 | Winteroverzicht 2004/2005 Zo langzamerhand vind ik het tijd deze winter ten einde te verklaren en een begin te maken met de lente. De winter heeft hier namelijk weer bijzonder weinig voorgesteld. Natuurlijk waren er bijzonder lage temperaturen en lag er een "flink" pak sneeuw, maar dit viel in het niets bij dat wat noord en west Nederland te verwerken heeft gekregen. Het oosten heeft zijn reputatie van vaak, maar weinig sneeuw weer waargemaakt. Dit, terwijl er bij gunstige omstandigheden hier toch heel lang een dik pak sneeuw kan liggen.
|
| Ik laat de winter van 2004 beginnen op 26 november 2004. In mijn collectie trof ik bij deze datum de eerste winters aandoenende foto's aan. Ik bezocht deze dag een vriend in Rotterdam, omdat hij daar studeert. 's Ochtends om 7 uur vertrok ik samen met een andere kameraad van station Enschede. Onderweg lag er op enkele plekken al een laagje sneeuw/hagel. In Rotterdam echter, viel het mee met de buien. Pas 's middags kwam er vaart in en zag ik deze prachtige mammatus. |
|
 | Later op de middag zijn we de euromast opgegaan. Dit was werkelijk een perfecte keuze, want het uitzicht was fenomenaal en de harde wind maakte dat het er behoorlijk heftig aan toe ging. Over de gehele breedte van de horizon waren winterse buien te zien, welke bij nadering extra harde windvlagen opleverden. Het was niet voor niets dat de bovenste top van de mast afgesloten was.
|
De dag ervoor was er trouwens nog een prachtige zonsondergang, die ook wel de moeite waard is te tonen. (rechts) Nu gaan we een sprong maken. We krijgen een periode waar, gezien mijn geringe aantal foto's weinig aan was. Wellicht hebben er enkele dagen tussen gezeten met fotogenieke situaties, maar deze heb ik waarschijnlijk niet kunnen vastleggen in verband met mijn studie. Ik kan overigens geheel niet garanderen dat ik alles heb vastgelegd van deze winter. Pas weer op 21 december doet zich een mooie zonsopkomst voor. (onder) |
|
 | 27 decemer 2004 Het vriest, alles vriest. Het is koud, mistig en de bomen zitten onder de rijp. Helaas zijn mijn fotografische kwaliteiten niet toereikend geweest deze situatie goed en mooi vast te leggen. Op 28 januari sneeuwt het. Er valt best veel, maar ik heb geen foto's gemaakt omdat ik de gehele middag met mijn vriendin door de weiden heb gewandeld. Weer een sprong. De eerste week van januari levert weinig tot de verbeelding sprekend winterweer. Sterker nog, zij verloopt zacht. Er zitten overigens wel mooie dagen tussen en 7 januari is zo'n dag dat ik tijd heb er even tussenuit te gaan.
|
Genieten geblazen! Okay, het weer doet meer denken aan herfst of lente dan aan winter, maar met temperaturen rond 11 graden, een zonnetje en geen nauwelijks wind is het heerlijk vertoeven in het Buurserzand. Op het water toont zich een bijna ideale reflectie, slechts verstoord door wat klein grut of een zucht van de hemel. Ik geniet van de stilte, van de warmte en de zon.
|
|
 | 8 januari Brand! De hemel lijkt in brand te staan. In de zachte, vochtige lucht vormt zich tegen de avond een wolkenlandschap dat meer en meer aan de zomer doet denken. De zon gaat tenonder in een chaos van hoge en middelbare bewolking, verlicht door het laatste beetje zon.
|
16 januari 't Is nog steeds zacht, maar wel anders dan een week eerder. Een enkel buitje dat langsdrijft heeft een meer winters karakter dan voorheen. Helaas blijft het bij valstrepen. Op een tak overziet een reiger de felgroene vlakte die aan zijn poten ligt. Nog geen minuut later wordt zijn rust verstoord door een concurrent die op de loer lag. Hij moet een ander onderkomen zoeken.
|
|
 | 18 januari Zowaar, zowaar: zie ik daar sneeuw? De zachte periode is ten einde gekomen. In de avond vallen wat flatserige vlokken. Zij staan in fel contrast tot de groene zoden en de koningsgezinde hemel. De bomen zijn kaal, het sneeuwt, maar het gras werkt niet mee het plaatje compleet te maken en groeit als kool. Onaangetast door droogte of kou.
|
19 januari Nog nooit heb ik de zon zo mooi weg zien zakken achter de daken in mijn wijk. Zij past precies tussen de schoorstenen en de coniveren. Alsof het zo uitgedacht is!
|
|
 | 21 januari Zonsondergangen en zonsopkomsten zijn nooit zo'n probleem in de winter. Vooral niet als er buien langsdrijven waarin de zon nog net een afdruk kan zetten. Het verijste deel van deze wolk werkt netjes mee en licht op als een kaars op een kandelaar.
|
24 januari Ultieme perfectie! Doordat alles bevroren is geweest heeft de sneeuw zich overal gevangen laten nemen. Het laagje dat 's nachts gevallen is is nog volledig onaangetast en legt een volledig verhullende deken over het Twentse landschap. Bij een volledig heldere hemel weerkaats de sneeuw alle kleuren van het ochtendgloren en wordt een nieuwe dag geboren.
|
|
 |
|
Op 28 januari ligt er nog steeds een deken die de dag ervoor nog enigszins is verschoond met nieuw poeder. Langs de Dinkel zweeft het ijs tussen de rietstengels. Daar waar het water eens stond aanschouwt men nu een kunstig tafereel. De zon zet flink zijn tanden in de sneeuw en zij verdwijnt dan ook langzaam van de hellingen. Pas op 3 maart keert de winter terug. Mijn fototoestel is op dat moment al bijna een maand in coma en ligt bij de fabriek op betere tijden te wachten. Dat van mijn ouders is uitgeleend aan mijn zusje. Geen foto's dus!
|
|
 | Op 4 maart reis ik af naar Springendal in het noorden van Overijssel. De wandeling was prachtig, maar ik heb weinig foto's gemaakt. In Singraven, tussen Denekamp en Oldenzaal, schiet ik gauw nog even het plaatje links. 's Avonds laat ik mijn voeten ontdooien in een teiltje water en denk ik terug aan de prachtige dagen die achter me liggen. De warmte aan mijn voeten doet me echter herinneren aan de lente en ik zwijmel weg bij de gedachte aan zon, zee en strand.....
|