Ik denk dat de KNSB en de ijsverenigingen zich inderdaad moeten beraden hoe ze verder gaan. Dat geldt voor de beheerders van ijsbanen maar misschien nog meer voor de organisatoren van tochten. Sinds 2013 is er voor zover ik weet geen tocht meer uitgeschreven. Volgens de regels van de KNSB moet er dan over de hele lengte een ijsdikte zijn van 12 cm. Daar zijn we (in De Bilt) niet in de buurt gekomen. Een als het dan nog wel gaat vriezen dan durft niemand als eerste een tocht uit te schrijven, want dan komt iedereen uit het hele land daar naar toe. Wat te doen?
Ik denk dat het goed is om kennis over het veilig schaatsen op (niet al te dik) natuurijs over te dragen, zodat mensen beter in staat zijn om op eigen gelegenheid ergens te gaan schaatsen. Je zou er bijvoorbeeld cursussen voor kunnen aanbieden, met een diploma. Als er op je ijsbaan nog geen ijs ligt kan het wel betekenen dat je er een eindje voor moet rijden.
Wij hebben een groepje van heel fanatieke natuurijsschaatsers, genaamd 'Schaatstochten en IJssafari's'. Als de verwachting gunstig is dan houden we zo vroeg mogelijk de agenda's vrij. Op basis van de weerrapporten proberen we te berekenen in welk deel van het land we het beste ijs kunnen verwachten. Daar willen we best een eind voor rijden als het niet anders kan. Waar heeft het het meest gevroren, wat was de windrichting en windkracht, waar heeft het gesneeuwd, welke berichten komen er uit het land. Onze expedities zijn altijd weer spannend en bijna nooit voor niks. Maar in tijden van 'global warming' vraagt het een hoop inventarisatie, en de deelnemers moeten niet bang zijn voor een nat pak.
NB: in tijden van corona wordt het nog lastiger te organiseren.
