Zaterdag, 19 juni 2004
Zoals verwacht ging het er deze voormiddag onweerachtig aan toe bij de passage van een trog en het sterk afkoelen van de bovenluchten. Een eerste onweer kwam omstreeks 9H30 binnendenderen, waar een paar stevige ontladingen bijzaten, maar deze waren erg beperkt in aantal. De neerslag was ook niet om over naar huis te schrijven met amper 1,6 mm, terwijl het onweer zijn elektrische aktiviteit verloor bij het naderen. Nadien kwam de zon erdoor waardoor alles goed opwarmde dankzij de zeer heldere lucht. De bewolking kwam echter weer opzetten en een tijd later deelden we opnieuw in de prijzen. Het ging echter eerder door voor een troostprijs want ook dit tweede onweer verloor zijn aktiviteit bij het naderen van dit station en uiteindelijk leverde dit maar 0,4 mm op. Vervolgens bleef het droog voor de rest van de dag waarbij de temperaturen opliepen tot 19,0°C tegenover het ochtendlijk minimum van 9,8°C. De wind was bij momenten krachtig, met name tijdens de aanvang van de onweerachtige buien waarbij hij tot 35 km/h aantrok, maar buiten deze buien was het vrij rustig. De dalende luchtdruk (momenteel nog 1005,4hPa) kondigt echter aan dat dit droge intermezzo niet zal blijven duren...
Zondag, 19 juni 2005
Vandaag werd een zomerdag waar weinig, maar ook veel over te vertellen valt. Weing in de zin dat er onder de voortdurend staalblauwe hemel niets bijzonders te zien of te beleven viel, maar ook veel omdat we met een maximum temperatuur van 33,3 graden hoge toppen scheerden en we goed op weg zijn om de eerste hittegolf van de nog jonge zomer te onderscheppen. De temperaturen zullen immers de komende week steeds 25 graden halen met morgen en dinsdag nog een 30+. Ondanks de overvloedige zonneschijn werd het deze ochtend minder zwoel met 15,1 graden, al zorgde de iets zwakkere wind tot 18 km/h dan weer voor een hogere gevoelstemperatuur.
Maandag, 19 juni 2006
Na een ultrazachte nacht (het kwik daalde niet onder een zwoele 18,7 graden) volgde een zwaarbewolkte voormiddag. In de pluviometer vonden we reeds 0,2 mm vers hemelwater terug, afkomstig van een tot op de draad versleten onweerscel die vanuit Frankrijk onze richting kwam uitgedreven. Onweersverschijnselen zaten daar al lang niet meer op, en ook overdag hoefden we daar niet op te rekenen. Kort voor de middag naderden er brede opklaringen vanuit het zuidwesten waarin we de zon onder een fletse, melkachtige hemel zagen terugkeren. Het koufront was duidelijk reeds voorbijgetrokken terwijl rafelige Cumuluswolkjes werden voortgejaagd door een flink aanwakkerende westelijke en later zelfs noordwestelijke wind die er snelheden tot 30,6 km/h wist uit te persen. Tropische temperaturen konden we in deze omstandigheden dan ook niet meer uit de brand slepen: het kwik hield het bij 25,8 graden al voor bekeken. Na de middag heeft de zon weliswaar aardig wat uurtjes kunnen kloppen, maar vanuit het westen is de bewolking in de loop van de avond weer enigzins gaan toenemen, zij het zonder verdere gevolgen te hebben.
Dinsdag, 19 juni 2007
Warme luchtmassa's hebben de voorbije uren de weg naar Malderen teruggevonden waardoor we de dag reeds bij erg zachte minima van 12,6 graden konden aanvatten. Dit alles werd bovendien nog eens ingekleed door brede opklaringen waarbij de zon enkel wat hoge sluierbewolking te vrezen had. Het weersbeeld veranderde in de loop van de dag nauwelijks zij het dat er na de middag wat sporadische stapelwolkjes gevormd werden die 's avonds weer verdwenen. De temperatuur kon dus ongestoord verder oplopen naar 28,7 graden terwijl een zwak oost- zuidoostelijk briesje tot 20,9 km/h voor wat verkoeling zorgde. Een hele tijd later tijdens de avond ging de Cirrusbewolking in het zuidwesten gevoelig toenemen en kwamen er ook gesloten lagen Altostratus en Altocumulus binnen het gezichtsveld waardoor deze kant van het luchtruim er reeds behoorlijk dreigend ging uitzien. Boven het noorden van Frankrijk waren immers onweders aktief die zich aan het groeperen waren voor een massale aanval op het Vlaamse binnenland. Het duurde echter tot ruim na zonsondergang voordat de eerste donderslagen boven het Malderse weerklonken. Erg aktief was het onweer niet gezien de timing en vooral de trekrichting van het complex vrij ongunstig waren voor deze locatie, maar het westen van het land heeft duidelijk de volle laag gekregen. Naast wat bliksemontladingen was er ook vrij intense neerslag die tegen middernacht reeds goed was voor een totaal van 0,4 mm; het grootste deel van de neerslag van dit onweer zou echter pas na middernacht vallen en dus bij het neerslagtotaal van morgen gerekend worden.
Donderdag, 19 juni 2008
De gevreesde regenzone die ons meer dan een etmaal met intense en aanhoudende regen zou opzadelen, blijkt gelukkig tot een uitgemergeld koufrontje te zijn verworden. Hierdoor startten we de dag met mooie opklaringen terwijl de bewolking bestond uit Stratocumulus castellanus met daarboven een heldere, diepblauwe hemel. Opvallend hierbij was dat er van de sluierbewolking die gisteren bij zonsondergang nog toenam, totaal niets meer te zien was. Er werd geleidelijk stapelbewolking gevormd onder invloed van de toenemende thermiek. De uren erop werden gekenmerkt door dezelfde Stratocumulus en Cumulusbewolking die weliswaar een beetje toenam maar nog steeds regelmatig de zon doorliet. Af en toe viel er een beetje lichte regen, al was deze erg plaatselijk: de ene kant van Malmedy kreeg nauwelijks een druppel te zien terwijl het aan de andere kant tot een korte maar hevige stortbui kwam. Tijdens de avond ging de bewolking echter flink toenemen en kregen we een opeenvolging van erg heftige stortbuien te verwerken die gepaard ging met dreigende wolkenformaties die zich in alle richtingen leken te te bewegen alsof de hemel een soepketel was die elk moment kon overkoken. Na een paar uur hielden de buien het uiteindelijk voor bekeken en ging de bewolking over in stabieler ogende Stratus fractus waarin af en toe opklaringen voorkwamen. Markant detail hierbij is dat de satellietbeelden boven Vlaanderen op datzelfde moment geen enkel wolkje lieten zien. Bredere opklaringen kwamen rond zonsondergang opdagen waarbij de bewolking overging in een mix van Stratus fractus, Stratocumulus castellanus, Cumulus congestus en Altocumulus. Dit mengsel kreeg door de ondergaande zon een adembenemende goudgele kleur die overging in oker, gevolgd door oranjerood. Na zonsondergang was er van dit spektakel niets meer te merken en werden de opklaringen snel breder op nadering van het wolkenloze gebied dat zich al de hele tijd boven Vlaanderen en Malderen bevond.
Vrijdag, 19 juni 2009
Het oogde vanmorgen een beetje onstabiel met die massieve Stratocumulus castellanus wolken die zich onder dichte lagen gesloten Stratocumulus ontwikkelden. Maar vanuit het westen kwamen al snel opklaringen binnengedreven die een vriendelijk, licht zomers weertype inluidden. Onder invloed van de krachtige junizon werden er stapelwolkjes gevormd die zich mooi aftekenden tegen de diepblauwe lucht erboven. Ze kregen later de neiging om zich tot Stratocumulus uit te spreiden terwijl de bovenlucht wat melkachtiger kleurde, maar het bleef op deze locatie droog. De temperaturen bleven bij dit alles eerder bescheiden met 13,0 tot 21,1 graden terwijl de west- noordwestelijke wind het wat frisser deed aanvoelen met haar snelheden tot 35,4 km/h. Toen de bewolking naar zonsondergang toe geleidelijk weer oploste, bedroeg het neerslagtotaal nog steeds 0,0 mm.
Zaterdag, 19 juni 2010
Ondanks de onheilspellende weerberichten, kregen we vandaag nog een erg vriendelijk weertype voorgeschoteld waarbij brede opklaringen en fraaie wolkenlandschappen voor een aangename sfeer zorgden. De aangevoerde lucht was echter van Arctische oorsprong en dat was vooral in de schaduw of in de wind goed voelbaar. En tijdens de verschillende buien die vandaag de revue passeerden, was daar natuurlijk geen gebrek aan. Tussen de buien voelde het dan net weer tropisch aan onder een brandende zon in de zeer diepblauw gekleurde hemel. De maxima stokten niettemin reeds bij 16,5 graden terwijl de minima het bij 10,2 graden hielden. Rukwinden waren er vooral op het einde van de namiddag toen er een bui van iets zwaarder kaliber overtrok, en snelheden tot 29,0 km/h uit het noordwesten veroorzaakte. Het zwaartepunt van deze bui trok echter ten oosten van ons langs terwijl de andere buien ook al niet bijster veel voorstelden. Het neerslagtotaal bleef dan ook beperkt tot 0,8 mm en wie even met de vinger door de schijnbaar vochtige grond ging, stootte meteen op kurkdroge zand- en stoflagen. De buienactiviteit leek tijdens de avond iets groter te worden, maar ook dan stelde het maar weinig voor. Het koelde snel af onder de brede opklaringen waardoor het eerder aan herfst of prille lente deed denken.
Zondag, 19 juni 2011
Net als gisteren was het winderig en aan de frisse kant maar nu waren ook de minima lager met 10,3 graden. Nu was de bewolking echter talrijker en is er afgelopen nacht reeds een bui gevallen die goed was voor 1,0 mm. De voormiddag verliep overwegend somber terwijl het zomergevoel ver te zoeken was door de nijdige west- zuidwestenwind tot 40,2 km/h, wat lichte motregen tussendoor en slechts een paar opklaringen ter grootte van een speldenkop. Na de middag werd het droger en dreven er vanuit het westen opklaringen binnen terwijl er ook stapelwolken werden gevormd. Het oogde nu een stuk vriendelijker en luchtiger, maar de krachtige windvlagen bleven hun stempel op het weer drukken terwijl de maxima het voor bekeken hielden bij 20,1 graden. De stapelwolken losten tegen de avond weer gedeeltelijk op en maakten plaats voor Stratocumulus en Altocumulusvelden. Deze oogden vredig en onschuldig terwijl ze geleidelijk Nederland introkken waar het zwaarbewolkt bleef tegenover nagenoeg helder in Malderen bij zonsondergang. Op de satellietbeelden zien we echter een volgende regenzone opdoemen waardoor deze opklaringen slechts een kort leven beschoren zijn...
Dinsdag, 19 juni 2012
Het was vanochtend erg fris bij minima van 8,9 graden, en het was helder en windstil met wat sluierwolkjes in het zuidwesten. Onschuldige dingetjes op het eerste zicht, maar toch wisten ze zich snel uit te breiden waardoor het luchtruim na een paar uur veranderd was in een melkachtige soep boordevol vezels waarin zelfs een snuifje Stratocumulus castellanus verwerkt was. Later verschenen er ook stapelwolken, maar het grootste deel van België waaronder Malderen bleef van buien gespaard. Een erg actieve regenzone trok in de loop van de dag net ten zuidoosten van ons voorbij en zorgde voor steeds meer en dikkere sluierwolken die tijdelijk overgingen in Altostratus om later op de namiddag terug uit te dunnen en meer zonneschijn door te laten. Hierdoor warmde het op tot een aangename 22,1 graden terwijl de wind overwegend zwak bleef met een uitschieter tot 16,1 km/h uit noordelijke richting. De avond werd dan weer gekenmerkt door een nevelachtige atmosfeer met veel Altocumulus en Altostratusbewolking die echter in zachte en nog steeds droge omstandigheden kon aanschouwd worden. De bewolking werd door de ondergaande zon van onderaf beschenen waardoor het luchtruim een kwartiertje in vuur en vlam leek te staan. We sloten uiteindelijk af met 0,0 mm als neerslagtotaal.
Woensdag, 19 juni 2013
Een groot deel van de Benelux werd in het begin van de nacht opgeschrikt door een MCS dat plots ten zuiden van ons land gevormd werd en lokaal voor flink wat onweer zorgde. Malderen werd niet opgeschrikt, of het moet al door de hoge minima van 18,5 graden en adembenemende wolkenlucht geweest zijn die bij zonsopgang te zien was. De onweerswolken weerkaatsten immers het zachte licht van de opgaande zon zodat we oog in oog stonden met een okergele wolkenmuur terwijl we in de fletsblauwe lucht ten noordwesten van ons de scherp afgetekende rand van het 'aambeeld' konden zien. In de verte was heel vaag een donderslag te horen, in Vilvoorde was er een bliksemflits zichtbaar en ook in Brussel was er eentje te zien. Voor de rest stelde het hier weinig voor en vanuit het zuiden klaarde het al snel op. Deze opklaringen werden gedeeltelijk opgevuld door Altocumulus castellanus bewolking zodat de zon het moeilijk bleef hebben. Opeens ontstond er uit deze bewolking een enorme stapelwolk die in een mum van tijd uitgroeide tot een bui (op het eerste zicht zonder onweer) maar deze zakte even later weer in elkaar op een bedje van Cirrus densus bewolking. Er ontwikkelde zich al snel een tweede bui en deze keer was het menens en ontwikkelde er zich een pittige onweerslijn over centraal België die ook in Brussel voor een klein wolkbreukje met zeer dikke druppels en aan het geluid te horen ook hagel zorgde. De buienlijn dreef met de stroming geleidelijk in de richting van Londerzeel, met andere woorden de buien zakten in elkaar en uiteindelijk zijn er niet meer dan een vijftal druppels op het Malderse weerstation gevallen. Door de bewolking was het een stuk koeler dan de 39 graden die voorspeld was en moesten we het doen met maxima van 27,3 graden. Valwinden uit afstervende of niet- geïnteresseerde buienwolken wisten ons af en toe te bereiken wat maximaal voor een windstoot van 27,4 km/h uit het west- noordwesten heeft gezorgd. Het was grijs en broeierig terwijl er in het noorden van Frankrijk een nieuw onweerscomplex werd gevormd. Dit slaagde er niet meer in om ons voor middernacht te bereiken en we konden dus met een neerslagtotaal van 0,0 mm afsluiten. Er was één zwakke flits te zien in het zuiden, maar het kan ook van een fototoestel komen door mensen die deze zeldzame zomeravond waarop we zonder onderkoelingsverschijnselen konden buiten zitten, wilden vereeuwigen.
Donderdag, 19 juni 2014
Tijdens de vroege ochtend waren er nog flink wat opklaringen te zien waarbij de aanwezige bewolking vooral uit Stratocumulus en Stratus fractus bestond. Het was tamelijk fris bij minima van 10,2 graden. Op de weerkaarten zagen we ondertussen een zwakke regenzone afzakken die an het veelbelovende begin van deze dag spoedig een einde zou maken. De bewolking nam snel toe en binnen de kortste keren was het volledig betrokken waarbij het plaatselijk ook lichtjes ging regenen. Deze neerslag stelde echter nauwelijks wat voor (in Malderen 0,0 mm) waardoor de klaagzangen over aanhoudende droogte weer stilaan mochten gerepeteerd worden. Na de middag hadden we het 'ergste' alweer achter de rug en verschenen er terug opklaringen vanuit het noorden. De bewolking ging hierbij over in gebroken Stratocumulus die nogal wat weg had van heel dicht op elkaar zittende stapelwolken. In de hogere luchtlagen vonden we ook Cirrus en Cirrostratus terug terwijl de wind naar het noorden draaide. Het warmde op tot 21,9 graden en de opklaringen werden geleidelijk talrijker al bleef de bewolking met gemak overheersen bij een bedekkingsgraad van ruim 7/8. Op het einde van de namiddag probeerde een tweede onderdeel van de zwakke regenzone om iets te veranderen aan het eerdergenoemde neerslag maar dit was opnieuw vergeefs. De bewolking straalde nochtans potentie uit met de dikke dreigende Altostratus asperatus bewolking die vanuit het noorden binnentrok, en ook de vrij dikke regendruppels riepen hoge verwachtingen op. De dikke bewolking werd gevolgd door dunnere bewolking waar hier en daar wat blauw tussen te zien was. Het duurde echter niet lang of er dreef opnieuw dikkere bewolking binnen vanuit het noorden en er vielen terug twee regendruppels uit. Daarna bleef het voor de rest van de avond droog, grijs kil maar vrij rustig met slechts een zwak noordelijk briesje. De neerslag die vandaag viel was alweer niet meetbaar zodat we toch nog een droge dag kunnen bijschrijven.
Vrijdag, 19 juni 2015
Het was opnieuw somber en grijs vanochtend met Stratocumulus en Stratus waar af en toe wat motregen leek uit te vallen. Eens de zon wat op kracht was gekomen begon de atmosfeer zich te roeren en werden er stapelwolken gevormd die zich uitspreidden tot Stratocumulus. Hier en daar sloegen ze erin om er een bui uit te persen, vooral in nederland was dit het geval. In Malderen werd het terug een uitermate saai weertype waarbij elke nieuwe opklaring door Stratocumulus en Cumulus werd dichtgemetst. Het was wachten tot de avond voordat de thermiek afnam en de Stratocumuluswolken niet meer werden bijgevormd. Het spreekt voor zich dat de temperaturen aan de lage kant bleven met 17,0 graden, zeker met de koele noordwestenwind erbij. Dankzij de bewolking is het echter op geen enkel moment kouder geweest dan 10,3 graden. In een half bewolkte en koele avond noteerden we uiteindelijk het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 19 juni 2016
Nog steeds was de zomersfeer ver te zoeken met veel bewolking en af en toe nog wat gespetter. Toch kregen we in de loop van de dag weer wat opklaringen te zien terwijl de bewolking vooral uit Cumulus en uitspreidende Stratocumulus bestond. Met temperaturen die zich tussen 11,3 en 22,1 graden ophielden was het aan de koele kant. Tijdens de namiddag begonnen de stapelwolken dan toch kleiner te worden en waren het vooral de Stratocumuluswolken die oplosten en terug voor een opener weertype gingen zorgen. In de hogere luchtlagen zagen we ondertussen Cirrostratus en Altostratus binnendrijven, voorboden van een kletsnatre start van de nieuwe werkweek als we de analysekaarten mogen geloven. Maar voorlopig was het nog zover niet, en was het enkel een afwisseling van dikkere en dunnere Altostratus met een losse wolkenflard eronder die we te zien kregen. Het bleef daarbij droog en de bewolking zorgde voor enige sfeer bij zonsondergang. We sloten af met een neerslagtotaal van 1,2 mm.
Maandag, 19 juni 2017
Het was nog steeds erg zwoel met temperaturen die niet onder 15,8 graden zijn gezakt. Langs de andere kant was de aangevoerde lucht echter een stuk droger waardoor er in de loop van de voormiddag geen stapelwolken meer werden gevormd. Het vocht bleek nu in de hogere luchtlagen te zitten want daar zagen we in de loop van de dag Cirrus en Cirrostratus binnendrijven vanuit het zuiden en zuidwesten. Deze bewolking stelde echter niets voor tegenover de machtige zomerzon die ondertussen bijna haar hoogste punt heeft bereikt. De wind was ook weer zeer zwak waarbij ze meer naar noordoostelijke richtingen is geruimd. Dit verklaart voor een stuk het ontbreken van stapelwolken terwijl de aflandige stroming ervoor zorgde dat het warmer kon worden dan gisteren met temperaturen die stegen naar 33,6 graden tijdens de namiddag. Tijdens de avond was het echter een heel ander verhaal: de wind wakkerde nu opeens aan in plaats van weg te vallen en kromp daarbij weer naar noordelijke tot noordwestelijke richtingen. Er werd merkbaar koelere lucht aangevoerd waardoor de avond een stuk minder zwoel verliep dan we na deze erg warme dag zouden verwachten. Maar het bleef wel nog zeer aangenaam buitenzitweer en voor velen was de koelte meer dan welkom, al bleek het bijna onmogelijk om de warmte weer uit onze huizen te verjagen voor wie niet over airco beschikte. Ondanks het binnendrijven van de sluierwolken veranderde er voor de rest weinig en viel enige neerslag nog steeds in geen velden of wegen te bespeuren. We sloten dus alweer af met een bedroevend dagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 19 juni 2018
Ondanks de veelbelovende heldere hemel gisterenavond begonnen we de dag grijs al was het door de bewolking wel zacht met minima van 14,0 graden. Het regende bijna voortdurend, maar het ging om fijne motregendruppels die meestal amper voelbaar waren, laat staan meetbaar. Enkel rond de middag was er een fellere regenbui maar zelfs deze was niet in staat om het (vloei)stofpeil in de pluviometer ook maar één streepje te verhogen. En daarna volgden weer perioden van lichte motregen uit een grijze Stratuslucht al leken er af en toe opklaringen te verschijnen in de verte. Ook kregen we soms een matglaszonnetje te zien dat op Altostratusbewolking leek te wijzen. Tijdens de avond bleef alles hetzelfde al voelde het nog erg warm aan ondanks het kille uiterlijk van de bewolking. De maxima wisten nog 20,2 graden uit de brand te slepen welke door het vocht van de motregen warmer/broeieriger aanvoelden. Na zonsondergang verscheen er in het noorden terug een band met opklaringen al kon deze ons niet bereiken. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 19 juni 2019
Na een wel erg zwoele nacht met minima van 17,1 graden werden we vanochtend opgeschrikt door de donder. Een actief onweerscomplex trok over het westen van Vlaanderen en was nog goed waar te nemen vanuit Malderen. Er verscheen zelfs een regenboog maar uiteindelijk waren het maar 10 druppels die de begane grond bereikten. Nieuwe onweerscomplexen dreven vanuit Frankrijk binnen en hoewel dit in Malderen toch enkele aardige plensbuitjes opleverde, bleef het neerslagtotaal beperkt tot 0,0 mm. Samen met het onweersgeweld is er via een zuidwestenwind koelere lucht binnengestroomd en bleven de maxima op 28,3 graden steken. Een drietal onweersgolven passeerde ons land en tussendoor was er nog ruimte voor zonneschijn en vriendelijke condities. Al kreeg men in het westen toch meer met lage bewolking en een koele bries te maken. Tijdens de avond zagen we de bewolking weer toenemen met dreigende stapelwolken maar uiteindelijk leverde dit niet meer dan een paar druppels op terwijl het in de verte nog af en toe donderde.