ik reed van Rotterdam maar Rozenburg om 16.00. Vrachtwagens hingen scheef in de wind en ik kwam in een file in de Botlek te staan met overal stuivend zand. In Rozenburg viel me de continue fluittoon van de wind op. Er zat geen pauze in. Angstaanjagend! Het kalk van de buitenmuren van mijn huis perste zich door kieren de huiskamer in. Dakpannen van de buren werden gelanceerd en vlogen 15 meter verder op door het eternieten dak van mijn schuur. Gewoon opgeveegd dus....
