Beste Weerwoorders,
Omdat dit best wel een longread is heb ik besloten om van deze draad en Wim’s Weerpraat twee aparte draden te maken. Hieronder volgt een greep van mijn ervaringen op de Weerwoorddag. Indien het beheer deze draad toch ietwat té OT vindt, mogen zij deze uiteraard verplaatsen naar de OT sectie.
Waarom was deze dag voor mij zo ontzettend bijzonder? Je moet je voorstellen dat mijn eerste bericht op 25 augustus 2005 was, bijna 15 (!) jaar geleden. Nu ik de 30 bijna gepasseerd ben kan ik dus concluderen dat ik al de helft van mijn leven op Weerwoord zit, dat is toch niet zomaar iets lijkt mij. Als puber van 15 schrijf je natuurlijk totaal anders als een volwassen vent van 30. En dat is wat je op een forum niet kan zien want je weet niet alleen weinig tot niets over elkaars uiterlijk, ook de leeftijd is vaak een vraagteken. En dan komt dat moment dat je besluit om de stoute schoenen aan te trekken en je anonimiteit op WW op te geven en in te ruilen voor autonimiteit. En hoewel ik de laatste tijd een stuk meer de nuance zoek in mijn posts heb ik in het verleden met allerlei forumleden verhitte discussies gevoerd over van alles en nog wat. Ik zal dus eerlijk toegeven dat ik achter het stuur op weg naar Wageningen toch wel enigszins nerveus was voor wat ik zou gaan aantreffen en hoe men mij als real life persoon zou ervaren. Iedereen heeft diep van binnen onzekerheid over zichzelf en op zo’n moment voel je dat wel. Maar veel tijd om daarover na te denken had ik niet want bij binnenkomst merkte ik gelijk dat het allemaal uitstekend was opgezet en dat het programma een weer- en klimaatliefhebber op de wenken bediende. Na de lunch begaf ik mezelf naar een zaal en zag ik al snel voor het eerst Reinier van den Berg in het echt, een weerman die ik al sinds mijn kinderjaren zeer apprecieer. Qua inhoud stelde hij alles behalve teleur en ik zat de hele tijd met een vraag in mijn hoofd die ik hem zou gaan stellen na afloop. Deze luidde ‘’geloof je diep van binnen of deze ingezette klimaatverandering door de mens nog terug valt te draaien?’’. Reinier zou Reinier niet zijn als hij deze vraag al zou beantwoorden in zijn presentatie, hij gaf namelijk aan dat als hij diep in zijn hart keek hij niet zo optimistisch was gestemd als het aankomt op mitigatie en het voorkomen van een ferme temperatuurstijging de komende eeuw. Maar is niets doen dan een optie? Nee, we moeten doen wat we kunnen, respect voor hem dus dat hij – na een zeer verdienstelijke carrière als meteoroloog – zijn nek uitsteekt om duurzaamheid te bevorderen terwijl hij wéét dat het hoogstwaarschijnlijk toch grotendeels vechten tegen de bierkaai is. Maar ergens moet de ommekeer beginnen toch?
En toen kwam de Weerwoord bijeenkomst. Daar zit je dan in een zaal tussen allemaal mensen die je kent, maar toch ook weer helemaal niet! Héél bizar. Zo zat ik bijvoorbeeld naast Sebastiaan uit Bussum zonder dat ik daar erg in had. Maar het leuke is dat hij en ook de andere aanwezigen ook niet wisten wie ík was, voor zolang dat duurde 
. Ik had namelijk al wel geanticipeerd op het feit dat Frank – die ook in het echt een grapjas is – weer snode plannen had gesmeed om een paar Weerwoorders eens lekker op de hak te nemen. En ja hoor, al snel kwam daar het plaatje van een rechte lijn van Volendam naar Lomm en werd Wim ‘de klimaatvluchteling’ genoemd. Toen kwam natuurlijk de vraag of de genoemde persoon ook aanwezig was in de zaal. Ergens ging nog door mijn hoofd om lekker te blijven zitten en incognito te blijven maar daarvoor was ik niet naar het Lustrumcongres gekomen! En ja, dan gaat het snel. Nu had iedereen plots een gezicht bij de ‘ouwe’ zeur uit Volendam 
. Toen Frank ook als klap op de vuurpijl nog een debat inlaste tussen hitteliefhebbers en koudeliefhebbers kon ik niet anders dan mezelf naar voren te begeven, en dat vond een groot deel van de zaal ook, ‘vreemde’ ogen dwingen om het zomaar te zeggen, Daar zat ik naast Robert (Vleuten), Gerhard (Vaassen), Tom (Bennekom) en Paul (Odijk). Het werd een zeer leuke conversatie en ik vond het razend interessant om eindelijk de gezichten te zien bij die namen die ik al zo’n lange tijd zie langskomen! Alle sprekers hadden stuk voor stuk een eigen stijl en konden prima hun boodschap overbrengen op het publiek. Na het plenaire gedeelte sprak ik onder andere met Johan (Hurdegaryp), Justin (Ede), Hein (Schiedam), Robert (Emmeloord), Martijn (Rozenburg), Jordi (Ruurlosebroek/Wageningen), mijn criticaster Koos (Froombosch), Erik (Veendam), Frank (Doetinchem), Gerben (Berkel en Rodenrijs), Rogier (Wageningen), Tom (Bennekom), Fabian (Bergen op Zoom) en vele anderen. En ik zal jullie vertellen dat de tijd vloog, eindelijk eens in gesprek met mensen die je niet na 10 minuten vragen of je niks anders te bespreken hebt dan het weer. Nee, we konden hier uren over door praten zonder dat iemand zich ging vervelen, hoe tof is dat! En het allermooiste was dat iedereen die ik sprak opgewekt, onderhoudend en sympathiek was, ook de mensen met wie ik soms fiks gediscussieerd heb. In real life is het toch allemaal anders en besef je dat mensen die op zo’n weerforum rondlopen voor het overgrote deel allen van goede wil zijn en dezelfde passie delen als jijzelf. Maar zonder gezichtsuitdrukkingen en een stem om naar te luisteren kan het soms nog wel eens uitlopen op misinterpretatie, het geschreven woord is machtig maar kent dus ook beperkingen. Aardig is ook om te vermelden dat de meesten die ik sprak mij ouder hadden ingeschat dan ik werkelijk ben. Ook daarin kan het geschreven woord dus misleidend zijn.
Na de afsluiting heb ik nog een dik uur nagepraat met mensen als Koos, Justin, Erik, Tom, Justin, Gerben, Frank, Robert en Jordi en ook nu vloog te tijd, uiteindelijk bleef ik over met Robert (Emmeloord) en Jordi pratende over hitte en échte winters. Het zal misschien geen verrassing zijn dat het dienstdoende horecapersoneel ons op een zeker moment vriendelijk verzocht het gebouw te verlaten
We waren de hekkensluiters, en niet zonder reden, het was gewoon een geweldige dag. Toen ik thuis kwam en de reacties op WW las werd ik heel blij eruit opmakende dat mijn aanwezigheid ook op prijs werd gesteld. Ik wil iedereen die aanwezig was daarom ontzettend bedanken voor de boeiende gesprekken en de oprechte interesse. En in het bijzonder de voorzitter, Frank de Groot, alsook de sprekers en de overige organisatoren. Wat een ervaring na al die jaren! Deze kan in de boeken. Ik – en ook anderen – hopen in de toekomst ook nog eens in contact te treden met onze Vlaamse forumgenoten. Ik weet, het is een eindje rijden maar je krijgt er echt veel voor terug. Wat ik namelijk het meest zonde vond, was het feit dat ik heel veel forummers maar zo kort heb kunnen spreken en sommigen helemaal niet, het ging allemaal ook gewoon heel snel en de tijd op zo'n dag is toch schaars. Ik zie eenieder daarom graag terug op een toekomstige Weerwoorddag! En nu ...............op naar de strengste winter in 3 jaar, dan leg ik de lat niet te hoog toch?
Op de foto nogmaals van links naar rechts: Robert, ondergetekende, Gerhard, Tom, Paul en in het wit Frank tijdens het hitte/koude debat.
