Dag allemaal,
ik lees hier na wat langer niks gepost te hebben al een tijdje mee. Ik merk dat de gemoederen heel diep gezonken zijn wat winterweer betreft. Velen schrijven de winter al af en zelfs de topoptimist Seppie is van het toneel verdwenen.
Ik hoop met dit bericht een nuance te maken betreffende deze winter. Er is namelijk nog altijd een mooie mogelijkheid op een mooie winterperiode. Ik leg hieronder uit waarom.
Er zijn 4 dingen die ik wel bespreken, ik ga dit in aparte berichten doen wegens de lengte: de AAO (Antarctic Oscillation) in combinatie met de Global Wind Oscillation (GWO), de Sub-Postma-Doctrine, en de stratosfeer.
Hiermee hoop ik ook direct voor Peter uit Wiltz en Mark uit Noordwolde respectievelijk de Antarctic Oscillation en de Sub-Postma-Doctrine duidelijker te maken.
1. Global Wind Oscillation (GWO) in combinatie met de Antarctic Oscillation (AAO).
Eerst wat uitleg over deze 2 factoren. De Global Wind Oscillation (GWO) is een patroon dat het globale windpatroon beschrijft. Ze bestaat net als de Madden-Julian Oscillation (MJO) uit 8 fasen en de GWO en de MJO zijn sterk gelinkt met elkaar en de GLAAM (Global Atmospheric Angular Momentum). De GLAAM is een patroon dat de gemiddelde windsnelheid op aarde beschrijft relatief aan de rotatie van de aarde. De MJO is voor een andere keer.
Deze 8 fasen hebben elk een effect op de globale luchtdrukverdeling, ook voor ons heeft dit invloed. Dit wordt duidelijk in volgende figuur (de fasenummers staan erbij).
De Antarctic Oscillation is letterlijk een analoog van de Arctic Oscillation (de AO), die iedereen vermoedelijk wel kent. Het geeft de mate van lagedruk boven het Antarctische Continent weer. Is er veel hogedruk boven Antarctica dan is de AAO negatief, damn ligt de straalstroom noordelijker en kan het in bv. Australië extra koud of extra heet worden. (Jawel: de negatieve AAO van de afgelopen weken is samen met de Indian Ocean Dipole (IOD) wellicht een van de belangrijkste oorzaken achter de Australische hitte van de afgelopen weken, samen de opgewarmde aarde uiteraard.)
Onderstaand kaartje geeft hopelijk meer verduidelijking:
Nu blijkt de Antarctic Oscillation een statisch significant (een líneaire coëfficiënt tot 0,4-0,5 in het weer en dat is behoorlijk wat, derterminatiecoëfficiënt 0.16-0.25) líneair omgekeerd verband te hebben met de luchtdruk in de omgeving van IJsland en Scandinavië, ik mag zelfs zeggen de NAO (Northern Atlantic Oscillation). Dit is goed te zien op onderstaand kaartje. Hoe negatiever de AAO en dus hoe hoger de luchtdruk boven Antarctica, des te hoger blijkt de luchtdruk boven de Scandinavië en IJsland regio te zijn.
Nu laat ik de GWO-verwachting zien van CFS (de verwachting van GEFS blijkt volgens forumleden van netweather en 33drain een negatieve bias te hebben, daar heb ik het dus niet zo op).
Nu combineer ik het bovenstaande. Wie goed naar de verwachting kijkt ziet dat de GWO waarschijnlijk over 3 weken naar fasen 6 en 7 kan gaan. Wie dan goed naar de GWO-kaartjes met de luchtdrukverdelingen kijkt bij de GWO-fasen 6 en 7 ziet een rode plek boven Antarctica: dit wijst op een negatievere AAO (want hogere luchtdruk boven Antarctica).
Nu blijkt dus dat bij een negatieve AAO in Februari de kans op hogere luchtdruk dan normaal bij Scandinavië, de Noorse zee en IJsland groter te zijn. Dit zou er dus op kunnen wijzen dat we tegen eind Januari / begin Februari toch nog een (al dan niet tijdelijke) omslag naar een meer winterse luchtdrukverdeling kunnen evolueren.
Dit is echter niet de enige factor uiteraard. In het weer. De stratosfeer en de Sub-Postma-Doctrine volgen.
Stan
