Dat is misschien wat te summier voor de niet-Vlaardingers... Maar geen nood. Uitleg!
Eind jaren '50 van de vorige eeuw was het idee dat Vlaardingen zou doorgroeien naar 120 duizend inwoners. De stad groeide als kool, vooral door werknemers in de haven en petrochemische industrie. De Broekpolder moest een prachtige woonwijk worden. Op de kaart: dat is het gebied ten noorden van de A20, ten westen van de Vlaardingse Vaart. Nu te herkennen als een soort groene driehoek.
Terug naar de woonwijk. Het probleem bij die plannen was dat dit 65 jaar geleden een uiterst drassig en laag gelegen veengebied was. Een echte polder zoals hier in de buurt gebruikelijk is. Er werd een oplossing bedacht, in de categorie: 'twee vliegen in één klap'. Door overtollig havenslib uit de Rotterdamse haven te gebruiken was Rotterdam van zijn slib verlost en had Vlaardingen een solide fundament voor de gedroomde woonwijk. Het ging om een enorme hoeveelheid slib. De totale polder werd met zo'n acht meter opgehoogd!
Die woonwijk kwam er nooit. Het havenslib bleek vervuild met diverse soorten zware metalen. Misschien herinneren mensen zich het beruchte schandaal in Lekkerkerk, waar eveneens vervuilde grond onder een woonwijk was beland.
Er werd besloten er een natuurgebied van te maken. Nu, anno 2020, is het een zeer mooi gebied. Op sommige plekken waan je je écht in de natuur, ver van de industrie (die desondanks heel dichtbij is). Er zijn waterpartijen, er zijn wat kleine hoogteverschillen, de bomen worden stilaan steeds groter en er zijn oerossen uitgezet.
Als Vlaardingers zijn we erg trots op onze Broekpolder, waar wandelaars, fietsers en vooral mountainbikers (er is een professioneel parcours) hun weg weten te vinden.