Een smaakding. Wat mij betreft zien we een fraaie, synoptische ontwikkeing. Een rug op de Oceaan, gestrekt naar IJsland, die naar het oosten trekt. Aan de oostflank zakt koude lucht naar het zuiden. In deze tijd van het jaar gaan de scherpste randjes er natuurlijk vanaf. Dus minder bibberen voor de lenteliefhebber. Door de vrij zuidelijke ligging van de kern boven Scandiland weet deze koude lucht ons niet goed te bereiken. Het Scandihoog verandert in een Eurohoog.


