De introductie in deze materie is te lang geleden, de kennis heb ik zodoende niet meer paraat maar ik meen dat alle reflecterende materialen moeilijk zijn te meten. Er zijn speciale stickertjes die je op het oppervlak kunt aanbrengen om een goede meting te verrichten. We mochten een aardewerk beker en een glas, beide gevuld met een even warme vloeistof, meten en zonder meetsticker werden er verschillende temperaturen gemeten. Leuke maar complexe materie. Op mijn werk worden kabels, zekeringen, verbindingen en andere elektrotechnische componenten thermisch gecontroleerd.
Ja, wat je daar beschrijft is precies wat er door het begrip "emissiviteit" wordt beschreven. Gepolijste metalen, bijvoorbeeld, absorberen bijna niets en hebben daarom een lage emissiviteit, want voor voorwerpen die in thermisch evenwicht zijn met hun omgeving moet de emissiviteit gelijk zijn aan de absorptiviteit. Emissiviteit zegt is over de mate waarin een voorwerp thermisch licht uitzendt in vergelijking tot een ideaal zwart lichaam van dezelfde temperatuur. Twee voorwerpen met dezelfde T, maar met verschillende emissiviteiten lijken op een thermische camera een andere T te hebben zoals je zelf ook gezien hebt. Een goede reden, overigens, om de T die gemeten wordt met zo'n camera met enige voorzichtigheid te betrachten.
Mijn verwarring is een direct gevolg van het feit dat ik lees dat glas een hoge emissiviteit heeft in het IR maar dat dat niet echt zichtbaar wordt op thermische camerabeelden zoals Lennart schrijft. Of toch wel? Ik ga de FLIR die ik op mijn werk heb ook eens gebruiken voor mijn zonnepanelen om te zien wat er van klopt. Ik weet namelijk dat opnames van zonnepanelen wel degelijk zichtbaar kunnen maken welke zonnecellen er minder goed functioneren (meer warmteontwikkeling), maar ik weet niet of dat de thermische straling van de cellen is die rechtstreeks door het glas heengaat, of de thermische straling van het glas zelf dat is opgewarmd door de cellen. Lennart ziet koele panelen.
Ik ga het eens uitzoeken.
Paul