Zweten op de fiets naar en van school is het. En buiten blijft het zo droog, echt zorgwekkend. Ik leg mijn wintervoorkeuren aan de kant en hoop op een WC-winter met veel regen, maar ik vrees ervoor.
Sluit ik me bij aan. Het mag van mij dagen regenen. Ik zal het beu worden. En ik zal foeteren op die paraplu en natte broekspijpen. Maar mijn hart zal zingen. Dit is echt zorgwekkend. Maar ja, zolang alles nog gewoon op ons bord komt en er geen oogsten mislukken zal er niets gebeuren. Zo zit het nu eenmaal in elkaar. D'r moeten rampen gebeuren. Iets zegt me dat dit nog niet meteen gedaan is. Die WC is gewoon wég. Ik zie het ook niet meteen veranderen. Er zijn telkens weer impulsen van hoge druk. Nu die Brexit toch gaande is, kunnen we dat eiland niet een eind wegduwen? 
.
.