overschreden. Drie jaar later is het in 2018 alwéér raak met de 38-ers in Arcen en Westdorpe. En dat hitte-offensief van dit jaar? Hallucinant! Er werd zelfs met thermische 40-ers gesmeten alsof het niets was ...
Volgens mij zitten we hier in de Benelux nu in een overgangsfase naar véél warmere zomers dan wat ca. 2 graden opwarming actueel zou moeten 'toelaten', en dat komt door het geleidelijk wegvallen van oceanische invloeden. Wellicht gaat dit in het komende decennium (2020-2029) een overtuigend gevolg krijgen met minstens om de 2-3 jaar 38-ers in Nederland en België op de thermometerbuis ...