Goedemorgen WW,
Nog een kleine drie weken en dan is herfst 2019/2020 voorbij. De afgelopen drie maanden mogen simpelweg het predicaat ‘winter’ niet dragen dus neem ik de radicale stap om het hele seizoen van 1 oktober tot 1 maart gewoon herfst te noemen. Het benoemen van ‘de wintermaanden’ is eigenlijk nog louter pro forma, net zoals in Spanje ze ook zachte en soms natte ‘winters’ hebben. Dat het zover heeft moeten komen is behoorlijk confronterend voor degenen die nog hoop koesterden. Een tiental jaar wachten op een enigszins sneeuwrijke en vorstrijke winter is denk ik de nieuwe norm geworden. Maar het gaat zo hard dat er niet eens een peil meer op te trekken is. Eén ding is zeker; de liefhebbers van herfstig weer zullen de komende jaren in de donkere maanden uitgebreid aan hun trekken blijven komen. Dat is eigenlijk ook het slimste wat je kan doen in deze tijden; herfstliefhebber worden én blijven! De komende week blijft het namelijk zeer wisselvallig en vooral aanstaand weekend zou het nog wel eens opnieuw kunnen gaan stormen en regenen. Vooral de kustbewoners worden deze weken uit hun hemden geblazen. Daar voortdurend een harde tot stormachtige wind. Maar ook het zuidoosten is erg winderig, nergens ben je nog veilig voor een dergelijke geoliede westcirculatie als de huidige. Lees hieronder wat we allemaal kunnen verwachten de komende tien dagen. Maar eerst de wekelijkse kort en goed analyse:
‘’Kort en goed opgemaakt op 4-2-2020
De komende dagen stabilisatie en vooral op vrijdag zonnige condities bij maxima tot 10 graden. In het weekend zeer zacht en toenemende bewolking. Zondag avond en nacht stormkansen en in de nieuwe werkweek een blijvende stevige wind, buien en maxima rond of net boven de langjarige gemiddelden.
''
Tevreden, vrijwel perfecte verwachting.
De synoptische situatie is eigenlijk in één woord samen te vatten; de grammofoonplaat. Een echte mooie ronde is het niet, waardoor hij niet op dezelfde plek blijft terwijl hij draait. Gelukkig hebben druksystemen überhaupt niet die eigenschap, stel je voor dat zo’n depressie maandenlang op dezelfde plek zou blijven rondtollen. Door de combinatie van de zogenaamde ‘Hadley cell’s’ en door de draaiing van de aarde (het Corioliseffect) verschijnen en verkassen systemen steeds weer van de ene plek naar de andere. Er zit natuurlijk wel een terugkerend patroon in waardoor klimaten niet ieder jaar veranderen om het zo maar te zeggen. Het hele systeem zit eigenlijk geniaal in elkaar als je het mij vraagt. Hoe dan ook, de kern van de genoemde omvangrijke depressie ligt precies boven Nordkapp, Noorwegen. Tegen de wijzers van de klok in wordt lucht met gigantische snelheid rondgepompt. Ik zeg altijd; als de situatie omgekeerd was zou Nederland de ene strenge winter na de andere kunnen optekenen. Lagedrukgebieden zien we boven Scandinavië tegenwoordig (en überhaupt) namelijk veel vaker in de wintermaanden dan hogedrukgebieden. Het gevolg hiervan is dus dat de wind bij ons voortdurend uit westelijke richtingen waait. Momenteel kampen we dan ook met een stevige westenwind die boven land vrij krachtig tot krachtig is en aan de kust hard tot stormachtig. Hoe gaat dit verder? Krijgen de kustbewoners het langverwachte wind-respijt of blijft de depressietrein rustig doorkachelen?
Zoals de inleiding al vermoedde is dat laatste het geval. Tot woensdag blijft de wind stevig uit westelijke richtingen waaien. Op die dag wordt op de oceaan weer een nieuwe depressie geboren. Deze diept tot net ten westen van Ierland nog even uit maar verliest vervolgens zijn kracht wanneer hij over NL trekt. Er is donderdag een kleine kans op wat (natte) sneeuw zolang de wind nog even vanaf het land waait en de temperatuur wordt gedrukt. Vanaf vrijdag doet de al maanden dominerende hogedruk boven het Iberisch schiereiland een nieuwe poging om uit te breiden naar het noorden en noordwest Europa te verlossen van de eeuwig durende lijkende herfst. Deze poging is gedoemd om te mislukken want vlak achter de eerdergenoemde slappe depressie ontstaat weer zo’n zware jongen die de gebruikelijke richting volgt; IJsland. Rond het weekend zien we eigenlijk een zeer vergelijkbare situatie ontstaan als afgelopen weekend. Zeer zachte lucht wordt vanaf de golf van Biskaje richting het noordoosten gepompt, tegelijkertijd jaagt de depressie de wind aan, zwelt op en trekt rond zondag van IJsland naar, hoe kan het ook anders, richting Scandinavië. Een vrijwel identieke loop der zaken vergeleken vorige week dus. Zoiets zie je niet heel vaak gebeuren. Omdat de depressie zo omvangrijk is wordt ook de Benelux wederom geslachtofferd. In de loop van zaterdag neemt de wind fors toe en zondag is er wederom kans op storm en (zeer) zware windstoten. Al moet ik er wel bij vermelden dat de isobaren minder dicht op elkaar staan dan bij de voorgaande storm. Ik denk dat de storm daarom minder krachtig zal worden. Op beide dagen is het in ieder geval zeer zacht met maxima tussen de 12 en 14 graden. De meeste regen zal vallen in de loop van zondag en in de nacht van zondag op maandag. Dat gezegd hebbende, hoe zit het eigenlijk met de kansen op lenteweer? Zo rond deze tijd van het jaar stabiliseert de atmosfeer tegenwoordig steeds vaker, was dat niet zo?
Als we terug gaan naar vorige week zagen we dat een fiks aantal leden zo rond 16 en 17 februari een diepe zuidstroming prognosticeerde. Het machtige Spaanse hoog was voornemens zich een weg te banen door de donkere, gure en volatiele systemen die al maanden noordwest Europa in hun greep houden. Gedurende het voortschrijden van de termijn echter zagen we deze leden steeds meer plaats maakten voor andere scenario’s. En ja hoor, weer bleek dat de oceaan nog altijd oppermachtig is. De zeer snel uitdiepende depressie die we de komende dagen vanaf New Foundland gaan zien ontstaan was door veel leden niet voorzien. Of tenminste, hij was wel voorzien, maar in veel minder krachtige staat. Een depressie kan namelijk juist heel nuttig zijn om warme lucht naar het noorden te transporteren, mits deze het af legt tegen krachtigere hogedruk die zich boven het vasteland manifesteert en gedwongen wordt of ten westen van ons te blijven hangen, of in een boog richting het hoge noorden te koersen. Maar de poging van het Iberische hoog gaat mislukken, het wordt platgewalst nog voordat het zich kan opbollen. Gevolg bij ons: nog meer onstuimig weer. Maar dat is natuurlijk al wel duidelijk onderhand. Wat we ná het weekend kunnen verwachten lees je hieronder.
Net zoals momenteel het geval is trekt de depressie verder richting het oosten weg in de richting van noordwest Rusland. Op dinsdag 18 februari hebben we te maken met aanvoer uit het westen, een stevige wind en ook buien. In de loop van de nieuwe werkweek draait de wind naar het noordwesten wanneer een oceaanhoog naar het oosten marcheert en richting de lage landen beweegt. Dit is mijns inziens een cruciaal moment als het gaat om een serieuze weersverandering. Het Iberisch hoog faalde , het oceaanhoog moet soelaas bieden omdat deze vanaf dezelfde kraamkamer komt als die tientallen depressies die we eerder zagen en dus hopelijk uit hetzelfde taaie hout gesneden is. Wellicht dat dit hoog de WC voor langere tijd kan gaan afsnoeren en meandering toelaat. Omdat dit nog ver weg is, is de waarde ervan betrekkelijk. Vorige week zou namelijk precies rond het weekend de stabilisatie plaatsvinden maar we weten nu allemaal wat dáár van terecht is gekomen. Toch zien we de signalen voor zacht en zonniger weer zowel bij GFS als EC terugkomen zo ongeveer vanaf 20 februari. Ondergetekende is heel benieuwd wat er terecht van gaat komen. Ik houd een vinger aan de pols de komende dagen.
Kort en goed:
Komende dagen buiig en winderig, in de loop van het weekend bewolkt en zeer zacht. In de loop van zaterdag sterk toenemende wind en zondag kans op storm. Aan het begin van de nieuwe werkweek vrij zacht, buiig en in de loop van dinsdag 18 februari stabilisatie. Maxima dan in de buurt van 10 graden. Vanaf donderdag 20 februari een vrij grote kans op blijvend stabiele condities bij langzaam oplopende maxima.
Fijne dag Weerwoord!
