Ik heb een tijdje een 'weerhut' van karton en aluminiumfolie gehad, maar die was natuurlijk niet echt bestendig tegen de neerslag van de afgelopen maand. De laatste dagen viel deze bij de minste windstoot al om en dus heb ik mijn sensor moeten terughangen naast het huis aan de schutting. Daardoor is er nu sprake van duidelijk meer tuineffect (bijna een volle graad hoger dan het KNMI, voorheen meestal ongeveer gelijk).
Ik heb gisteren nog een oude houten plank uit een kast tevoorschijn getoverd uit de garage. Ik heb gekozen voor dezelfde 'opbouw' als de vorige versie (die van karton dus). Ik heb een basis (vierkant van 10 x 10 cm), twee 'wanden' (vlakken van 20 x 10 cm) en nog een vierkant van 10 x 10 cm om bovenop te plaatsen.
Ik heb zelf een eenvoudige temperatuursensor, zonder sensorhut, dus er moet enige bescherming komen tegen stevige wind (mag niet omvallen), neerslag en direct zonlicht. Twee kanten maak ik dicht; de kanten waar de zon in de middag op staat. Deze 'wanden' zijn 20 cm hoog, zodat de warmte - in hoeverre deze zich ophoopt - zo min mogelijk de sensor beïnvloed (8 - 10 cm hoog). De andere twee kanten laat ik open. Ik maak daarnaast ook nog een houder voor mijn sensor, zodat deze niet tegen het hout aan staat, maar meer in het midden van de 'hut' staat.
Nu, het hout dat ik gebruik is ongeveer 15 mm dik. Daar kan dus duidelijk meer warmte in worden opgeslagen dan in karton (veel dunner). Nu ben ik op zoek naar een oplossing. Zoals gezegd gebruikte ik voorheen aluminiumfolie en dat bleek goed te werken. Denken jullie dat dit nu weer een goed idee is, want als de zonnestralen gereflecteerd worden kan er minder warmte worden opgenomen door het hout. Of is er misschien een andere oplossing (verf bijvoorbeeld). Dat kan ik dan meenemen bij het in elkaar zetten.
Morgen is het goed weer en dus kan ik mooi alles uitzagen en aan elkaar bevestigen, voordat de eerste echte koude nachten eraan komen.
Zelf heb ik vroeger (in 1971, ik was 13) gekozen voor alleen maar een houten kapje van multiplex (12 mm denk ik), dat de zonnestraling van boven en twee kanten opzij tegenhield. De (Six-)thermometer had ik aan een nauwelijks groeiende kersenboom bevestigd, en het kapje ook. Dit kapje heb ik wit geverfd, als ik me goed herinner in drie lagen, en dat heeft zonder onderhoud gefunctioneerd tot rond 2006, ongeveer 35 jaar dus. De temperatuurafwijkingen ten opzichte van vliegbasis Eindhoven aan de andere kant van de stad kwamen bijna altijd overeen met het te verwachten stadseffect, of eigenlijk het verschil in stadseffect tussen de west- en oostkant van de stad. Plus een klein tuineffect. De meting op zich was dus best wel goed, ondanks het feit dat dit natuurlijk van geen kanten een officiele opstelling kan heten. Het kapje was trouwens aan de kleine kant, zodat in het winterhalfjaar de onderkant van de thermometer in de middag korte tijd wat zonlicht kreeg, maar zelfs dat heeft nooit schokkende afwijkingen gegeven, omdat de elementen van een Six-thermometer bovenin zitten. Het was trouwens een open exemplaar, zodat de thermometer tamelijk snel reageerde op temperatuurfluctuaties.