Ik stond vandaag voor het grote raam in de voorgevel van de zolderverdieping te kijken naar het onweer en de naderende regengordijnen. Telkens weer heen en weer lopen naar mijn kantoor. Hele middag nauwelijks nog wat gedaan. Ach, mijn vrouw begint er maar niet meer over. Helaas moesten we om 17;00 uur naar de IKEA in Duiven, waardoor het zwaarste geweld aan mij voorbij ging. Ik heb die hele IKEA nauwelijks gezien; tuurde alleen maar naar de scherm van mijn smartphone! Eenmaal terug ontdekte ik alle wateroverlast. Wat zijn we toch een stel weergekken bij elkaar! 
Deze dag vergeet ik niet meer snel!