Zondag 11 november 2001 WIZARDVENSTERSTAREN
“Potjandorie!!” klonk het gisterenavond kort na waarnemingstijd vanuit de weerkamer. De temperatuur die nog slechts twee tientjes boven het vriespunt zat stopte zijn daling door toedoen van wolkenvelden die Hillegem geleidelijk aan het toedekken waren. “Adieu nachtvorst” dacht ik bij mezelf en liet de Wizard voor wat ie was om me vervolgens achter de beeldbuis te scharen en de Belgen hun eerste testwedstrijd tegen de Tsjechen te zien winnen. Kort voor het slapen gaan – zo iets over tienen - wierp ik nog even een blik naar buiten, in de overtuiging tegen een bewolkte lucht aan te zullen kijken. Tot mijn verbazing zag ik echter een sterrenheldere hemel waarop ik meteen naar het weergavevenstertje van de Wizard ben gaan loeren om met groot genoegen vast te stellen dat het op dat moment al lichtjes aan het vriezen was. Tot omstreeks drieën bleef het helder en daalde het kwik tot anderhalve graad onder het vriespunt. Nadien nam de bewolking opnieuw toe en werd de temperatuur geleidelijk positief. Positief is één zaak maar warm is toch nog wat anders en dat laatste was het vanochtend zeker niet. Met amper twee graden op de thermometer en een soms matige zuidenwind voelde het allesbehalve gezellig aan. Ik beklaagde dan ook het feit mijn muts thuis te hebben gelaten want de wind had geen medelijden met het kort geknipt kopje van schrijver dezes. Het weer deed mee met de ingetogen sfeer van elf november, het bleef de ganse dag somber en grijs. Rond de middag was er heel even een zweempje blauw te zien doorheen een wat dunner geworden stratusdek maar daar bleef het ook bij. Sinds vannacht is de temperatuur langzaam maar zeker de hoogte blijven in gaan. De hoogste etmaalwaarde werd weliswaar in de vroege namiddag genoteerd, het was toen net geen zeven graden fris maar sindsdien is daar nauwelijks wat aan af gegaan en dit schrijvende zit het kwik weer aan dezelfde waarde. Het warmtefront dat ons een dagje grijs heeft gebracht lost nu stilaan op, veel respijt krijgen we echter niet want tegen morgenmiddag wordt al een volgende storing verwacht. Geen twee zonder drie, in de nacht van maandag op dinsdag trekt een koufront over Vlaanderen. Dit alles mag dan wel een beetje onheilspellend klinken, veel neerslag lijkt er evenwel niet onderweg te zijn. Wel krijgt het weer vanaf dinsdag een eerder buiig karakter waarbij de temperatuur, na een tijdelijke opwipper morgen, terug wat naar omlaag gaat.
Maandag 11 november 2002 RACHEL
Zoals ik gisteren reeds heb aangehaald beleven we momenteel, wat de eerste tien dagen van november betreft, de natste periode sinds 1979. Als ik er mijn waarnemingsreeks bij haal komt de afgelopen decade als natste tout court uit de pluviale bus. Afgelopen nacht werd het maandtotaal bovendien met nog eens tien eenheden aangevuld waarbij het vooral tussen waarnemingstijd en middernacht bij momenten stevig heeft geregend al heb wel ik de indruk dat een aantal stations in het oosten en zuiden van het land flink wat meer neerslag hebben opgevangen. Op een enkel achterhoedegevecht na bleef het tijdens de rest van de nacht droog en ging het naar de ochtend toe geleidelijk aan opklaren zodat er tegen zonsopgang van Rachel niets meer te bespeuren viel. Net als gisteren vertoonde het thermogram een alles behalve normaal verloop. Zo ging de temperatuur in de loop van de nacht naar een boterzachte dertien graden oplopen om naar de ochtend toe een flinke daling in te zetten en even voor achten een waarde van zeven graden op te laten tekenen. De zon die in de loop van de voormiddag vrijwel zonder concurrentie bleef wist de deze echter tamelijk snel terug op peil te brengen en precies zes uur na het registreren van het minimum werd het royaal veertien graden. Best zacht voor medio november maar men durft ze rond deze tijd wel eens bruiner bakken, de verstokte waarnemer zal zich wellicht nog november 1995 herinneren toen het op de twaalfde maar liefst twintig graden warm werd. Vanaf de middag werd het luchtruim ingenomen door cumuliforme bewolking maar verder dan het stadium congestus geraakten die niet en in de loop van de late namiddag en avond werd het terug aan de heldere kant. Voor morgen zien de frontale zaken er niet bepaald eenvoudig uit, de stroming gaat zich immers min of meer meridionaliseren en er zijn maar weinig fronten die aan de verleiding kunnen weerstaan om er zich parallel aan gelijk te leggen. Het weersysteem dat vanuit het westen dichterbij komt vormt daar geen uitzondering op, bovendien gaat het ding golven zodat de verwachtingen i.v.m. neerslaghoeveelheid en tijdstip waarop de frontaliteiten bij ons een aanvang gaan nemen niet echt zeker zijn. Wel zeker is het feit dat er aan de stilaan precair wordende situatie, vooral dan wat de landbouw betreft, niet meteen een eind komt.
Dinsdag 11 november 2003 HET VERSCHRIKKELIJKE WEERBEEST
AAAAAAAAAARRRRRRRCH!!!!!! Hij is daar weeeeer!!!! Het verschrikkelijke ‘winterweer-is-in-de-verste-verte-niet-te-bespeuren-beest’!!!!!! Gisterenavond iets na half acht verscheen ie op het TV-scherm om met een zelfvoldane uitgestreken blik de hierboven vermelde uitspraak te doen waarop ik hem prompt een virtuele mep had willen verkopen. Tjonge, jonge, we zijn niet eens medio november en hij komt al met de door velen verguisde oneliner aandraven, ik ben hem al beu gehoord! Inmiddels lijkt het weer, net zoals de wapens dit vijfentachtig jaar geleden hebben gedaan, tot stilstand te zijn gekomen. Mist die tijdens het tweede deel van de voorbije nacht massaal en behoorlijk dicht is komen opzetten hield heel wat locaties zowat de ganse dag in zijn kille greep. Dit was vooral in het uiterste noordwesten en de Ardennen het geval waarbij de mist boven laatstgenoemde landsdeel weliswaar in bewolking is over gegaan maar het kwik er net als aan de kust ver achter bleef t.o.v. de rest van het land waar de zon wel is doorgebroken. Met amper zeven graden op de Oostendse pier en een tweetal graden te Elsenborn was het op deze twee plaatsen een stuk minder gezellig vertoeven dan bijvoorbeeld te Hillegem waar het net als te Ukkel en Charleroi ruim elf graden zacht geworden is. Uiteraard hebben we de voorbije nacht ook hier met mist te maken gehad. Enerzijds riep deze na drieën de temperatuurdaling bij 2,7° een halt toe maar zette die anderzijds tijdens de eerste uren van de daglichtperiode een rem op de opwarming zodat het omstreeks tienen nog maar amper een zestal graden ‘warm’ was waarbij het zicht zich soms tot minder dan vijftig meter beperkte. Na elven trok de grijze troep echter in snel tempo weg en ging het kwik onder
rugdekking van de zon vrij gezwind de hoogte in om even voor vieren bovenvermeld maximum te bereiken. Van de mist waren we echter niet verlost, eenmaal de zon achter de zuidwestelijke einder verdwenen was schoof de zaak terug dicht en is het zicht hier tot zo’n tweehonderd meter terug gelopen. Of de ochtendspits morgenochtend in de soep zal worden gedraaid hangt af van de snelheid waarmee een front momenteel op ons af aan het komen is. In het beste geval gaat de wind – die vandaag eveneens met verlof was - tegen het eind van volgende nacht wat aanzetten en zijn we van ‘hare grijsheid’ verlost. In de loop van morgen neemt de bewolking van het westen uit toe en zou Zuidoost-Vlaanderen na de middag in de nattigheid terecht moeten komen. De berekende neerslaghoeveelheid werd inmiddels teruggeschroefd (had ik het niet gedacht) tot slechts enkele millimeter. Na een droge en deels zonnige donderdag dient zich vervolgens op vrijdag een volgende zwakke storing aan.