De opbouw boven het midden en zuid(oost)en was gisteravond laat na afloop van de middagbuien zeer geschikt voor het ontstaan elevated convectie. In de onderste 2000-3000ft was de grenslaag behoorlijk gemodificeerd door de outflow van de voorafgaande warmte onweders. Daar direct boven was, ondanks het verstorende effect van die buien, echter nog steeds een deel van de EML intact. Het grootste verschil t.o.v. de middag ervoor was echter de aanwezigheid van een beduidend vochtigere laag rond FL070 vanwaaruit convectie na een subtiele vorm van forcering kon aanvangen.
Wel nu, jouw vraag heeft betrekking op die forcering(en). De buien ontstonden inderdaad vrijwel tegelijk hetgeen mijzelf ook opviel. Bij elevated convectie is het zaak de achterliggende forcering op enige hoogte te zoeken. In dit geval kon je aan de trekrichting van de buien zien dat er zich een zwakke trog over het noord(oost)en van BE bevond. Niet zozeer zichtbaar in de grenslaag, maar wel tussen 925 en 700hPa. Er was/is langs de belangrijkste as zelfs sprake van een separaat laagje op die hoogte.
De zwakke gesloten cyclonale circulatie verplaatste zich daarbij gisteravond laat in eerste instantie nauwelijks. Aan de noord- en oostflank ervan bevond zich de grootste thermische gradiënt (relatief gezien uiteraard), deels als gevolg van de verstorende werking van de zware middagbuien. Bovendien werd de drukgradiënt in datzelfde quadrant tijdens de late avond en vroege nacht tijdelijk groter als gevolg van het iets uitbreiden van het Scandinavische hoog. Er werd vannacht ook niet voor niets op meer plaatsen plots wat meer wind aan de grond waargenomen, ook zonder de aanwezigheid van buien.
De door dit alles vrij plots aanspannende cyclonaal gekromde stroming op de midlevels geeft op verschillende plaatsen vrijwel simultaan aanleiding tot convergentie, hetgeen een bekende trigger is in subtiele elevated setups als deze. Verder geeft een aantrekkende low- tot midlevel stroming boven reliëf ook vaak aanleiding tot versterkte optilling. Wat verder nog een rol gespeeld heeft is het stabiliseren van de grenslaag als gevolg van uitstraling. Daarmee trad namelijk een zwak nachtelijk windmaximum in werking. Tot slot kunnen (oude) outflow boundaries ook hun steentje bijdragen omdat met een iets aanspannende stroming de forcering erlangs sterker wordt.