WOENSDAG 1 DEC. 1999 ICE-TEA
Now, that’s cold!!! Nee, ik heb het niet over ice-tea maar wel over de temperatuur die gisteren en vandaag op het centrale plateau van Groenland werd genoteerd. - 55°! Ja, ja, min vijfenvijftig! Alles wat van die kant uit komt moet dus behoorlijk aan de frisse kant zijn. Of het dit weekend voldoende koud zal worden om ons natte sneeuw te brengen is nog een beetje de vraag. Volgens Bracknell zou het zaterdag en zondag gewoonweg droog blijven terwijl MRF er een lap op geeft met vrijdag en vooral zaterdag ronduit stormachtig weer met een behoorlijke portie nattigheid. Ook Reading lijkt die theorie te steunen met op zaterdag kans op natte sneeuw. We zullen wel zien hoe het zal uitdraaien. Een koufront heeft een groot deel van de dag nodig gehad om door te trekken. Reeds van in de ochtend viel er uit een loodgrijze lucht regelmatig motregen die voortgejaagd door een stevige wind het allesbehalve gezellig maakte. Een klein golfje op het front zorgde na de middag zelfs voor een korte opleving van de neerslagaktiviteit terwijl er in het westen duidelijk opklaringen waren te zien. Deze opklaringen bereikten Hillegem pas kort voor zonsondergang. De huidige thermische hoogconjunctuur duurt voort, we kwamen vanochtend het bed uit bij waarden van iets meer dan 10°. In de loop van de middag bereikte het kwik een maximale waarde van 12.6°. Superzacht maar zeker geen record, die dateert nog van 4 december ’94 toen het liefst 14° warm werd. Tegen waarnemingstijd werd met 8.1° de minimumtemperatuur genoteerd. De wind is de laatste dagen blijkbaar niet meer tevreden met een figurantenrol. Vandaag kwam die vooral tijdens het eerste deel van de dag behoorlijk uit de zuidwestelijke hoek aanzetten met een middagse piek van 11.9 m/s. Naar de avond toe ging die geleidelijk afzwakken. Van het barometrisch front weinig nieuws, de luchtdruk die vannacht eventjes daalde naar 1018 hPa ging overdag terug de hoogte in. Tegen zevenen ‘s avonds, noteerde ik alweer een waarde van 1022 hPa.
ZATERDAG 1 DECEMBER 2001 DE STELLING VAN PYTHAGORAS
De wandelclub organiseert naar jaarlijkse gewoonte een etentje voor haar leden. Er is voor schrijver dezes geen ontsnappen aan zodat ie voor de tweede opeenvolgende zaterdag verplicht is zijn ‘winkel’ vroegtijdig te sluiten. Gelukkig werkt het weer mee want veel lol valt er momenteel niet te beleven. De naald van de thermograaf heeft nog eens de definitie voor de stelling van Pythagoras weergegeven, namelijk dat de kortste afstand tussen twee punten een rechte is. Met dank aan de temperatuur die sinds gisteren constant rond de twaalf graden is blijven schommelen. Met uitzondering van een kleine opwipper tot net geen veertien graden kort na de middag toen de zon zowaar eventjes is kunnen doorbreken. De laagste etmaalwaarde werd vanochtend tijdens een korte maar pittige bui geregistreerd toen het kwik naar twaalf graden daalde. Meteen goed voor een decaderecord die niet eens een jaar oud is. Een ‘veelbelovende’ start van het nieuwe winterseizoen zou ik zo zeggen. Buiten die ene ochtendlijke bui en een tijdlang namiddagse motregen bleef het droog waarbij de meestal zuidelijke wind af en toe vrij krachtig kwam opzetten. Zo te zien lijkt er de komende uren niet veel meer uit de lucht te zullen vallen terwijl we morgen met wat geluk het net als vandaag grotendeels droog zullen houden. De rest van de weerkaarten zullen morgen moeten bekeken worden al denk ik niet dat er grootse veranderingen op til zijn. Een aantal weeramateurs beginnen zelfs nu al pessimistisch te worden, een beetje te vroeg misschien.
MAANDAG 2 DECEMBER 2002 RONDJEDANSEN
Het staakt-het-regenen dat gisterenavond enige tijd na achten werd afgekondigd, nadat het zelfs nog even had gehoosd, bleek slechts van beperkte duur. Omstreeks drieën vannacht ging de hemelkraan opnieuw wijd open met als gevolg dat de regenmeter zo’n drie uur later tot het achtste maatstreepje was gevuld waarna de score in de loop van de ochtend met nog eens twee eenheden werd opgevoerd. De rest van de dag bleef het droog maar zwaar bewolkt bij een pittige zuid tot zuidwestelijke wind die het gevoelsmatig onaangenaam heeft gemaakt. Het kwik dat tijdens het eerste deel van de nacht naar een vijftal graden was gedaald bleef vanmiddag net beneden de tien graden grens, voor begin december welgeteld drie graden te zacht wat met een doorstaande bries echter niet echt als dusdanig wordt ervaren. Naar de avond toe nam de wind geleidelijk in kracht af, we komen immersterechtin een gebied met weinig barometrisch reliëf . Dit in afwachting van wat dan misschien toch een overgang kan worden naar een weersituatie die naar winter begint te ruiken. Het hoog waarvan eergisteren werd verwacht dat ie naar Rusland door zou schuiven lijkt nu alsnog zijn Scandinavische stek niet te willen verlaten en er zelfs zijn hoofdbastion van te willen maken. Eerst moeten we op woensdag nog een occlusie verwerken die van het zuidwesten uit het Vlaamse luchtruim binnenschuift maar tegen donderdagochtend door voornoemd hoog met een retourkaartje wordt bedacht. Van dan af krimpt de wind naar het noordoosten en komt het kwik geleidelijk op een lager niveau terecht. Het vriespunt lijkt evenwel nog niet meteen binnen bereik, als ik AVNmag geloven wordt dit eerder ietsvoor het weekend al kan dit aan de grond reeds in de nacht van donderdag op vrijdag het geval worden. In elk geval ziet de zaak er veelbelovend uit al ben ik niet meteen geneigd een uitbundig rondedansje rond mijn bureautafel te maken. Het verleden weet je wel….
Maandag 1 december 2003 DE WEERGODEN LEZEN MEE
Het wordt deze winter helemaal NIETS!! Op sneeuw hoeven we zeker NIET te rekenen! En vriezen? Phoeh! Enkel zo nu en dan eens aan de grond en voor de rest blijft het tot in maart SUPER ZACHT!! Voilà! Gezien de weergoden toch iedere avond mee lezen en me telkens een hak willen zetten kan ik het wat mijn schrijven betreft maar meteen over een andere boeg gooien. Ik had het gisterenavond dus maar net over de mogelijkheid het droogste jaar tot nog toe de boeken in te schrijven of de hemekraan werd helemaal open gedraaid met als gevolg dat schrijver dezes de hoogtste etmaalsom sinds drieëntwintig september kon registreren. Vooral tijdens de tweede helft van de voorbije nacht waren de natte produkten behoorlijk goedkoop. Na vieren werd het droog en beperkte de neerslagactiviteiten zich tijdens de rest van de dag tot wat tijdelijk gemiezer rond achten. Zon kwam er evenwel nauwelijks aan te pas, enkel toen die deze avond de zuidwestelijke einder bereikte, zette ie de onderkant van gebroken altocumulusvelden in een roze gloed. Jammer genoeg was schrijver dezes een aantal minuten te laat om het gebeuren te digitaliseren. Zoals het al een aantal dagen geleden werd berekend begint december royaal te zacht. In de hut liep het kwik op van een avondlijke zeven naar een kleine dertien graden halfweg de namiddag. Ook gevoelsmatig scoorde men hoog, de zuid tot zuidoostelijke wind hield zich meestal gedeisd en was hooguit een enkele keer matig. Zam, die voor het nachtelijk waterballet verantwoordelijk was, draait nog een vierentwintigtal uur rondjes boven de monding van het Kanaal om vervolgens door anticyclonale huwelijksperikelen naar het zuiden te worden geduwd. Het Siberisch hoog Zusanne zal zo te zien nog wat moeten wachten voor haar Atlantische partner met een naam zal worden bedacht. Eenmaal het huwelijk op woensdag voltrokken is komt het echtelijk adres boven de Britse Eilanden te liggen en schakelen we hier over op een oostcirculatie. In grootmoeders tijd betekende dit vaak meteen een winterse inval, iets waarover wij ons de laatste jaren evenwel geen zorgen meer hoeven te maken. Zoals dit ook nu het geval zal zijn betekent dit in de praktijk een langzame normalisering van de temperatuur en mits heel veel geluk na een zestal dagen de eerste (nacht)vorst van betekenis. Röder kan opnieuw in zijn vuistje lachen bij het zien van de luchtdrukverdeling zoals die voor de komende tien dagen berekent wordt.....
Vrijdag 3 DECEMBER 2004 ZEUS
In de Griekse mythologie de oppergod, albestuurder en alleenheerser. Dat laatste zullen we met de nodige korreltjes zout nemen maar alvast boven een groot deel van Europa domineert het hoog die door de Berlijners met de naam Zeus werd bedacht, het weerbeeld. Flink wat zon was – althans in Vlaanderen - het resultaat doch ook een sterrenheldere, windstille en behoorlijk koude nacht met waarden die tegen het aanbreken van de daglichtperiode uiteenliepen van minus drie in de hut tot ruim zeven graden vorst aan de grond. Dat het kwik in de loop van de namiddag alsnog tot een ruime plus zeven is kunnen oplopen hebben we eveneens aan het ontbreken van enige ‘luchtcirculatie’ te danken. De neerwaardse tendens is intussen alweer een tijdje aan de gang en heeft het kwik inmiddels tot op een tientje van het vriespunt gebracht. Ik betwijfel echter of tegen morgenochtend eenzelfde minimumwaarde zal worden gehaald. We komen immers stilaan aan de ‘verkeerde’ kant van het hoog terecht waardoor zachtere lucht geleidelijk tot onze omgeving door kan dringen. In de loop van morgen zou de bewolking overigens al kunnen toenemen en bestaat een kleine kans dat een frontaal staartje op zondag al wat nattigheid kan veroorzaken. Zoals het er nu naar uit ziet blijft ons weer echter tot medio volgende week anticyclonaal van karakter en slagen storingen er nog niet meteen in om tot het Vlaamse luchtruim door te dringen.