Donderdag, 7 oktober 2004
Bij aanvang van deze dag keken we aan tegen een half bewolkte hemel waarin Stratocumulus de hoofdrol speelde en een eerder stabiel weerbeeld deed vermoeden, dankzij de nabijheid van hogedrukgebieden. Doch eens we de middag gepasseerd waren, probeerden de regengoden alsnog een stuiptrekkende poging te doen om het land te veroveren, maar deze poging werd in de namiddag weer gesmoord zodat het te Malderen niet verder kwam dan 0,4 mm aan hemelprodukten. Tegen de avond zorgden uitgestrekte Stratocumulusvelden in combinatie met de diepblauwe hemel erboven voor een sublieme zonsondergang. Kijken we naar het thermische verloop van deze dag dan blijkt deze vrij normaal te zijn met temperaturen tussen 9,3 en 17,1 graden. De wind spande aan tot 27 km/h. De stuiptrekking van de regengoden zou de laatste moeten geweest zijn tot het weekend want morgen en overmorgen lijken zich aan te kondigen als rustige en droge herfstdagen.
Vrijdag, 7 oktober 2005
Net als gisteren werden we weer flink geplaagd door dichte mist die reeds gisterenavond is komen opzetten. De mist was deze keer echter iets natter, zo vonden we we deze ochtend een doorweekt wegennet terug waarbij er nog steeds lichte motregen viel. De balans van dit alles bedroeg 0,4 mm terwijl de mist ook na deze natte periode nog lange tijd bleef hangen. In tegenstelling tot gisteren kwam er echter helaas geen verandering in en hebben we de zon helemaal niet kunnen zien vandaag. Onderkoelde temperaturen tot 14,1 graden waren dan ook het gevolg al was het door de bewolking vanochtend wel een stuk zachter met 11,9 graden terwijl de wind praktisch is stilgevallen met hooguit 8 km/h uit veranderlijke richtingen (lichte voorkeur voor het noorden). Op dit moment (18H30 heeft de mist plaatsgemaakt voor een hardnekkige Stratuslaag die ons wellicht ook komende nacht zal gezelschap houden. Morgen zullen we eindelijk van de laaghangende troep verlost raken maar of dit goed nieuws is voor de zonneliefhebbers valt te betwijfelen want de trigger die morgen komaf zal maken met het grijze inversieweer is helaas een regenzone die als koufront tergend langzaam over het land zal trekken. Resultaat is opnieuw laaghangende bewolking maar als positieve punten kunnen we stellen dat er gezondere zeelucht wordt aangevoerd en dat de bewolking iets meer structuur zal vertonen zodat er toch nog iets is om naar te kijken boven onze hoofden.
Zaterdag, 7 oktober 2006
Na het koufront van gisterenavond kregen we in de loop van de nacht ook nog een back bent- occlusie en een hele rits buien op bezoek waar van de ene al wat meer enthousiasme voor een Malders bezoekje kon opbrengen dan de andere. Tijdens de voormiddag werden de waterwerken verdergezet, maar echt grote hoeveelheden leverde dit niet op; bij 0,6 mm had de pluvio er haar dagtaak reeds opzitten, en het was toen nog niet eens middag. Een heldere, polaire luchtmassa overspoelde het Vlaamse binnenland en leverde ons fraaie, diepblauwe luchten op, al was het kwik hier niet meteen enthousiast over: haar opmars gebeurde tergend langzaam waardoor we niet hoger dan 17,4 graden geraakten, voeg daarbij nog eens de tot 32,2 km/h uithalende west- noordwestelijke wind en het hoeft geen betoog dat het in openlucht zonder beschutting en tijdens bewolkte intermezzo's niet meteen aangenaam toeven was . De laatste restjes subtropische lucht die in de loop van de ochtend wegsijpelden konen er ons echter voor behoeden dat we beneden 9,7 graden zouden uitkomen. De buienwolken werden steeds kleiner naarmate de dag vorderde doch er bleven nog lange tijd Cumuluswolkjes hangen die hun concurrentie met de zon slechts met hun fraaie uiterlijk konden compenseren. Naar zonsondergang toe dropen ze uiteindelijk af, samen met de zon waarop een lichtbewolkte tot heldere avond volgde, met de daarbijhorende snelle afkoeling.
Zondag, 7 oktober 2007
Nadat we tijdens de ochtend op het grensgebied tussen nevel en mist balanceerden, brak de zon door en kregen we alweer een zonovergoten nazomerdag aangeboden. Een rustige en aangename dag waar voorts echter weinig over te vertellen valt vermits het weersbeeld niet veranderde. Er is echter weinig reden om te klagen vandaag. De temperaturen lagen iets hoger dan gisteren met 6,4 tot 21,1 graden terwijl de wind maximaal 0,0 km/h haalde. Niettemin nodigen dergelijke waarnemingen uit tot een inspektie naar overijverige spinnen die misschien weer de weg naar de schoepjes van de windmeter gevonden hebben. 's Avonds koelde het onder rustige en heldere omstandigheden weer razendsnel af.
Dinsdag, 7 oktober 2008
Lagedrukgebieden die zich net ten westen van onze kust verzamelden, zorgden ervoor dat er een hernieuwde opstoot van subtropische lucht uit zuidelijke gebieden op gang kwam. Het was vanochtend dus aangenaam toeven in de open lucht bij minima van 12,0 graden. De depressies waren echter niet van plan om daar te blijven kamperen, en aldus zagen we de bewolking vanuit het zuidwesten meteen weer toenemen op nadering van de bijhorende regenzones. Het waren vooral Stratocumulus en Stratocumulus castellanus die zich in het begin van de invasie in de oranje kleuren van de straatverlichting aftekenden. De Malderse atmosfeer was nog maar amper met daglicht doordrongen, of ze waren al overgegaan in een sombere Stratuslucht die zowat het ganse luchtruim bedekte. De bijhorende neerslag had duidelijk meer moeite om door te stoten dan de eerdergenoemde wolken, en zo werd het grootste deel van de dag gekenmerkt door droog, betrokken maar zacht weer waarbij de temperaturen met gemak konden oplopen naar 18,1 graden. Hierbij stond er een zuid- zuidwestelijk windje dat snelheden tot 27,4 km/h haalde. Het mag dan wel de hele tijd betrokken zijn geweest, de bewolking zelf oogde vooral tijdens de namiddag niet al te saai doordat er best wel mooie, golvende patronen te zien waren in het mengsel dat uit Stratus en Stratocumulus bestond. Later kreeg het geheel een zomerse uitstraling toen we Altostratus, Stratocumulus castellanus en Cumulus congestus te zien kregen, net alsof we een flinke hittegolf achter de rug hadden die dadelijk met een geweldig klank en lichtspel zou worden afgesloten. Niets was minder waar natuurlijk, want wat erop volgde was een beetje lichte motregen. Na zonsondergang kwamen we in een wat ruiger weertype terecht waarbij we een tweetal korte regenbuitjes kregen die het neerslagtotaal op 0,2 mm brachten, al bleef het nog steeds erg zacht terwijl er door het wegvallen van de wind nog aangenaam terrasjesweer bleef tot een heel eind in de avond / nacht.
Woensdag, 7 oktober 2009
Net als de voorbije twee dagen begonnen we de dag met een zwaar bewolkte hemel terwijl de radarbeelden blauw uitsloegen door een dicht genaderde regenzone. Het was deze keer echter tropisch warm met temperaturen die nauwelijks onder de 18 graden zijn gedaald. De bewolking bestond uit Stratocumulus en Cirrostratus en liet af en toe een beetje ruimte voor het bleke licht van de volle maan. Na zonsopgang konden we heel even genieten van een lenteachtig/nazomers weertype met mooie opklaringen en een weinig zonneschijn. Vervolgens ging de Cirrostratus echter over in Altostratus en kregen de Stratocumulusvelden gezelschap van Altocumulus, zodat het binnen de kortste keren weer volledig betrokken was. De eerste regendruppels ploften reeds halverwege de voormiddag neer op Malderse bodem, en dat het niet de laatste waren zouden we snel geweten hebben. Wat volgde was immers een afwisseling van regen en wat drogere perioden terwijl het wolkendek er steeds onstabieler ging uitzien vanuit het zuiden. Na de middag kregen we zelfs uitzicht op Altocumulus castellanus, en had het in combinatie met de boterzachte temperaturen tot 21,4 graden zelfs veel weg van de afsluiter van een zwoele, zomerse periode. De neerslag kreeg nu een buiig karakter en omstreeks 19H kregen we zelfs zeer zware stortbuien te verwerken die plaatselijk voor wateroverlast zorgden. Het 'beste' moest toen echter nog komen, want het vreemde gerommel dat af en toe hoorbaar was bleek afkomstig te zijn van een naderend onweer dat zich even later met een indrukwekkende bliksemshow aankondigde. Tegen zonsondergang kregen we de ene na de andere ontlading te zien en kunnen we wat bliksem betreft gerust van het spectaculairste onweer spreken dat Malderen sinds 26 mei te zien kreeg. Om de schoonheid van de uitgestrekte bliksemkanalen te evenaren, moeten we zelfs terug gaan tot 19 juli 2006. De neerslag bleef echter beperkt doordat de buien ons langs het zuidoosten misten, al vielen er soms nog pittige buien met opvallend dikke druppels. Na 21H volgde er een tweede onweer met een aantal bliksemontladingen die zeker gezien mochten worden, maar de activiteit ging er vrij snel uit zodat het uiteindelijk beperkt bleef tot een aantal zwakke bliksemflitsen binnenin de wolken. De warmte was ondertussen al een beetje uit de lucht gewassen, maar met de uiteindelijke minima van 15,8 graden kunnen we naar oktobernormen nog steeds van een verschroeiende hitte spreken. We sloten uiteindelijk af met een al even indrukwekkend neerslagtotaal van 11,6 mm.
Donderdag, 7 oktober 2010
Ondanks de opklaringen die gisterenavond tijdens de vurige zonsondergang binnenschoven, ontwaakten we vanochtend weer onder een sombere en grijze hemel. De laaghangende Stratusbewolking hield ons de ganse voormiddag toegedekt alvorens tegen de middag weer wat lichter te worden vanuit het zuidwesten. De bewolking ging daarna over in Stratocumulus en er ontstonden langzaam een paar opklaringen. Het samenspel van zachte luchtmassa's en de zonneschijn tussendoor zorgde terug voor verrassend hoge maxima van 19,7 graden. De minima mochten er overigens ook wezen met 11,6 graden. De bewolking loste verder op naarmate de uren verstreken, maar door de zwakke oostenwind die niet meer dan 17,7 km/h haalde, droogde het moeilijk op zodat het erg nevelig was en een beetje klam aanvoelde. Bij zonsondergang hingen er slechts wat verspreide Stratocumulusveldjes en koelde het ondanks de brede opklaringen nauwelijks af. Verder hielden we een neerslagtotaal van 0,2 mm over aan deze dag.
Vrijdag, 7 oktober 2011
De buien wisten ons nog steeds niet te bereiken door de schaduwwerking van Engeland, en door de aanhoudende wind is het ondanks de Arctische lucht niet kouder dan een tiental graden geworden. Overdag kregen we een afwisseling van Cumulus en Cirrus te zien met mooie zonnige perioden, maar tegen de middag zagen we met regelmaat buiencomplexen voorbij trekken die ons rakelings misten. Daarna werd het terug wat stabieler en kon het dankzij de zon opwarmen tot 16,1 graden. Het voelde erg fris aan door de stevige westenwind met snelheden tot 40,2 km/h. Op het einde van de namiddag dreven er vanuit het Stratocumulusvelden binnen uit het noordwesten. Deze wekten de indruk dat het rustig en stabiel zou blijven, maar wie goed keek kon hiertussen Cirrus densus ontwaren waardoor we meteen wisten hoe laat het was. Er volgde een hele reeks buien waarbij opviel dat elk exemplaar steviger was dan het vorige. De laatste ging gepaard met een shelfcloud en whale's mouth maar onweersverschijnselen of hagel ontbraken. Daarna gingen de felle slagregens over in een gezapig regentje waarna het terug rustig werd. Bij zonsondergang konden we niettemin genieten van bijzonder fraaie buienluchten met veel contrast in de heldere poollucht. Het koelde verder af naar 8,2 graden. De buieninvasie heeft uiteindelijk een dagtotaal van 4,8 mm opgeleverd.
Zondag, 7 oktober 2012
We begonnen de dag in heldere omstandigheden, en het was dan ook niet verwonderlijk dat de minima op 3,3 graden uitkwamen. Aan de grond kwam het plaatselijk tot een graadje vorst maar aan de Malderse vegetatie was erg weinig vorstschade merkbaar op een enkel slaphangend blaadje na. Blijkbaar was de lucht erg vochtig want er werden prompt stapelwolken gevormd die zich vanuit het noorden uitbreidden. Deze hadden de neiging om over te gaan in Stratocumulusbewolking en ons aldus met een sombere na(b)jaarsdag op te schepen. Gelukkig kwam het niet zover want de Cumuluswolken werden op een gegeven moment weer wat kleiner zodat we een half bewolkt weertype kregen. In de zon voelde het aangenaam aan, maar echt hoge toppen kon het kwik niet scheren met 17,4 graden als maximum. Daartegenover stond dan wel een zwakke noordewnwind die het met haar snelheden tot 19,3 km/h niet al te koud liet aanvoelen. Op het einde van de namiddag werd de lucht in het zuidwesten wat heiig en verschenen er sluierwolken in die richting (Cirrostratus). Dit was alweer de voorbode van een nieuwe regenzone die erop gebrand is om de fragiele hoegedrukconstructie van de weergoden vanaf morgenavond genadeloos plat te walsen. De ijle sluierwolkjes zorgden voor een sfeervolle zonsondergang en leken net iets te laat te arriveren om een stevige afkoeling te verhinderen. In tegenstelling tot de noordelijke helft van Nederland zal het wellicht nog net lukken om de inzettende nachtvorst tegen te houden. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 7 oktober 2013
Het was vanochtend erg koel bij minima van 7,8 graden, maar er hing nauwelijks bewolking waardoor de zon meteen een handje kon helpen om die koelte te vergeten. De dauw zorgde voor sfeervolle ochtendtafereeltjes en er stond nauwelijks wind (enkele zuchtjes uit noordwestelijke richting) terwijl de opwarming erg snel ging ondanks het reeds flink verzwakte oktoberzonnetje. We haalde maxima van 22,3 graden, en er werd terug wat bewolking gevormd die vandaag uitgesproken Cumuliform van aard was (flinke stapelwolken). Het zag er op sommige momenten wat dreigend en onstabiel uit maar ook deze keer hielden we het in Malderen droog. De bewolking loste tijdens de avond op al bleven er Stratocumulusvelden over terwijl er in het westen wat sluierbewolking leek te hangen. De avond kenmerkte zich tevens door een erg snelle afkoeling eens de zon onder was waardoor er van de twintigers deze namiddag al snel niets meer te merken was. Net als neerslag trouwens want ook deze keer hielden we het erg rond met 0,0 mm.
Dinsdag, 7 oktober 2014
Tijdens het tweede deel van de nacht kwamen we aan de achterzijde van de regenzone terecht waardoor het droger werd met opklaringen. Het kwik zakte naar 11,9 graden en tegen de ochtend zaten we reeds in de onstabiele buienlucht verderop. Het kwam dus al snel tot buien die op de ene plaats al pittiger waren dan de andere en ook Malderen voor een stukje konden meepikken. Overdag stak er een nijdige westenwind op die later wat naar het noordwesten ruimde en het een stuk kouder liet aanvoelen dan het was (en dat was dus 15,3 graden). In ruil daarvoor kregen we echter prachtige wolkenlandschappen en een paar strepen zonneschijn terug. Om er echt een stralende buiendag met schitterende fotolandschappen van te maken was de bewolking echter wat te nadrukkelijk aanwezig. Zo waren er van tijd tot tijd nog best sombere perioden al zal het aantal zonuren per lokatie wel flink gescheeld hebben. Ook tijdens de namiddag en avond kwam het tot flinke buien die gepaard gingen met rukwinden, en na zonsondergang zagen we de buien die ten zuiden van Malderen (waar het ondertussen weer droog werd) af en toe oplichten door bliksemflitsen. In het weerkaatste licht van deze flitsen zagen we de pluviometer oplichten die duidelijk een neerslagtotaal van 4,8 mm aangaf.
Woensdag, 7 oktober 2015
Dankzij de bewolking en de nog niet verdreven subtropische lucht was het vanochtend terug zacht met minima van 13,8 graden. De hemel zag er dreigend uit met Stratus en Altostratus bewolking die aan een flink tempo voorbijdreef. Het duurde niet lang of de eerste druppels ploften neer, en dat was het begin van een kille en natte herfstdag waarbij we de zon niet meer te zien zouden krijgen. Kort na de middag was de regen op zijn hevigst en kreeg hij een buiig karakter. Niet alle gebieden werden echter gelijk bedeeld, want Malderen moest het uiteindelijk met 0,2 mm doen terwijl vooral in delen van Nederland het 30- voudige daarvan of nog meer viel. De bewolking bestond na de middag vooral uit Stratus en Stratus fractus terwijl er een straffe zuidwestenwind stond die naar de avond toe zelfs nog verder leek aan te wakkeren. Door de aanvoer van zachte lucht werd het ondanks de bewolking toch nog 17,8 graden. Tijdens de avond veranderde er niet zoveel en wisselden droge perioden en vlagen van motregen of lichte regen elkaar af bij een gesloten wolkendek.
Vrijdag, 7 oktober 2016
Zoals gisterenavond al wel te verwachten viel, was het vanochtend een stuk zachter door toedoen van de Stratus bewolking die zowat de ganse nacht is blijven hangen. Deze bewolking was erg dik en dit zorgde af en toe zelfs voor een spatje motregen. Als half- uitgedroogde plant was het natuurlijk zonde om niet heen en weer te kunnen dansen of jongleren om deze kostbare en schaarse druppels op te vangen, wat dit was nog steeds de enige neerslag die we aangeboden kregen tijdens de niet aflatende droogteperiode. Overdag veranderde er maar weinig aan het sombere weertype, al was de Stratus bewolking op het ene moment wat dunner dan het andere, en konden we ook soms een heel klein motregendruppeltje voelen in plaats van een klein motregendruppeltje. In de verte waren er af en toe oranjeachtige kleuren te zien die op opklaringen leken te wijzen, maar op de meeste plaatsen slaagde de zon er niet in om er doorheen te breken. Samen met de koude, continentale luchtaanvoer zorgde dit natuurlijk voor onderkoelde maxima van ... graden, en over de ijzig aanvoelende noordoostenwind hebben we het dan nog niet eens gehad. Tegen de avond was er weer een neiging tot opklaren waarbij de bewolking in Stratocumulus overging, maar zonovergoten werd het allerminst. Neerslag is er opnieuw niet aan te pas gekomen, we eindigden met een dagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 7 oktober 2017
De dag begon somber met veel Altostratus en Stratocumulusbewolking die snel dikker werd vanuit het westen. Met minima van 8,3 graden was het niet overdreven koud maar van aangenaam nazomerweer was in ieder geval in de verste verte geen sprake. De neerslag stelde niet zo heel veel voor met het grootste deel van de tijd motregen, maar ze had wel een licht buiig karakter met heel af en toe een droog moment ertussen. De meeste neerslag viel kort na de middag (in Gent althans) en naar de avond toe was er tussen de buien door weer een zwakke neiging tot opklaren waardoor de gelukzakken onder ons misschien nog wel een streepje zonneschijn hebben meegepikt. De aangevoerde lucht was van gematigd polaire oorsprong waardoor we in ieder geval geen hoge maxima moesten verwachten, bij 12,0 graden hield de kwikbuis het al voor bekeken. Tijdens de avond kwam de nadruk meer en meer op buien te liggen met enerzijds langere droge perioden tussendoor maar anderzijds veel intensere regenval tijdens de buien dan we overdag te zien kregen. Op sommige momenten viel het water met bakken naar beneden, en het was dan ook geen wonder dat we op een neerslagtotaal van 14,2 mm zijn uitgekomen (met de neerslag van gisteren erbij geteld echter). Tegen middernacht leek de boel zich weer wat te stabiliseren en werd het vanuit het westen droger. Dankzij de vele bewolking koelde het daarbij maar nauwelijks af.
Zondag, 7 oktober 2018
Het was meteen afgelopen met het zomerse weer en de dag maakte een kille en grijze start met Stratusbewolking. Tijdens de nacht zijn er nog een paar buien gevallen maar het was weer een klassieke situatie waarbij het uit Nederland onweersmeldingen regende terwijl Malderen enkel een paar natte kruimels meekreeg die goed waren voor 0,1 mm. Ondanks de pessimistische weerberichten brak de bewolking open en kregen we zowaar een nieuwe nazomerdag met veel zon, wat Cirrusbewolking, een paar resterende Stratocumulusveldjes en enkele stapelwolkjes. Het kwik bleef desondanks steken op 16,9 graden wat met de noordoostelijke tot noordelijke wind geen wonder was, maar ook nu voelde het weer zeer aangenaam aan en lijkt het wel alsof de zomer dit jaar nooit meer zal eindigen. Of misschien toch voor een stukje want de thermometers konden maar beter een voorraadje reispillen bij de hand hebben om de duizelingwekkende duik die na zonsondergang zou volgen tot een goed einde te brengen. Tegen middernacht was het reeds afgekoeld tot 6,1 graden en lijkt het zeker aan de grond plaatselijk tot vorst te zullen komen onder de ondertussen volledig heldere hemel.