Zoals wij ons winterpret hadden als kinderen, hebben zij dat niet. Ik vind dat pijnlijk. Ik gun elk kind leren schaatsen achter een stoel of sleetje rijden.
'k ben gisteren gaan schaatsen op de ijspiste hier. Zat stampvol met kinderen en ik kon alleen maar denken: hopelijk vinden ze ooit nog de weg naar natuurijs als het eindelijk nog eens gebeurt.
Ook mijn vriendin waarmee ik 3 jaar samen ben eens tonen waarom ik zo bezeten door winterweerkaarten zou fantastisch zijn. Haar de diepe scheuren in het ijs tonen, het geluid van krakend ijs. De gladheid van een zwarte ijsvloer. De bodem die je soms kan zien door het ijs. Sneeuw dat over ijs waait... Schaatsen door een berijpt landschap.
Ze heeft nog nooit echt stilgestaan (logisch,vooral schaatsen is een pak lastiger) bij de pracht van winterweer en haar tonen waarom ik het zo prachtig vind, en delen, daar ik kijk ik écht naar uit.
Ja, kan me voorstellen dat je jouw passie graag wilt delen 
