Flashback: 2 oktober 2004 - 2019

Zaterdag, 2 oktober 2004

Vandaag kregen we opnieuw een erg behoorlijke herfstdag voorgeschoteld waarbij de zon meer dan voldoende aan de beurt mocht komen. We moesten echter wel rekening houden met een vrij aktieve zuidelijke wind tot 31 km/h terwijl vooral in de zuidelijke helft van de hemelkoepel veel bewolking te zien was, vooral bestaande uit hoge Cirrostratus waarin zich wat optische verschijnselen zoals halo's en bijzonnen voordeden, en Stratocumulus velden op lager niveau . De temperatuur liep op van 11,5 tot een zachte 17,3 graden, terwijl het uit de wind en in de zon zelfs nog een flink stuk warmer aanvoelde. Hoewel er gisteren in de late avond nog een korte maar vrij pittige bui viel is het vandaag droog gebleven, maar ook dat scheelde niet veel want de radar toont momenteel een flinke bende onweersbuien die op de noordzee zitten en in noordoostelijke richting wegdrijven. De komende dagen evolueren we naar een wisselvallig weertype waarbij de paraplu best steeds in aanslagpositie wordt gehouden... 


Zondag, 2 oktober 2005

Zoals eigenlijk verwacht kon worden, lieten de buien Malderen vandaag links liggen en werd hiermee de reeds jaren oude traditie in dit soort weerssituaties gewoon verdergezet. Tijdens de voormiddag keken we aan tegen een bijna heldere diepblauwe hemel waarin ten westen van ons statige buienwolken paradeerden waarvan sommigen volgens de radar zelfs onweer hebben geproduceerd. De aaneengesloten lijn van buien kwam langzaam maar zeker onze richting uit maar lang voor het zover was verdween ze opeens en nadien zagen we verspreide stapelwolken ontwikkelen die snel uitgroeiden tot vrij indrukwekkende afmetingen en van tijd tot tijd voor mooie taferelen zorgden in de zeer heldere poollucht. Het duurde niet zolang voor sommigen ervan uitgroeiden tot volwassen Cumulonimbi met hun typische aambeeldvormige toppen, eerst ten westen van ons maar later ook in het zuiden en oosten, en op sommige momenten waren de neerslagstrepen eronder goed zichtbaar. Later, kort na zonsondergang wist een sterk verzwakt exemplaar alsnog de weg tot het Malderse weerstation te vinden, maar meer dan wat lichte motregen, goed voor amper 0,2 mm leverde dit niet op. Qua temperaturen viel het allemaal best te pruimen met waarden tussen 8,2 en 18,5 graden, terwijl de noordelijke wind wat zwakker was dan de voorbije dagen met haar 19 km/h. De buienaktiviteit zal er komende nacht nog even blijven inzitten maar tegen morgen zou het weer sterk stabiliseren waarbij we kunnen genieten van brede opklaringen en de temperaturen de dagen erop lichtjes zullen stijgen tot rond 20 graden in het tweede deel van de werkweek.


Maandag, 2 oktober 2006

Een licht golvende regenzone is ons afgelopen nacht langzaam genaderd vanuit het zuiden. Samen met veel laaghangende bewolking en een weinig neerslag tussendoor zorgde dit voor een eerder sombere en kille start. De regenzone was duidelijk niet van plan om meteen weer haar biezen te pakken waardoor er weinig verbetering kwam in het grijze weersbeeld. De buien waar we gisteren mee kennismaakten, trokken ongeveer parallel met de kustlijn naar Nederland en tussen beide systemen zat een dunne band met opklaringen die vooral over het westen van het land aardig wat zon moet opgeleverd hebben. Langzaam maar zeker trok de regenzone weer naar het zuiden waardoor Malderen uiteindelijk ook een graantje kon meepikken van de opklaringen. De bewolking bleef echter nog tot na zonsondergang de zuidelijke helft van het luchtruim beheersen, waar zich jammerlijk ook de zon bevond. Een aangename zonnige namiddag was dan ook niet voor ons weggelegd en dat vertaalde zich in de temperaturen die het met 15,3 tot 18,4 graden minder goed deden dan gisteren. Voor begin oktober zijn dit echter nog zeer degelijke waarden. Later op de avond kwam het dan zover dat de opklaringen verder doorstootten naar het zuidoosten en Malderen dus ook in het buiengebied erachter belandde. De buien waren aanvankelijk niet zo hevig en onweersvrij, maar het is niet ondenkbaar dat de Nederlandse onweersbuien in de loop van de nacht tot hier zouden doordringen waardoor er nog geen uitgspraak kan gedaan worden over het neerslagtotaal dat momenteel nog 0,0 mm bedraagt. De wind piekte vandaag alweer op 43,5 km/h en dit blijft wellicht ongewijzigd tenzij een van de naderende buien de atmosfeer voor middernacht nog flink in beroering zou brengen.


Dinsdag, 2 oktober 2007

Vanochtend leek het erop dat de warmere luchtmassa's achter de regenzone dan toch nog bij ons zijn geraakt, wat merkbaar was aan de vochtige en erg zacht aanvoelende atmosfeer waarin we vanmorgen het daglicht zagen weerkeren. Het was droog, maar overal hing nevel of mist terwijl er nauwelijks wind stond. Het weersbeeld veranderde nauwelijks in de loop van de voormiddag waardoor het ondanks de zachte lucht niet meteen een aangenaam weertype kan genoemd worden. Tegen de middag kregen we hetzelfde weertype voorgeschoteld, terwijl het weersbeeld in de loop van de namiddag onveranderd bleef. In de vroege avond nog steeds hetzelfde liedje zij het dat er tijdelijk wat motregen leek te vallen. Het kwik was hierbij ondertussen opgelopen van 12,9 naar 14,8 graden, waarbij vooral de maxima ondermaats waren, maar de bewolking, die ook 's avonds hardnekkig stand houdt, zorgt ervoor dat het ook na zonsondergang nauwelijks afkoelt. De motregen die van tijd van tijd viel was goed voor 0,0 mm terwijl de nevelige omstandigheden reeds verraden dat de wind niet meer dan 12,9 km/h haalde, en dit uit het oosten.


Donderdag, 2 oktober 2008

Na een rustige en eerder frisse nacht waarbij de minima op 7,1 graden zijn uitgekomen, begon deze dag erg vriendelijk met fraaie, diepblauwe luchten die slechts onderbroken werden door stapelwolkjes. Het rustige en droge weer was zeker geen blijvertje, want de stapelwolkjes begonnen zich steeds meer te ontwikkelen naarmate de dag vorderde, en al snel verscheen in het westen Cirrus densus bewolking die erop wees dat het zware geschut reeds dichtbij zat. We kwamen er aanvankelijk goedkoop vanaf want een eerste bui trok ten zuiden van ons langs waarbij we enkel met wat kortdurende regen werden geschampt. In het noordwesten kwam echter een tweede bui opzetten, en dit bleek al snel een voor de tijd van het jaar bijzonder aktief onweer te zijn, waarin ruim vier ontladingen per minuut voorkwamen. Begeleid door het aanzwellende tromgeroffel begon het al snel te regenen, en daar bleef het niet bij: de bui had immers ook een immense portie hagel aan boord die al snel met een oorverdovend geraas over Malderen werd uitgestort. Om één of andere reden ging de onweersaktiviteit eruit eens de bui pal boven Malderen hing, maar de hagel, waarvan de bolletjes ongeveer een halve centimeter dik waren, hield bijna een uur aan terwijl de begeleidende stortregens voldoende bleken om een deel van de tuin rond het weerstation onder water te zetten, iets dat gezien de ligging op een heuvel en de doorlatende zandleemgrond uiterst zelden voorkomt op deze locatie. Een atmosfeer die voortdurend werd doorzeefd door het ijs van de hagelbolletjes, stond garant voor een flinke afkoeling: de temperatuur die voor de buien nog opliep naar 15,1 graden, kelderde meteen zodat we weer ruim onder de tien graden belandden. Volgens de radar ging het om een aaneengesloten lijn van hagelbuien die in haar lengte over Malderen trok, en dit verklaart dan ook de lange duur van het onweer. En we waren er nog niet vanaf want na een half uurtje herademen, kwam een tweede reeks buien aanzetten die voorafgegaan door een luide knal van een nabije blikseminslag opnieuw voor geweldige slagregens met veel hagel zorgde. Toen de atmosfeer daarna tot rust kwam, bleek de hagel heel wat schade te hebben aangericht aan de plantengemeenschap die grotendeels in een groene variant van de Emmentaler kaas werd herschapen. Later werden er in de aambeeldvormige toppen van de wegtrekkende onweersbuien omvangrijke Mammatusvelden gevormd die de hemel kort voor zonsondergang een apocalyptich uitzicht gaven. Jammer genoeg konden de roodachtige stralen van de ondergaande zon er net niet bijraken, maar ook zonder dit dramatische kleureneffekt werd het een zelden gezien spektakel. Opvallend was dat er bij al het onweersgeweld geen extreme rukwinden voorkwamen, al mag een pieksnelheid van 33,8 km/h uit het zuidwesten er ook best wel wezen. De buien die daarna volgden, waren minder indrukwekkend, maar kregen het tot ongeveer een half uurtje na zonsondergang nog prima voor elkaar om voor stoorzender te spelen. Wat volgde was een met restanten van afstervende buienwolken gevulde hemel waarin de opklaringen die overbleven, opnieuw voor een erg frisse nacht garant staan. Met een neerslagtotaal van 10,0 mm, grotendeels afkomstig van gesmolten hagelbolletjes die in de pluviometer op en neer dansten, werd deze erg ruige dag afgesloten.


Vrijdag, 2 oktober 2009

Ondanks de overvloed aan wolkenvelden is het kwik in de polaire luchtmassa's verder kunnen zakken naar 5,7 graden. Bij het aanbreken van de dag was grijs nog steeds de hoofdkleur, terwijl er aan de droogte al evenmin wat is veranderd. Het sombere en nu ook kille weerbeeld hield enkele uren stand voordat er vanuit het noordwesten opklaringen kwamen binnengedreven. Deze werden gevolgd door meer Stratocumulusvelden rond en na de middag, maar daarna leken de opklaringen het pleit alsnog te winnen. Hiervan kon het kwik dankbaar gebruik maken om wat verder op te klimmen, al zat er niet meer dan een schamele 17,8 graden als maximumtemperatuur in. De wind draaide ondertussen naar het west- noordwesten en haalde snelheden tot 29,0 km/h. Door de nabijheid van het golvende koufront kwam er meer vocht in de hogere luchtlagen terecht waardoor de blauwe lucht melkachtig kleurde. Dit zorgde echter voor het gedeeltelijk oplossen van de lagere wolken zodat we op het einde van de namiddag konden genieten van brede opklaringen. De resterende bewolking ging over in een overgangsvorm tussen Cumulus humilis en Stratocumulus, terwijl het later op de avond terug vooral Stratocumulusvelden waren die er de dienst uitmaakten. Er bleven echter nog voldoende opklaringen over voor wat zonneschijn tussendoor terwijl de wolkenvelden later op de avond voor een erg sfeervolle en kleurrijke zonsondergang zorgden. Het neerslagtotaal bleek ook vandaag geen verrassing te zijn met 0,0 mm.


Zaterdag, 2 oktober 2010

De eerste dag in België had veel weg van de laatste dag in Japan met een somber Stratus wolkendek waar het af en toe uit motregende. Dit bleef zo tot zonsondergang toen het plots vanuit het westen opklaarde. De lucht oogde nu erg onstabiel met Cirrus densus en Altostratus in het westen, en het kwam dan ook al snel tot nieuwe regen. Deze keer waren het buien die erg dikke druppels aan boord hadden en het neerslagtotaal aanvulden tot 2,6 mm. Gelukkig was het niet echt koud door de bewolking en de zuidelijke luchtstromingen (tot 32,2 km/h uit het zuid- zuidwesten aan de grond) en hield het kwik zich op tussen 13,2 en 17,5 graden. De laatste bui die voor middernacht nog tot in Malderen kon doordringen, vulde het neerslagtotaal aan tot 2,8 mm.


Zondag, 2 oktober 2011

Het werd vandaag een herhaling van het topzomerweer van de voorbije dagen, doch de oktober- hittegolf begon tekenen van slijtage te vertonen. Zo was het iets frisser met 9,8 graden en zagen we in de heiige lucht voor het eerst sinds lang (neigingen tot) wolkenvorming optreden. Het kwam niet tot wolken, maar we konden wel duidelijk thermiekbellen zien opstijgen die net niet tot Cumuluswolken leidden. Op het einde van de namiddag verdwenen de doorzichtige thermiekbellen weer, de wind die terug zwak was met hooguit 8,0 km/h uit het zuid- zuidwesten ging liggen en het koelde snel af waardoor de zomerse maxima van 28,7 graden snel vergeten waren. Er werd terug bizar veel dauw gevormd op alles wat met de buitenlucht in aanraking kwam maar toch was het een droge dag met 0,0 mm als neerslagtotaal. .


Dinsdag, 2 oktober 2012

Het was grijs en kil vanochtend bij temperaturen die naar 13,2 graden zijn gezakt. Er is tijdens de nachtelijke uurtjes wat regen gevallen al bleven de hoeveelheden beperkt tot 0,2 mm. Tijdens de voormiddag viel er op sommige momenten nog wat lichte regen die niet meer meetbaar was en werd afgewisseld met droge perioden waarin een zwak waterzonnetje te zien was. Na de middag verschenen er plots opklaringen die redelijk scherp begrensd waren. De bewolking bestond toen uit wat Stratocumulus en Cumulus terwijl we het tijdens de voormiddag met Altostratus en Stratus fractus moesten doen. De zon kwam ruim aan bod en er kwam een sterke zuid- zuidwestelijke stroming op gang die warme lucht aanvoerde. De maximumsnelheid bedroeg 29,0 km/h en werd vanuit het zuidwesten gemeten. De kilte van deze voormiddag zijn we op deze manier toch nog kwijt geraakt en de temperaturen liepen op tot 18,8 graden. Tijdens het tweede deel van de namiddag zagen we in het westen Cirrostratusbewolking binnendrijven die de voorbode is van een erg omstuimige driedaagse die ons vanaf morgen te wachten staat. Tegelijk zagen we hoe de stapelwolken zich gingen uitspreiden tot Stratocumulusvelden die er op sommige momenten erg dreigend uitzagen. Uiteindelijk bleef het toch nog droog en de Cirrostratusbewolking ging over in Altostratus zodat we de dag in betrokken omstandigheden eindigden. De wind wakkerde vooral na 22H flink aan al bleef het ook dan nog droog.


Woensdag, 2 oktober 2013

Het was tamelijk fris bij minima van ... graden, maar vanuit het zuidwesten kwam geleidelijk zachtere lucht binnenstromen die gepaard ging met wat sluierbewolking. De hele dag door kregen we met deze bewolking te maken, maar de zon had er nauwelijks hinder van en voor wie vrede nam met de op sommige momenten nog steeds erg schrale oostelijke tot zuidoostelijke wind, was dit nog steeds een prima zomerdag.? Naar de avond toe kwam de depressie dichterbij die al enkele dagen voor de kusten van zuidwest Europa rondtolde dichterbij, en zagen we de atmosfeer onstabieler worden op middelbare hoogte. Dit vertaalde zich in de ontwikkeling van Altocumulusveldjes die vervolgens uitgroeiden tot Altocumulus castellanus. Verdere gevolgen bleven vandaag echter nog uit en de bewolkingsgraad kwam meestal niet verder dan 2/8. De temperaturen liepen door de aanhoudende zonneschijn op tot ... graden en 's avonds werd de afkoeling wat afgeremd door het binnendrijven van meer bewolking uit het zuidwesten. We sloten af met een mooie, oranjegetinte zonsondergang en een neerslagtotaal van 0,0 mm en doordat de onderste luchtlagen nog steeds erg droog waren werd er ook zo goed als geen dauw gevormd.


Donderdag, 2 oktober 2014

Het was opvallend zacht vanochtend bij minima van 12,1 graden. Er hing Stratus en Stratocumulus bewolking die later de neiging had om op te lossen waardoor er af en toe streepjes zon konden gespot worden. Na de middag werden de opklaringe breder en werden er stapelwolken gevormd die echter onschuldig bleven. Het warmde op tot 22,0 graden en er stond een nauwelijks voelbare noord- noordwestenwind. De mix van Cumulus en Stratocumulus werd op het einde van de namiddag weggeduwd door een uitgestrekt veld Stratocumulus bewolking dat vanuit het noordwesten binnendreef. Deze bewolking was niet aaneengesloten en er ontstonden later op de avond weer brede opklaringen. De geribbelde structuren van de resterende Stratocumulusvelden zorgden voor fraaie uitzichten, zeker met de warme kleuren van het herfstlicht erbij. Er volgde een zeer zachte, bijna zwoele en windstille nacht.


Vrijdag, 2 oktober 2015

Het was ijzig koud vanochtend en dat mocht erg letterlijk worden genomen want er waren verschillende plaatsen die wat grondvorst te pakken hadden. In Malderen viel het mee en hoefden we nog geen in ex- exotische planten verpakte pudding bijeen te scheppen bij minima van 3,3 graden. Overdag liet de zon het snel opwarmen en konden we weer van een diepblauwe lucht genieten. Erg zuiver leek die echter niet te zijn want boven de horizon was onderandere in Brussel een lelijke smoglaag te zien die talloze milieu organisaties zou doen steigeren en longpatienten zou laten neervallen. De zwakke tot bijna afwezige oostenwind was niet meteen in staat om de lucht wat te mengen en verlichting te brengen. Overdag veranderde er weinig en warmde het op tot een aangename 19,9 graden waardoor we een erg mooie nazomerdag konden bijschrijven. Tijdens de namiddag verschenen er wat kleine stapelwolkjes die vrij snel weer verdwenen. Tegen de avond koelde het opnieuw snel af en werd er ook op grote schaal dauw gevormd waardoor de omgeving er ook met een dagtotaal van 0,0 mm kletsnat bijlag.


Zondag, 2 oktober 2016

Tijdens de ochtend zijn er opnieuw Stratocumulusvelden binnengedreven met een aantal buien erin gebed. Maar de neerslag stelde niets voor, net als de temperatuur trouwens want met 10,0 graden was het maar een mager beestje. Overdag ontstonden er opklaringen maar begon de buienactiviteit ook toe te nemen. De vormeloze Stratocumulus, Stratus en Cumulusflarden maakten plaats voor statige buienwolken met vorming van Cirrus densus en een diepblauwe voorjaarslucht erboven. Er volgden fellere buien maar veel stelde het in Malderen niet meer voor. Een zonnestraal tussendoor liet het nog opwarmen tot 14,9 graden. Bij een van de buien draaide de zuidwestenwind naar het noord-noordwesten en het voelde kil en guur aan. Daarna volgden er meer buien al was de Cirrus densus bewolking zodanig uitgesmeerd dat het meer in een klassieke regenzone leek over te gaan. En volgens de satellietbeelden was dat ook zo want die toonden duidelijk een koufront- occlusie boven ons. Tijdens de avond werd het dan toch nog droog en klokten de pluviometers af op 1,5 mm. De doorstaande wind bleef er een gure bedoening van maken en opklaringen bleven schaars.


Maandag, 2 oktober 2017

Het was vanochtend chaotisch bewolkt met Cumulus, Stratus fractus en Stratocumulus. Voorlopig was het droog maar in Brussel zagen we in de eerste ochtendschemering opeens een whales mouth overtrekken waarna dus de onvermijdelijke regenbui volgde. Deze had zomerse tintjes want met minima van 11,5 graden was het erg zacht voor de tijd van het jaar. Daarna was het een komen en gaan van opklaringen, wolkenvelden en af en toe een regenbui terwijl er nog steeds redelijk wat wind stond uit zuidwestelijke tot westelijke richtingen. We kregen de zon vaak te zien, al was het zomergevoel nu wel grotendeels verdwenen met temperaturen die op 19,0 graden bleven steken. Tegen het einde van de namiddag kregen we vooral Cumulus en opkomende Altostratus te zien en dit resulteerde terug in een periode van regen aan het begin van de avond. Heel veel stelde dit niet voor en het droogde alweer op na een paar uur. Omstreeks 23H begon het echter opeens te plenzen met dikke druppels waarna we nog een aantal buien van dit kaliber meekregen die tot na middernacht bleven aanhouden. Hierdoor is het neerslagtotaal voor vandaag niet duidelijk.


Dinsdag, 2 oktober 2018

 De dag begon winderig, somber en zacht met minima die reeds vroeg bereikt werden met 5,9 graden alvorens warmere lucht over ons uitstroomde. De bewolking bestond uit Stratus en er viel motregen. Lang duurde dit echter niet want de regen kreeg een buiig karakter en na de middag gebeurde dan het onvermijdelijke: de bewolking scheurde open en er dreven opklaringen binnen. Er waren nog steeds forse stapelwolken te zien en enkelen slaagden er nog in om een vijftal regendruppels te lossen. Tussendoor was er veel zonneschijn en het werd zacht met maxima van 18,3 graden bij een naar noordwest draaiende wind. De hele namiddag zagen we flinke stapelwolken met hier en daar een veldje Stratocumulus ertussen waarbij tijdens de avond opviel dat er meer stroming kwam in en tussen de wolken waardoor we de lucht letterlijk zagen kolken. Vooral bij de avondschemering zorgde dit voor indrukwekkende uitzichten toen de nog steeds grote stapelwolken met zachte kleuren werden aangeschenen. Toch leverde dit geen buien meer op en het neerslagtotaal bleef dan ook steken op 1,9 mm. Het koelde nu merkbaar af al was het nog steeds zacht tegenover de voorbije nachten. 


Woensdag, 2 oktober 2019

 Tijdens de nacht kregen we nog met een aantal buien te maken maar echt veel stelde het niet voor en de dag ging erg vriendelijk van start met brede opklaringen. Daarin ontstonden echter flinke stapelwolken die tussen Stratocumulusveldjes ingebed zaten. Het was rustig en windstil waardoor het in de zon aangenaam aanvoelde maar plotseling werden we overvallen door een stortbui die met een felle, opstekende noordenwind gepaard ging. Daarna volgden meer buien en werd het bij momenten guur door de aanhoudende windvlagen. Tijdens de namiddag begon de wind af te zwakken, ook tijdens de buien waardoor het terug wat vriendelijker werd. Maar de regengordijnen van de buien waren zodanig verwaaid dat het weer een erg onvoorspelbaar karakter kreeg. Dikwijls begon het vanuit het niets te regenen terwijl de lucht boven ons blauw was of bleef het net droog met een inktzwarte lucht boven ons terwijl het op andere momenten dan weer wel ging stortregenen wanneer je het zou verwachten. Het kwik stokte bij 14,9 graden maar toen de opklaringen tegen zonsondergang breder werden, zette zich een pijlsnelle afkoeling in die ons naar de uiteindelijke minima van 7,6 graden bracht. Het neerslahgtotaal is op 1,6 mm uitgekomen.