Nu het toch nat is buiten, het volgende: Lang geleden, eind vorige eeuw, begon schrijver dezes samen met echtgenote aan het wandelproject Pieterpad. Het eerste gedeelte Pieterburen - Zuid Laren begon miezerig en eindigde met pijpenstelen. Na veel regen bij Gieten in Drenthe is het Pieterpad vervolgens met mooi weer bij de St Pietersberg in 1999 uitgelopen. Veel later in 2011 moest het stel het laatste deel , Lauwersoog - Nieuwe Schans van het kustpad t.w. Cadzand naar Nieuwe Schans Groningen , afmaken. Zoals de bijlage laat zien was het een natte bedoening. Daarna in 2012 begonnen aan het Noaberpad. Een wandel pad vanaf Nieuwe Schans richting Kleef. We kwamen de eerste ronde niet verder dan Wedde met regen! In 2013 het pad vervolgd vanuit uitvalsbasis Sellingen , maar we kwamen niet verder dan ter Apel. De regen speelde ons weer parten. In 2014 poging mislukt wegens regen door een tollende depressie op de Noordzee. Jaar later vanuit het Boschhuis in ter Apel verder gewandeld en intussen zijn we gestrand in Schoonebeek alwaar we voor het eerst van ons leven de wielewaal hebben gehoord. Heel apart geluid. Dat was voor ons het einde van het Noaberpad. Kortom: als mijn vrouw en ik gaan wandelen in Groningen dan is het nat.
