Zaterdag 12 oktober 2002
Naast het weerzien van enkele weeramateurs en het tamelijk boeiend programma waarmee de WW-bijeekomst van dit najaar werd gestoffeerd, bood de locatie van het gebeuren het voordeel aan de ‘harde kern’ van de werkgroep, die het de moeite waard vond de naar Belgische normen verre afstand te overbruggen, deze pas ’s avonds in de regen terecht te laten komen. Of iedereen met mijn stelling akkoord gaat is natuurlijk een andere vraag. Toen het hier omstreeks tienen deze voormiddag samen met Steven en Kwinten richting Genk ging, was het weliswaar aan de grijze kant maar nog steeds droog. Zelf zag ik de dag zonder nattigheid verlopen maar Kwinten die blijkbaar bij de pinken was, zag het koufront dat toen eigenlijk nog de revue moest passeren een stuk actiever dan wat ik eerder uit het satellietbeeld had afgeleid. Onze Opwijkenaar had het gelijk aan zijn kant want, zoals mijn wederhelft me later via de telefoon vertelde – toen we nota bene in de stromende regen op de terugweg waren – was het te Hillegem al kort na elven gaan regenen en is de hemelkraan met enkele onderbrekingen tot tegen waarnemingstijd met wisselende intensiteit blijven openstaan. Een kleine golf op het front heeft er wellicht voor gezorgd dat de activiteit er van een stuk groter was dan aanvankelijk werd verwacht, de Hillegemse regenmeter vulde zich overigens tot aan het vierde maatstreepje. Zoals hierboven vermeld begon het te Genk pas bij het verlaten van het Europlanetarium, zo rond vijven 's avonds, te regenen en meteen ook behoorlijk hard. Onder een bij momenten dreigend donker uitziende nimbostratuslucht en op tijd en stond harde regens was het op de autosnelweg niet bepaald comfortabel rijden. Eenmaal voorbij het Brusselse ging de activiteit er geleidelijk aan uit en bleef het bij een mistroostig gemiezer. Warm was het allerminst, het kwik dat vanochtend naar een zestal graden was gedaald, boekte tijdens het dagverloop nauwelijks winst en hield haar stijging reeds voor de middag bij net geen tien graden voor bekeken. Zo ver zat het AVN model er met haar temperatuurverwachting dus niet naast. Blijkbaar is er in de ‘weermolen’ wat meer animo in de maak. Een kleine maar venijnig uitziende depressie trekt volgens UKMO in de loop van zondagavond/maandagnacht over het zuiden van Engeland wat ons een niet onaardige hoeveelheid neerslag en, in sterk contrast met de kalmte van dit ogenblik, vooral een behoorlijk portie wind opleveren kan. Het ziet er overigens naar uit dat de regenmeters er tijdens de komende dagen niet bepaald werkloos bij zullen blijven staan. Naast het ‘herkauwen’ van een aantal weergebeurtenissen van de voorbije maanden was ‘het’ gespreksonderwerp tijdens deze bijeenkomst natuurlijk het ontslag van onze sympathieke weervrouw bij de commerciële zender-zonder-scrupules VTM. Ik kan me na het lezen van David’s ‘officiele mededeling’ niet van de indruk ontdoen dat Jill aan de deur werd gezet omdat de belangstelling rond de persoon van David Dehenauw sterk was toegenomen na de geslaagde recordpoging van Steve Fosset waarin David een groot aandeel heeft gehad. Zonder aan de kwaliteiten van laatstgenoemde te twijfelen – wie ben ik trouwens – bezorgt deze wissel bij VTM, waar “glitter en glamour” blijkbaar belangrijker zijn dan de talenten van de persoon in kwestie, me een wrang gevoel. Als een soort speelgoed waar men – in dit geval wel bijzonder snel – op uitgekeken is geraakt heeft men Jill gewoonweg gedumpt. Zo zie ik het en met mij een aantal andere weeramateurs. Ik hoop dat ‘de werkgroep’ haar hierdoor niet voorgoed kwijt zal zijn. Sterkte Jill!