Zaterdag 26 en zondag 27 oktober 2002
ZATERDAG 26 OKTOBER VOORPROEFJES
Als ik de algemene weerberichtgeving en de diverse weerkaarten mag geloven was het ruige weer van gisterenavond en de voorbije nacht slechts een voorproefje van wat morgen komen moet. David (Dehenauw) die doorgaands tamelijk voorzichtig is met zijn verwachtingen (althans die betreffende het weer) gaat zelfs voor een zware storm en zo ziet het er ook naar uit. Als ik de laatste run die werd uitgebracht door het Met Office met de vorige vergelijk zie ik dat Jaennet’s kerndruk naar een nog lagere waarde daalt (977 i.p.v. 982) en de isobaren zodoende nog dichter op mekaar worden getekend. Ook AVN heeft zijn berekening in dezelfde zin bijgesteld, dat beloofd dus. Het turbulent nummertje dat gisterenavond laat werd opgevoerd was overigens ook niet mis. De zuid tot zuidwestelijke wind die tijdens en na de passage van het koufront er al aardig de zweep had opgelegd nam naarmate de tijd vorderde alsmaar verder in kracht toe. Toen er na een opklaringsperiode van enkele uren – zo ongeveer vanaf 22 u - opnieuw buien kwamen opduiken was het hek helemaal van de dam en haalde de wind tot stormkracht uit met pieken die vooral na elven met de regelmaat van een klok tot achteraan in de zeventigers belandden. Samen met de soms hevige regen die horizontaal tegen het dakvensterraam werd gejaagd gaf me dit een geraas van jewelste dat enkel door het getsjirp van de Wizard werd overstemd. Na enige tijd ging het ding me zodanig op de zenuwen werken dat ik de instelling van het alarm met tien km/u naar omhoog heb bijgesteld. Toen we kort na drieën vannacht de laatste bui hebben uitgewuifd (figuurlijk welteverstaan) was de regenmeter alweer tot aan het zesde maatstreepje gevuld. Geen slechte oogst zou ik zo zeggen. De temperatuur die halfweg het tweede deel van de nacht tot iets beneden de tien graden grens gedaald ging ondanks een opnieuw opklarende hemel terug wat naar omhoog. Het eerste deel van de dag verliep in ronduit zonnige omstandigheden doch door een nog steeds van jetje gevende wind was het weercomfort, ondanks die 15° als maximum, niet echt om over naar huis te schrijven. Toen we vanmiddag op de autosnelweg richting Aalst reden kwamen we zelfs even in een ‘bladerstorm’ terecht wat ik mits het stevig vasthouden van het stuurwiel best wel leuk vond. Het zwerk raakte in de loop van de namiddag bewolkt waarbij het tijdelijk op buiigheid leek uit te zullen draaien, de zon kwam er evenwel een tijdje later opnieuw bij en tegen zonsondergang was er van het clubje cumulus niets meer te bespeuren. Op hoger niveau kwam intussen wel cirrostratus aanschuiven als voorbode van wat best een boeiend hoofdstukje in de Hillegemse weergeschiedenis kan worden, hopelijk niet de zoveelste ontgoocheling.
ZONDAG 27 OKTOBER ALLE HENS AAN DEK
Dit was hem dan, ‘de’ storm waar we nu al jaren op hebben gewacht. Na de behoorlijke geut hemelwater die Jaenett’s frontaal systeem na middernacht had losgelaten was het vanaf de ochtend de beurt aan de wind om de show te stelen. Ik geloof dat die zo vanaf zessen geleidelijk op het gaspedaal is beginnen te duwen met de eerste stormachtige feiten rond negenen bij de passage van een buienlijn die de inhoud van de regenmeter tot aan het zestiende maatstreepje bracht. Onder een open trekkend zwerk wakkerde de zuidwestelijke wind verder aan en kon het ‘getsjirp’ van de Wizard opnieuw beginnen. En of dat ding van zich heeft laten horen, met zo nu en dan even wat kalmere intermezzo’s ging de score beetje bij beetje hogerop in de zeventigers toen het dak omstreeks kwart na tien ineens in al haar spanten leek te kraken bij een windstoot die de
snelheidsmeter tot negentig km/u ofte vijfentwintg m/s bracht. Een nieuw all-round stationsrecord die echter geen lang leven beschoren was. Een uur later was het immers opnieuw prijs bij de passage van een lichte bui waarbij de wind uithaalde tot maar liefst honderd vijftien km/u ofte net geen 32 m/s. Ik vond het inmiddels de hoogste tijd voor een inspectiebeurt van de tuin en de onmiddellijke omgeving. Buiten een paar afgebroken takken viel er wat mij betreft geen schade te noteren, de achterbuur daarentegen zag wel de beschutting van zijn kleine houtopslagplaats het hazenpad kiezen. In vergelijking met andere plaatsen viel het hier dus nog reuze mee. Ook onderweg richting Burst kon ik niet meteen zaken zien die door de wind onder handen werden genomen. Uiteindelijk werd met 116 km/u (32.2 m/s) om iets voor half vijf het nieuw stationsrecord geregistreerd terwijl de bewolking vanuit het zuidwesten terug begon toe te nemen en het zo nu en dan terug bij korte vlagen begon te regenen. In de loop van de avond nam de wind geleidelijk iets in kracht af maar piekt nu nog regelmatig tot in de zeventigers. En wat van de temperatuur? Tja, het thermisch verloop kende vandaag logischerwijs heel wat minder aandacht al mocht het met ruim vijftien graden vanochtend behoorlijk zacht worden genoemd. In de loop van de namiddag ging het kwik naar omlaag en bereikte tegen waarnemingstijd bijna dezelfde waarde (10.1° ) die vierentwintig uur voordien werd genoteerd. Vanaf morgen moeten we geleidelijk in rustiger vaarwater terecht komen waarbij het wellicht een tijdje droog blijft maar de hemelkraan nadien terug open wordt gedraaid. Vooral tussen dinsdag- en woensdag middag zou er volgens AVN behoorlijk wat neerslag naar beneden kunnen komen.
VRIJDAG 24 OKTOBER 2003 UITZONDERLIJK KOUD EN VROEGE SNEEUWVAL
Voor de meeste weerliefhebbers onder ons werd het ongetwijfeld een memorabele dag. Niet zozeer door de minimumtemperatuur die vanochtend werd genoteerd, maar vooral
vanwege de significante sneeuwval die vanaf de vroege voormiddag een groot deel van Vlaanderen met een dun winterkleedje heeft opgezadeld. Wat de temperatuur betreft moet het op zijn minst van 1946 geleden zijn dat deze in de hut rond deze periode nog eens zo diep is gegaan. Te Hillegem daalde het kwik tot net geen minus vier, aan de grond werd uiteraard wel matige vorst genoteerd. Een nieuw decaderecord zat er evenwel niet in, deze bedraagt immers min zes maar werd pas helemaal aan het eind van de maand geregistreerd, in de ochtend van 29 oktober 1997 om precies te zijn. Het gaat hem dus veeleer om een dagrecord wat het thermisch gebeuren echter niet minder uitzonderlijk maakt. In de loop van de ochtend is de bewolking van het noordwesten uit geleidelijk gaan toenemen en is het hier omstreeks half elf gaan sneeuwen. Geen natte klodders maar echte droge sneeuw die in grote vlokken en bij momenten behoorlijk intens kwam aangedwarreld, vooral tussen twaalf en één stond het witte spul in steraanbieding. Een vrij stevige zuidwester die de gevoelstemperatuur tot min elf deed zakken, maakte het winterse gevoel kompleet. De sneeuw is vervolgens geleidelijk in lichte regen over gegaan waarna de neerslagactiviteiten omstreeks tweeën werden gestaakt. In totaal bereikte ruim drie millimeter neerslag in vaste en vloeibare vorm de Hillegemse regenmeter. Zoals gisteren gesteld hebben we dus uitzonderlijk vroeg de eerste betekenisvolle sneeuwval achter de winterse kiezen, naar verluidt voor het eerst sinds 1973 toen er reeds op de zeventiende her en der van sneeuwval melding werd gemaakt. Dat de temperatuur bij dit alles beneden alle peil is gebleven hoeft geen verwondering te wekken. Na rond negenen boven het vriespunt te zijn gekomen is het kwik geruime tijd rond een kleine graad blijven schommelen om het pas na de sneeuwval hogerop te gaan zoeken. Tijdens de late namiddag liet de zon zich zo nu en dan eventjes zien en werd het in extremis nog zo’n zes graden warm of liever, koud. Op de Noordzee drijven momenteel nog een aantal buien in zuidelijke richting naar ons toe maar of die nog tot deze omgeving gaan doordringen is een beetje de vraag. Bon, nu de winter een vroeg prikje heeft uitgedeeld hoop ik dat we op de volgende sneeuw niet tot in maart of april zullen moeten wachten.