Na een fantastisch voorjaar ging ook juni goed van start, ook vanop Ameland. Na een gemene inzinking was de tweede decade weer goed, zeker wat temperatuur betreft, uitmondend in de sublieme zomerweek van 20 juni tot de 27e. Helaas heb ik het onweer halverwege de maand moeten missen. Juni een 7.
In juli was de zomer volledig ingestort en bracht veel sombere en kille druildagen, met als dieptepunt de 9e, waarbij de temperatuur nauwelijks boven de 14 graden uit kwam. Meteorologisch dan wel weer interessant evenals de neerslagsom van ruim 30 mm. Ook de 26e bracht nog een vergelijkbare som, maar ondanks het wisselvallige karakter ontbrak het aan dynamische weersituaties en zware buien. De donder heb ik de hele maand niet gehoord. Die grote sommen brachten het maandtotaal over de 100 mm. Desondanks maakte de tuin nog vaak een vrij droge indruk. De laatste twee dagen hebben het cijfer voor juli nog weten op te krikken tot een 3.
Augustus moest de zomer redden en dat deed hij met groot enthousiasme. Al snel ging de temperatuur over de top en werd het mij teveel van het goede. Als weerliefhebber was de hittegolf met name qua duur interessant maar kon thermisch niet tippen aan die van vorig jaar en 2018. De 35 graden kon niet worden geklokt in mijn achtertuin, wat bijvoorbeeld wel lukte in 2014 en 2015. 20 jaar terug had ik er overigens heel anders naar gekeken. Na de hitte bleef het nog lang warm zomerweer met daarbij de nodige dynamiek met licht en klankspel. Alle gemis van voorjaar en zomer werd ingehaald. De matige laatste week kan niet voorkomen dat augustus alsnog een 8 scoort.
