Het is niet gek om warme lucht te zien in een laag dat zich ontwikkelt met een koude kern, hoe gek dat ook klinkt. Wat we zien in bovenstaande kaart is een laag dat ver gevorderd is in de levenscyclus. De bijbehorende occlusie is volledig de kern ingedraaid waarbij er een bel warme lucht in het centrum terecht komt en het systeem een ondiepe warme kern krijgt. Op grotere hoogte blijft de kern meestal koud.
Er zijn ook extra-tropische lagedrukgebieden die snel een warme kern krijgen, zij het ook ondiep en kleinschalig ten opzichte van het gehele systeem. Deze volgen niet het vaak gehanteerde Noorse model maar dat van Shapiro-Keyser en vormen een zogenaamde warme seclusie (zie bijgevoegde figuur). Daarbij 'breekt' het koufront van het warmtefront en wikkelt het laatste zich om de kern zonder te occluderen. Dit soort systemen zien we vaker aan de westkant van de Noord-Atlantische Oceaan, maar komen ook elders regelmatig voor.
