Flashback: 9 augustus 2004 - 2019

Maandag, 9 augustus 2004

Kort voor zonsopgang werd de westelijke hemel gedomineerd door een ontwikkelende onweerscel die spoedig het volwassen stadium bereikte. Hoewel er van hieruit geen donder of bliksem waarneembaar was, was het geheel best imposant en indrukwekkend te noemen. Achter deze cel was een tweede exemplaar beginnen te ontwikkelen, doch op het Malderse grondgebied heeft dit geen pluviale gevolgen teweeggebracht. Integendeel, de zon kwam er in de loop van de dag flink aan te pas, en het kwik was er dan ook als de kippen bij om in een ruk naar boven te schieten, uitmondend in een opnieuw zeer hete 32,1°C. De ochtendminima mogen er trouwens ook wel wezen, met een plakkerig warme minimumtemperatuur van 19,8 graden. De wind haalde uit tot 16 km/h, en nu de avond begint te vallen is de bewolking weer gaan toenemen vanuit het westen. Dit zou de komende 48 uur kunnen uitmonden in lokaal flinke onweders, maar het ziet ernaar uit dat het allemaal heel plaatselijk zal zijn, en dat op sommige, zoniet de meeste plaatsen, de overgang naar koeler weer zonder slag of stoot zal gebeuren, het is zelfs mogelijk dat het droog blijft. De atmosfeer blijft echter onstabiel en de kans op een (lichter) onweer blijft er zeker tot het einde van de werkweek inzitten bij temperaturen rond 23 graden...


Dinsdag, 9 augustus 2005

Na de sombere toestanden van gisteren besloten ze hierboven dat het welletjes geweest was en vanochtend kwam dan prompt de zon tevoorschijn gesprongen terwijl de lage Stratocumuluswolken het heerschappij over het luchtruim fifty-fifty verdeelden met de zon. Naarmate de dag vorderde, werden de wolken schaarser en kregen we opnieuw een echt zomergevoel, zij het dan iets gematigd door de nog steeds aardig van wal stekende noordwestenwind die er nog 31 km/h uitperste vandaag. De temperaturen liepen bij dit alles op van een koele 10,3 graden naar een nog vrij aangename 22,6 graden terwijl er in de namiddag stapelwolkjes verschenen en de hoge bewolking tegen de avond is gaan toenemen. Dit laatste biedt overigens niet al te gunstige perspekieven voor morgen want een regenzone is van plan om langzaam over de lage landen te slepen en zal vooral veel bewolking brengen met wat lichte regen. Bij de terug erg lage temperaturen belooft dit een herfstachtige dag met novemberiaanse allures te worden. Gelukkig lijkt er een tijdelijke weersverbetering in te zitten op donderdag en vrijdag.


Woensdag, 9 augustus 2006

Tijdens deze aanvankelijk droge ochtend werd de hemel opgefleurd met Stratocumulusvelden waarboven wat verspreide Altocumulus rondhing. De zon wist dit geheel weer mooi in te kleuren, gebruik makend van de eerder schaars te noemen opklaringen die er overbleven. Na een paar uurtjes genieten van mooie wolkenstructuren en fraaie opklaringen ertussen besloten ze ons hierboven echter een prijs aan te rekenen voor al dit moois. Deze kwam er in de vorm van een gevoelige toename van de bewolking halverwege de voormiddag en het was dan ook niet lang wachten eer de eerste buien naar beneden denderden, dit zowel te Brussel als te Malderen. Denderen is misschien veel gezegd want echt veel regen viel er niet (0,4 mm) en onweer zat er al evenmin bij; maar het was in elk geval meer dan voldoende om ons met een grijze, kille en eerder saaie zomerdag op te zadelen. Het duurde tot in de late namiddag/vroege avond toen, vooraf gegaan door een pseudo- bvuienlijntje, nieuwe opklaringen opdaagden aan de noordelijke einder. De rest van de avond werd gekenmerkt door stapelwolken die in het begin erg fraai oogden maar later wat van hun omvang en hoogte moesten prijsgeven. Bij zonsondergang was het eerder middelgrote Cumulus en Stratocumulus die het weersbeeld domineerden en weer voor een aardig kleurenspel zorgden. Niettemin was deze zomerdag niet meteen een hoogvlieger bij temperaturen tussen 12,0 en 19,8 graden en dat in combinatie met gelukkig niet al te intense west- zuidwestelijke wind die hooguit 16,1 km/h haalde.


Donderdag, 9 augustus 2007

Zoveel regen als er vandaag uit een loodgrijze hemel viel, zo weinig viel er over deze dag te vertellen. Het was reeds tijdens de ochtend betrokken met geregeld lichte of matige regen, afgewisseld met motregen of een enkele droge periode die echter hooguit enkele minuten duurde en waar de zon geen profijt kon uit trekken om zich een weg door de wolken te banen. Na de middag verslechterde het weersbeeld nog toen de regen wat intenser werd en er nagenoeg geen droge perioden meer aan te pas kwamen. Buiten dit alles moesten we ook nog eens opboksen tegen een redelijk strakke noordenwind met snelheden die 30,6 km/h haalde. Vooral naar de avond toe leek deze tijdelijk aan extra kracht te winnen. De temperaturen brengen ons naar ergens in het midden van oktober met waarden die tussen 14,1 en 15,6 graden schommelden, en dit ondanks de oostelijke stroming die in dit jaargetijde normaal warmer weer zou brengen. De warmte bleef hangen in Duitsland waar ze over de koude lucht heen gleed en op deze manier de regen bij ons bracht (warmtefront). Door de hoge vochtigheidsgraad aldaar kwamen er flinke onweders tot ontwikkeling die echter ongunstig getimed waren zodat enkel het uiterste oosten van het land er iets kon van meepikken. Wel kreeg de regen tijdens de avond een meer buiig karakter waardoor we er toch nog een beetje een tropengevoel aan overhielden, zolang we de kachel maar hoog genoeg zetten. We bereikten tegen middernacht een totaal van niet minder dan 11,4 mm.


Zaterdag, 9 augustus 2008

De naaweeën van het buiengeweld dat ons gisteren overdonderde, zorgden ervoor dat er tijdens de voormiddag erg veel stapelwolken werden gevormd. Toen deze zich naar de middag toe verder gingen ontwikkelen, kon de stabiliserende advektiestroom van een naderende regenzone tijdig ingrijpen om nieuwe buien te voorkomen. Voor degenen die op een droge dag gebrand waren, was dit echter boter aan de galg want uiteindelijk zorgde de regenzone zelf ervoor dat het vanuit het westen lichtjes begon te motregenen, gevolgd door matige regenval die 's avonds een buiig karakter kreeg. Naast regen zorgde dit ook voor veel wolken die tijdens de voormiddag uit onschuldige Cirrus en Cirrostratus bestonden die vanuit het westen kwamen oprukken, en later uit Altostratus en Stratus fractus die het geheel de klassieke uitstraling van een verregende zomerdag gaven. Ondanks de regen en de wolken was het wel nog vrij zacht met temperaturen die zich tussen 10,4 en 23,6 graden ophielden, al stond er wel vrij veel wind met snelheden tot 30,6 km/h uit het zuidwesten. Uiteindelijk leverde dit alles een neerslagtotaal van 0,2 mm op.


Zondag, 9 augustus 2009

Het warmtefront van een depressie die boven het zuiden van Frankrijk voor behoorlijk wat onweer zorgde, bracht ons vandaag flink wat sluierbewolking. Deze bewolking was de hele dag door te zien, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Het ging echter om een zwak warmtefront, waardoor de sluierwolken de zon nauwelijks konden verzwakken en we alsnog van een lekkere portie zonneschijn konden genieten terwijl het kwik rustig kon stijgen van 12,6 naar 25,9 graden. Er werden stapelwolkjes gevormd, maar deze hielden het bij bescheiden afmetingen, en deden nauwelijks afbreuk aan het fraaie weer. Net als de wind trouwens, die het met snelheden tot 17,7 km/h uit het noorden rustig aan deed. Tijdens de avond voelde het een beetje klam aan, maar dankzij de aanvoer van subtropische lucht was het zeker niet koud te noemen. Vochtig was het al evenmin met dat neerslagtotaal van 0,0 mm erbij.


Maandag, 9 augustus 2010

Veel verder dan de gisteren binnensijpelende Cirrusbewolking is het afgelopen nacht niet gekomen. Het was dus nog steeds helder waardoor de minima vrij laag zijn uitgekomen met 10,5 graden. Het was een beetje nevelig, maar er waren geen mistbanken of sluiers te zien boven de velden en weiden. Het was wachten tot halverwege de voormiddag voordat we getuige waren van de ontwikkeling van Cumuluswolkjes die samen met de eerdergenoemde Cirrus het grootste deel van de dag het weersbeeld zouden bepalen. Aangezien ze het bij de bescheiden mediocris- variant hielden, bleef er meer dan genoeg ruimte over voor fraaie, zonnige perioden en aangename zomerwarmte. We bevonden ons immers op het pad van warmere luchtmassa's die hun weg naar het noorden zochten en de maxima logen er dan ook niet om met 26,2 graden. De windsnelheden bleven beperkt tot 12,9 km/h uit het westen terwijl er tegen de avond een volledige windstilte optrad. De Cumuluswolkjes losten op en de sluierwolkjes lichtten prachtig op in de laatste zonnestralen waarna een zachte en droge zomeravond volgde. Neerslag bleek vandaag zowat de grote afwezige te zijn met 0,0 mm als dagtotaal, maar als we de weerkaarten mogen geloven is ze van plan om dat morgen ruimschoots goed te maken...


Dinsdag, 9 augustus 2011

Het was erg koel door de aanvoer van polaire lucht in combinatie met brede opklaringen. De temperaturen waren naar 10,8 graden gezakt en het was wachten op een vrolijke zomerzon om weer wat warmte in de zaak te brengen. Die kwam er echter niet, want er dreef plots Stratus fractus binnen die zich bliksemsnel uitbreidde over het hele luchtruim, en voor we het wisten was het alweer november. De sombere herfstlucht en de onaangename kilte bleven een groot deel van de voormiddag een constante, maar daarna bracht de zon er alsnog wat beweging in en ontstonden er buien in de onstabiel wordende luchtmassa. Deze hadden het vooral op Nederland gemunt, maar Malderen kreeg er af en toe ook een veeg van mee waardoor we alsnog een neerslagtotaal van 1,8 mm konden optekenen. De opklaringen werden tijdens de namiddag wat breder waardoor de temperaturen stegen tot 19,1 graden. Nog steeds veel te laag voor begin augustus, wat we dan weer niet van de wind konden zeggen die duidelijk in topvorm was met snelheden tot maarliefst 33,8 km/h uit het noordwesten. Tegen de avond zwakte deze gelukkig weer af en gingen de buien er eveneens uit waardoor de rust weer over het weerstation daalde bij een halfbewolkte met Stratocumulusveldjes bedekte hemel en enkele stapelwolken. We zaten nu echter heel diep in de polaire lucht waardoor het zeer snel afkoelde en bitter koud aanvoelde na zonsondergang.


Donderdag, 9 augustus 2012

De nevelslierten die gisterenavond laat binnendreven zijn flink aangedikt waardoor we een typische herftochtend beleefden met dikke mist, een zeer fijne motregen die neerdwarrelde en massale condensatie op alles wat met deze substantie in aanraking kwam. Daar hoorde dus ook de pluviometer bij en deze wees inderdaad 0,2 mm aan. Het deed ook wat tropisch aan want het was vrij zacht bij temperaturen die niet beneden 13,2 graden zijn gezakt. Afgelopen nacht was het dan ook prima terrasjesweer voor wie over vochtvreters of handdoeken beschikte. De laaghangende wolkentroep trok halverwege de voormiddag op om plaats te maken voor een vriendelijke, zomerse hemel die gevuld was met stapelwolkjes. De lucht was daartussen lichtblauw (nevelig) en het warmde op tot een aangename 25,4 graden onder begeleiding van een noordelijk briesje met snelheden tot 22,5 km/h. De stapelwolken kregen op het einde van de namiddag gezelschap van sluierwolkjes die zich vanuit het noordwesten over het luchtruim uitbreidden. Dit bleef zonder verdere gevolgen en zorgde alleen maar voor een verfraaiing van de zonsondergang die wellicht op een groot aantal CCD chips werd geprojecteerd. De avond was niet zwoel maar aangenaam genoeg om tot in de late uurtjes in de buitenlucht te vertoeven voor zover de muggen daarmee akkoord gingen.


Vrijdag, 9 augustus 2013

Na een tamelijk koele nacht bij minima van 11,9 graden kwam de zon op in zowat dezelfde bewolking als we gisteren te zien kregen. Het aandeel van de Altocumuluswolken was echter wat afgenomen en er waren nog flinke opklaringen te zien waardoor de dag een zonnige start nam. Opklaringen die geen lang leven beschoren waren, want de regenzone bleek toch redelijk wat activiteit te hebben en de bewolking nam snel weer toe vanuit het westen. Het ging om snel dikker wordende Altocumulusvelden waarop alles grijs werd en het vanuit het zuiden matig ging regenen. Het grijze en druilerige weer hield aan tot kort na de middag toen we de bewolking zagen overgaan in dreigende Stratocumulus castellanus die een onstabiel en onweerachtig weertype leek aan te kondigen. Maar opeens waren de regenwolken verdwenen en was het terug vriendelijk en zonnig zomerweer. Na zowat een uurtje leek het alsof het de ganse dag mooi weer is geweest met slechts verspreide Stratocumulusveldjes, wat stapelwolkjes en sluierwolken die nu in het oosten hingen. er stond een matige westenwind. Hoewel de lucht van polaire oorsprong was konden we nog vlot maxima van 23,8 graden binnenrijven en het neerslagtotaal bleef beperkt tot 0,2 mm in Malderen waar een stuk minder neerslag leek gevallen te zijn dan in Brussel. Tijdens de avond kwamen we weer in wat onstabielere lucht terecht wat zich vertaalde in de vorming van forse stapelwolken die zich in de diepblauwe lucht gingen aftekenen. Vooral in Nederland leidde dit weer tot pittige buien maar in Malderen bleef het rustig en konden we de hele avond genieten van schitterende wolkenlandschappen ook al bleven felle en warme avondkleuren wat achterwege. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,2 mm terwijl het laatste schemerlicht vervaagde tussen de inktzwarte silhouetten van de opbollende stapelwolken.


Zaterdag, 9 augustus 2014

We bevonden ons vanochtend aan de achterzijde van het koufront, waar heldere en koele zeelucht over ons uitstroomde. Dit ging gepaard met brede opklaringen al werden er snel wolkenflarden gevormd die uitgroeiden tot Cumulus mediocris. Deze wolken werden aan een enorme snelheid over het luchtruim gejaagd, en deze snelheid was ook aan de grond voelbaar want we kregen vandaag met een zeer winderig weertype te maken. Voor de rest veranderde er weinig en zagen we de in de west-zuidwestenwind heen en weer zwiepende thermometer stijgen van 15,1 tot 23,9 graden. Na de middag bereikten de stapelwolken toch nog flinke afmetingen maar ze groeiden in Malderen niet uit tot buien. Naar de avond toe begonnen deze wolken weer op te lossen al maakten ze nu plaats voor Cirrostratusbewolking die vanuit het zuiden en zuidwesten binnendreef. De ijskap van een uitgestorven Frans buiencumplex bereikte ons ook en zorgde voor een scherp begrensd gebied met dikkere sluierbewolking die in het zuiden te zien was en mooi werd aangeschenen door de ondergaande zon. Het meest opvallende weerelement was echter de wind die aan het begin van de avond zeer snel afnam zodat we tegen alle verwachtingen in van een rustige, zwoele en quasi windstille avond konden genieten ondanks het stormachtige geweld dat ons overdag nog te beurt viel. Neerslag is er ondanks de dikke aambeeldbewolking niet meer gevallen zodat we deze rustige avond met 0,0 mm konden afsluiten


Zondag, 9 augustus 2015

Nog steeds bevond de regenzone zich ten zuidoosten van ons en het leek alsof ze tijdens de hele nacht geen millimeter is verschoven. Toch was er veel veranderd, want in plaats van Cirrostratus en Altostratus kregen we nu enkel Stratocumulus en Altocumulus te zien en was er enkel ver ten zuiden van ons Cirrostratus te zien. Dit alles konden we aanschouwen bij vrij zachte minima van 10,9 graden. Langzaam maar zeker kwam de bewolking in beweging doordat de depressie die ten zuiden van ons is ontstaan naar het noordoosten trok en hierbij een aantal fronten onze kant opjoeg. Op de radar zag het er allemaal erg actief uit waardoor het een regendag van formaat beloofde te worden. Maar naarmate de buien (waar ook onweer op zat) en regen naderden, zakte alles als een pudding in elkaar en de weinige buien die het overleefden bevonden zich boven een droge luchtlaag. Hierdoor verdampte alle neerslag voor ze de grond bereikte, op een paar zeer moedige druppels na die we ondertussen bijna tot ridder zouden willen geslagen hebben. Maar voor de uitgedroogde plantjes zal het een droogworst wezen, want vanuit het zuiden dreven weer opklaringen binnen en weg waren de regenbuitjes. Het voelde vrij zwoel aan door het vocht in de atmosfeer in combinatie met tamelijk hoge maxima van 24,8 graden. Het enige wat we te goed hadden was een schitterende zonsondergang toen de Altocumulusvelden door de zon van onderaf werden beschenen en alles opnieuw in een vlammende oranje tot rode gloed oplichtte. Net als gisteren gelukkig weer nepvuur dat we niet hoefden te blussen met regenwater dat er niet was bij een dagtotaal van 0,0 mm. Ten noordwesten van ons waren de opklaringen breder, wat ondermeer die prachtige zonsondergang mogelijk maakte. Het was aangenaam zacht, er stond geen zuchtje wind en het was uitermate rustig waardoor we terug tot in de late uurtjes konden genieten van de buitenlucht voor zover de muggen dat nog mogelijk maakten.


Dinsdag, 9 augustus 2016

In het holst van de nacht werden we opeens opgeschrikt door gedonder in de verte. Maar daar bleef het uiteindelijk bij, want de bui doofde na een vijftal donderslagen weer uit en er volgde slechts een korte regenbui die goed was voor 0,2 mm. Tegen de ochtend was er niets meer te zien van dit onweer en zagen we een mooie blauwe lucht waarin zich tijdens de voormiddag stapelwolkjes (Cumulus mediocris) ontwikkelden. Met minima van 11,6 graden was het eerder aan de koele kant. Er vormden zich al snel grote hoeveelheden stapelwolken, maar daarbij viel op dat ze niet verder dan de mediocris variant uitgroeiden. En het werd meteen duidelijk waarom: er bevond zich een inversie op geringe hoogte en dat was geen goed nieuws voor de zonnekloppers onder ons. Het duurde immers niet lang of de stapelwolken gingen zich uitspreiden tot Stratocumulus waardoor de zon zich erg snel gewonnen liet geven. Samen met de alles behalve tropische luchtaanvoer die het noordwestenwindje met zich meebracht zorgde dit voor erg bescheiden maxima van 20,4 graden. Tijdens de late namiddag werd de vorming van Stratocumulusvelden dan toch nog aan banden gelegd waardoor we als zonneliefhebber weer mochten meespelen. Wel bleef het erg fris aanvoelen en toen het tijdens de avond verder opklaarde koelde het steeds sneller af onder de heldere hemel en bij een verder afzwakkende wind. Wie het geluk had om nog een naar de zon gericht terrasje te vinden kon niettemin genieten van een aangename zomeravond. Maar die zon bleef daar natuurlijk niet eeuwig hangen, en als ze dat al wel zou doen waren er nog de wolkenvelden en bijhorende buien die volgens de satellietbeelden snel onze richting uitkomen vanuit het noordwesten. Deze bereikten ons nog niet voor middernacht waardoor het rustig en droog bleef en het eerder genoemde neerslagtotaal ook het dagtotaal is geworden.


Woensdag, 9 augustus 2017

Tijdens de nacht zijn de opklaringen weer breder geworden en ondanks de vochtige, klamme en nevelige omstandigheden gisterenavond heeft zich tijdens de ochtend nauwelijks nevel of mist kunnen vormen. Wel was het zeer rustig en werd er veel dauw gevormd wat weer voor een mooi uitzicht zorgde toen de eerste zonnestralen erop vielen. De bewolking bestond uit Cirrus en een gesloten laag Cirrostratus die in het zuid- zuidoosten te zien was. later dreven er ook Stratocumulusvelden binnen, maar meestal ging het om dunne, losse velden waar de zon langs en doorheen kon schijnen. Met minima van 13,0 graden was het eerder aan de koele kant. Na verloop van tijd werden er stapelwolken gevormd, al waren deze meestal onschuldig en kon de zon nog volop blijven schijnen. De Cirrostratus consentreerde zich in het zuidoosten en was meestal tamelijk scherp begrensd. In het westen en noordwesten ontstond in de loop van de dag een buienlijn die tijdens de avond wat onweer genereerde aan de kust. Malderen kwam tussen beide systemen terecht waarbij de zon extra hard kon schijnen en het drukkend aanvoelde bij maxima van 24,3 graden. Uiteindelijk waren het de wolken in het zuidoosten die onze kant opkwamen maar vanuit het zuiden dreven er Atocumulus castellanus velden binnen die flink uitgroeiden waardoor het later op de avond overtrokken raakte. Er stak terug een noordelijke bries op waardoor het zeer snel afkoelde en de drukkende warmte plaats maakte voor verlammende kilte. Neerslag is er niet meer aan te pas gekomen waardoor we de dag terug konden afsluiten met een totaal van 0,0 mm.


Donderdag, 9 augustus 2018

De bewolking is tijdens de nacht toegenomen waardoor de minima ondanks de snelle afkoeling gisterenavond nog erg hoog lagen met 13,2 graden. De bewolking bestond uit Stratocumulus castellanus velden, Cumulus en Altostratus / Cirrus densus. Het zag er dus onstabiel uit en op de satellietbeelden was inderdaad te zien hoe boven Frankrijk onweerscellen ontstonden in onze aanvoerrichting. Deze zorgden in de loop van de dag voor een aantal buien in Malderen al was niet meteen duidelijk of hier onweer op voorkwam. Daarna was het een komen en gaan van onstabiele wolkenluchten met Altostratus, Altocumulus castellanus, Cirrus densus, Cumulus congestus en Stratus fractus. Tegen het einde van de namiddag leverde dit terug een aantal buien op maar het waren zeker geen grote hoeveelheden al was elke druppel natuurlijk meer dan welkom. Met de neerslag van gisteren erbij kwamen we uit op 19,4 mm en de buien zorgden voor aangenaam koele maxima van 23,1 graden. Later op de avond trok er een gebied met lichte regen en motregen over het weerstation waarin een aantal iets zwaardere buitjes verscholen zaten al was het zonder onweer. De hoofdrol ging hier dan ook naar de wind die zowat de hele dag stormachtig was uit westelijke richtingen en plaatselijk voor heel wat schade zorgde door de bomen die vol in blad stonden en door de droogde verzwakt waren. Na zonsondergang zwakte de wind wat af al bleef het nog steeds guur en onvriendelijk, doch slaapkamervriendelijk. 


Vrijdag, 9 augustus 2019

 De lucht is tijdens de nacht weer een stuk onstabieler geworden en we werden reeds tijdens de vroege uurtjes door buien opgeschrikt. Tegen de ochtend konden we genieten van fraaie, dreigende luchten met Altostratus en castellanus bewolking waar hier en daar dichte neerslagschermen onder te zien waren. Het kwam dus tot nog meer buien en bij minima van 18,2 graden voelde het tropisch aan met al dat vocht. Enkele buien wisten tot in Malderen door te dringen maar echt veel hield het met 5,5 mm niet over en tegen de middag waren de eerste opklaringen er al. Het koufront bleef een tijdlang ten oosten van ons slepen waardoor we het grootste deel van de dag Cirrostratus en Altostratus zagen in het oosten en heldere diepblauwe lucht in het westen. Tegen de avond kwam er beweging in de zaak en zagen we de opklaringen terrein winnen. Wat verderop ontstonden echter Cumulus fractus wolken en eens deze boven ons hingen, wakkerde de wind plotseling aan en leek het wel alsof we in een vroege najaarsstorm waren terecht gekomen. Met maxima van 27,0 graden voelde deze stormwind wel warm aan. Hoewel het krachtigste windveld tegen zonsondergang gepasseerd was, werd het een alles behalve rustige avond, zeker met de buien die plaatselijk maar niet in Londerzeel ontstonden.