Het is eigenlijk een onvoorstelbare score als je nagaat dat die score alleen al genoeg is om sinds 1900 bijna honderd zomers achter je te laten qua warmtegetal. Gewoon, even in ruim twee weken bijeen gesprokkeld. Het gaat haast achteloos tegenwoordig.
Vroeger had je zomers waarbij de dagen dat het etmaalgemiddelde boven de 18 kwam op de vingers van één of twee handen te tellen waren.
De agressie van de Hittehalen is op die manier zo duidelijk af te lezen in de statistieken, ik vind het warmtegetal altijd een heel sterke indruk geven van de intensiteit van warmte/hitte, want etmaalgemiddelden boven de 18 ervaar je rechtsom of linksom in bepaalde mate altijd als warmte: hetzij bij wisselvallig weer met een (ietwat) zwoel karakter, hetzij bij extreme hitte zoals nu. En lage minima drukken de score, net zoals ze de intensiteit van de warmtebeleving drukken omdat er 's nachts door het slaapkamerraam genoeg koelte komt om je kamer koel te houden.
Wat dat betreft zijn de scores van de laatste tijd heel veelzeggend: zomers (ruim) onder de 100 komen nog maar weinig voor, 2011 was de laatste zomer met een score die aansluit bij wat in de 20e eeuw gebruikelijk was. Ik denk dat we zulke zomer nooit meer gaan meemaken. Het geeft ook aan dat de intensiteit van de zomer enorm veranderd is: het is in relatief korte tijd verworden tot een seizoen met een totaal ander karakter dan vroeger. Daar waar we vroeger in de vakantie het land ontvluchtten omdat stabiele warme perioden vrijwel ontbraken zitten we nu met grote problemen vwb droogte in met name het binnenland, en worden we geconfronteerd met het feit dat onze bouwmethodes volstrekt ongeschikt zijn om ons binnenklimaat leefbaar te houden. Meer nog dan het verdwijnen van winterweer vraagt de toegenomen warmte om maatregelen om hiermee om te gaan. Dat zal een proces van vele jaren zijn en dat maakt de enorm snelle opwarming van onze zomers des te problematischer, nog even helemaal los van persoonlijke voorkeuren.