In het Pinksterweekend was ik weer in Finse voor twee daagjes. Hard gewerkt de eerste dag: opzetten van onze apparatuur, uitlezen temperatuursensors (hierover wellicht meer in het verdiepingsforum binnenkort). Af en toe raasde er met luid gebulder een deel van de sneeuwluifels op Finsenuten af. De tweede dag (30 mei) hebben we een oude, vastgevroren kist met troep afgebroken en met de sneeuwscooter naar beneden gebracht. Gelukkig was er ook nog tijd om even rond te skiën op het meer en wat rond te kijken. Met tien graden boven nul, zonder wind, en een UV-index van >8 was het insmeren geblazen (niet verbrand 
). Skiën in korte broek en t-shirt! De sneeuw werd op een gegeven moment wat zacht, en met zo veel straling smelt het zelfs van onderaf wanneer het sneeuwdek minder dan circa 30cm is en de rotsen onder de sneeuw dus opwarmen.
Zicht op Finsenuten vanaf het buitenkantoor
Saxifraga oppositifolia, (een van) de eerste bloeier(s) en de nummer twee hoogst voorkomende plant van Noorwegen (boven 2300m in Jotunheimen). Bombus alpinus (alpenhommel?) bezoekt ze graag.
Avondzicht op Sankt Pål (links, 1695) en Flakavassnutane (1750 m, in 2016 een keertje op geweest - bijna verticale gletsjer richting Flakavatnet daar, spectaculair!)
De sneeuw is aan smelt onderhevig, vandaar de glans. 's Nachts vriest dit op tot een grappig korstje.
Finse "centrum" 
Zicht richting westen op Finsevatn, sneeuwdikte circa 40cm en een halve meter (oid?) ijs.
"Hyttefolk" op de ski, het was druk in Finse deze Pinksteren
Zachte sneeuw rond stenen en waar het sneeuwdek minder dan 30 cm is
"Garpen"
