WOENSDAG 8 DECEMBER 1999 SNEEUW?
Jammer, jammer, De kaartjes van Bracknell zijn sinds gisteren nog steeds niet ververst. Misschien dat ze er straks wel zijn. Gelukkig is MRF zoals steeds trouw op post en die blijft voor de komende dagen dezelfde trend aangeven. Vooral tijdens het komend weekend zou het er best eens ruig aan toe kunnen gaan met een flinke plens water en tot stormkracht uitschietende wind. Ook voor na het weekend wijkt het Amerikaans model niet af van zijn eerdere berekeningen. Het ziet er naar uit dat we vooral naar het midden van volgende week enigszins winterse toestanden gaan meemaken. Enkel de hoeveelheid neerslag (sneeuw?) blijft nog een onzekere factor. Vandaag zat die er niet bij, het bleef - buiten de heldere start - aan de bewolkte kant. Slechts sporadisch kregen we vanmiddag de zon te zien. Het kwik steeg van 5° in de ochtend naar 9.7° deze namiddag. Een vooral in de namiddag aanzettende zuidwester (14.7 m/s) deed een flink deel van het zachte gevoel verloren gaan. Ook nu zit ie er lustig aan te trekken terwijl de eerste regen van een warmtefront tegen het dakvensterraam tikt. De luchtdruk daalde verder en bedraagt nu 1006 hPa. Dat het rond deze tijd ook anders kan werd o.a. in ’87 bewezen, toen bleef het kwik geruime tijd onder het vriespunt met als laagtepunt -8° op de 9de. Het decadegemiddelde bleef met -0.5° recordlaag, tenminste wat mijn station betreft.
VRIJDAG 8 DECEMBER 2000 DOLLE DAGEN VOOR KERST
Laten we meteen het begrip ‘donkere dagen voor kerstmis’ veranderen in ‘dolle dagen voor kerstmis’. De laatste jaren maakt men er rond deze tijd immers vaker een gewoonte van het weer compleet overhoop te gooien, zeker op thermisch vlak. Maar ik geloof dat ze hierboven nu helemaal gek geworden zijn. Zoals dit vaak het geval is ging ik vanochtend vroeg even de Wizard checken op de geregistreerde windsnelheid. 58 km/u (16.1 m/s), hm niet slecht…..14.1°….hm, niet sl…!!!!!?????HUCH???!!!!!!Nee, dat kon niet waar zijn. En de uiterste gemeten waarde?….!!!!!!!!!!!!!!!!!! 15.3°??????De schrik sloeg me om het hart want ik dacht terecht dat er iets aan de hand was met de sensor. Nee, het bleek toch waar te zijn, in de hut wees de thermometer dezelfde waarde aan. Tussendoor werd ook het all round snelheidsrecord op de 20 meter tussen weerkamer en thermometerhut met enkele seconden scherper gesteld. Van records gesproken, er zijn er meteen drie gesneuveld! Ten eerste de minimumtemperatuur, met 10.8° is dit een nieuw decaderecord. Deze waarde werd nota bene ’s avonds even over vijven genoteerd. Ten tweede het maximum, 15.3° dus. Ook een nieuw decaderecord en deze waarde werd om 04:38 uur geregistreerd. Dit geeft een gemiddelde temperatuur van 13.1° en da’s niet alleen een decade- maar ook een nieuw maandrecord. Het oude dateerde nog van 21 december 1989, toen 13° precies. Men kon als het ware stellen dat het kwik letterlijk de hoogte werd ingeblazen. Er stond vanochtend immers een krachtige zuidenwind met pieken tot 60 km/u ofte 16.7 m/s. Een naar de Ierse zee trekkende depressie zoog aan haar rechterflank boterzachte lucht uit Zuid-Europa met grote snelheid naar ons toe in die mate dat deze nauwelijks de tijd had om af te koelen met bovenvermelde waarden tot gevolg. In Portugal, Spanje en (alweer) Engeland bracht deze depressie storm en overstromingen teweeg. Vooral Wales werd opnieuw zwaar getroffen. Op barometrisch vlak noteer ik een luchtdrukdaling tot 993 hPa kort na middernacht, intussen is deze al terug tot 1004 hPa opgelopen. De regen van gisterenavond bracht in totaal 3 mm in het groene bakje. In het tweede deel van de nacht werd het droog en klaarde het op, daarom is het des te opmerkelijker dat het kwik i.p.v. te dalen, verder is gaan oplopen. Ook overdag bleef het helder en mocht de zon vrij haar gang gaan enkel zo nu en dan wat gehinderd door bescheiden cumuli. Het kwik ging dan tijdens het dagverloop weer geleidelijk naar omlaag zodat de laagste waarde kort na zonsondergang werd genoteerd. Sinds zessen ging de temperatuur heel eventjes terug de hoogte in door een toename van de bewolking en hieruit viel vlak voor waarnemingstijd nog een korte bui. Nu is het terug helder en zit het kwik iets onder de 11°. Voor morgen ziet het er op het eerste gezicht even vriendelijk uit als dat vandaag het geval is geweest al blijft de kans op een bui er in zitten. Zondag lijkt de kans op neerslag weer te gaan toenemen op de nadering van een nieuw front.
VRIJDAG 7 DECEMBER 2001 DE ONVERWACHTE SINT ELOOIS SNEEUW VAN 1980
Precies eenentwintig (nu dus 40*) jaar geleden, in de nacht van zaterdag op zondag zeven december 1980 werden we onverwacht door een kleine maar venijnige sneeuwdepressie overvallen. Wat ik me nog goed herinner was het feit dat de temperatuur tijdens de late zaterdagnamiddag plots vrij snel onder het vriespunt gedoken was. Het toeval wou ook dat die avond in de plaatselijke parochiezaal van Steenhuize het – enigszins verlate – St Elooisfeest plaats vond waar ik dan samen met mijn ouders de avond en nacht heb doorgebracht. Toen het dan zo rond drieën terug huiswaarts ging lag de sneeuw al ettelijke centimeters dik zodat de autorit die normaliter zo'n tien minuten duurt in een calvarietocht van zowat een uur werd getransformeerd. Uiteindelijk kwam er die nacht bijna tien centimeter van het witte spul naar omlaag! Een zeer aangename verrassing waarvan we nog een drietal dagen van hebben kunnen genieten. Verrassingen lijken er momenteel niet aan te zullen komen of toch, na zessen is er immers plots mist komen opzetten die momenteel al het zicht tot zo’n honderdvijftig meter beperkt. In combinatie met een temperatuur die mogelijk al binnen een aantal uren onder het vriespunt gaat duiken (momenteel zit die er slechts anderhalve graad boven) kan dat de nodige hinder veroorzaken. We hebben overigens een prachtig zonnige dag achter de rug die weliswaar behoorlijk koud van start is gegaan maar door het grotendeels ontbreken van de wind een maximum van net geen acht graden heeft opgeleverd. De vorst van de voorbije nacht en vanochtend mocht er al best zijn, in de hut vroor het net geen twee graden terwijl het aan de grond tot matige vorst kwam. Het grote nieuws van de dag is mijns inziens het feit dat het Amerikaanse MRF nu eveneens een meer winterse kaart heeft getrokken! Tot en met het laatste kaartje, da’s dus al tot en met de vijftiende, zie ik telkens een hoog ten noorden van onze omgeving waarbij de temperatuur op het 850 hPa – vlak vooral naar midden volgende week toe een eind naar omlaag gaat. HIIIIIIIIIHAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!! Sorry, dat moest er even uit. Ik hoop nu dat er aan dit scenario niet meer gaat gesleuteld worden al zal de positie van dat hoog – zeker naar maandag toe - niet veel verschuivingen moeten ondergaan om de Noordzeelucht opnieuw tot bij ons te voeren, met alle thermische gevolgen van dien. Wat dit weekend betreft moeten we wel een vraagteken plaatsen bij de zonnekansen, zo zou het best eens kunnen dat we morgen de ganse dag in de grijze troep zullen blijven zitten. Dat een en ander een grote invloed op het temperatuursverloop zal hebben is zo klaar als een klontje. Zonder zon zal het kwik wellicht bij een drietal graden blijven steken, met de gouden bol erbij verdubbeld de score. Soit, we zullen wel zien hoe het de komende dagen gaat evolueren maar in het teken van de komende winter zie ik de zaken alvast een stuk minder pessimistisch in dan een aantal dagen geleden nog het geval is geweest.
ZONDAG 8 DECEMBER 2002 DE EERSTE VORST
Het kwik dat gisterenavond rond elven met het vriespunt ging flirten vertoonde niet meteen de neiging om het verderop in de negatieve cijfers te gaan zoeken. Omstreeks middernacht besloot schrijver dezes dan maar wijselijk om de thermische zaak op haar beloop te laten en de knusse warmte van de bedstee op te zoeken. Ik was vanmorgen, kort na ontwaken rond tienen, dan ook een beetje verrast toen bij het aanraken van de geheugentoets een minus één als minimumtemperatuur op het weergavevenstertje van de Wizard verscheen. Mogelijk kan het omstreeks het tijdstip dat voornoemde waarde werd geregistreerd, kwart voor acht om precies te zijn, eventjes zijn gaan opklaren. Een andere verklaring voor deze korte uitschuiver kan ik, gezien het feit dat de temperatuur zich voorts zeer stabiel iets beneden het vriespunt heeft gehandhaafd, niet vinden. De eerste vorstdag sinds negenentwintig maart werd hiermee een feit, jammer dus dat de temperatuur gisterenavond nog positief was. Om waarnemingstijd zat die nog acht tientjes boven het vriespunt en gold meteen als hoogste etmaalwaarde. Zoals ik hierboven aanhaalde bleef het ook overdag, zij het slechts enkele tientjes, vriezen wat me een licht negatieve gemiddelde temperatuur heeft opgeleverd zodat hiermee dan ook eindelijk de nul van het tabelletje met het koudegetal is verdwenen. Bij dit alles was het vooral de oost tot noordoostelijke wind die het gevoelsmatig bij momenten snijdend koud heeft gemaakt met voor de derde dag op rij een gevoelstemperatuur die geregeld min tien haalde. Terwijl de ‘Duitse’ opklaringen inmiddels boven Zuidoost -Vlaanderen zijn gearriveerd is het uitkijken naar de thermische escapade’s van de komende nacht en de daaropvolgende dagen. Koud lijkt het steevast tot en met donderdag te zullen blijven, een aantal modellen – waaronder AVN en MRF – zien de temperatuur nadien terug boven het vriespunt uitstijgen maar het betreft vooralsnog een minderheid van het aantal oplossingen die vanochtend uit de weercomputers zijn gerold. Mijns inziens is er momenteel evenwel niets waarover de winterliefhebber zich druk hoeft te maken. Laat ie maar eerst genieten van een weekje stevige vrieskou en de toekomst nog even laten voor wat ie waard is.
MAANDAG 8 DECEMBER 2003 IN DE LUREN GELEGD
Niet voor het eerst en wellicht niet voor het laatst heb ik me nog eens door de thermische gang van zaken in de luren laten leggen. Zo was ik er omstreeks half zes vanochtend van overtuigd dat het kwik, die omstreeks drieën vannacht tot een minus vijf had gedipt en op het moment van de waarneming daar al terug bijna een volle eenheid boven zat, haar dieptepunt reeds achter zich had en op weg was naar hogere regionen. Vanuit het bureel te Vorst gooide ik dan ook nietsvermoedend voornoemd getal als minimumtemperatuur op het WW-forum. Niets was echter minder waar, nog voor zonsopkomst zette de temperatuur opnieuw een daling in om kort na achten een definitief minimum van minus zes te bereiken. Aan de grond kwam het zelfs ei zo na tot strenge vorst! Overdag had de zon net als gisteren het rijk voor zich alleen en werd het door een deels weggevallen wind een aantal graden minder koud. Ook gevoelsmatig scheelde het t.o.v. gisteren behoorlijk wat. Met net geen vijf graden als maximum bleef de thermische eindbalans voor vandaag echter negatief en heeft Meneer Hellman hiermee meteen de eerste – zij het schamele – puntjes voor het koudegetal op zak. Het kwik is inmiddels terug onder het vriespunt gezakt maar zal vermoedelijk niet meer zo’n uitschuiver maken zoals we die vanochtend hebben genoteerd. Met de zon erbij, wat ongetwijfeld het geval zal zijn, haalt het kwik morgenmiddag een graad of zes. Volgens het GFS krijgen we er vervolgens nog een nacht met lichte vorst als bonus bovenop maar of de temperatuur op woensdag daadwerkelijk onder de vijf graden grens blijven zal wil ik nog eerst bevestigd zien. Ook donderdag lijkt het – al dan niet met een verijzelde ochtendspits - nog aan de frisse kant te zullen blijven en is het pas vrijdag dat het kwik, samen met een oplevende zuidwester en een behoorlijke portie nattigheid, flink de hoogte in zal gaan. Een thermische opleving van tijdelijke aard met naar zondag toe terug winterse neigingen? Blijkbaar staat het Amerikaans model met deze stelling moederziel alleen.
WOENSDAG 8 DECEMBER 2004 KARTONNETJE OP DE VOORRUIT
“AAAARCCCHHH!!!!! DOEDIEZONWEG!!!!!DOEDIEGORDIJNENDICHT!!!!!!” klonk het iets voor drieën op de derde verdieping. Opklaringen dus, iets voordien doken ze reeds boven het Hillegemse op waarna de zon te Vorst eveneens kleur bracht maar meteen ook ergernis opwekte bij collega’s die het zonlicht in het aangezicht kregen. De ‘voorgeschiedenis’ was een en al grijs zij het evenwel zonder misttoestanden. Het kwik gaat intussen nog steeds haar eigenwijze gangetje, van vier punt zes rond waarnemingstijd ging het gisterenavond en doorheen de nacht nog iets of wat verder de hoogte in. Op het weergavevenstertje las ik vanochtend omstreeks half zes een waarde van iets meer dan vijf graden af waarmee de start voor deze tijd als vrij zacht mocht worden beschouwd. Eenmaal de bewolking tegen de middag aan begon te breken ging de temperatuur uiteraard nog wat meer de hoogte in, een uurtje zon volstond dan ook om me een maximum van iets meer dan acht graden te laten optekenen. Eenmaal de gouden bol achter de horizon verdwenen was ging de temperatuur naar omlaag, met een niet onaardige vaart zelfs, het vriespunt tegen waarnemingstijd moest mogelijk zijn meende ik. Meneer Celsius zette me echter alweer een neus, om een of andere reden waar ik het raden naar heb ging de temperatuur na zessen terug de hoogte in en noteerde ik bij het afsluiten opnieuw vier graden. Of het alsnog tot vorst komt volgende nacht? Normaliter wel, het kwik haalt ’s avonds immers vaker geintjes uit met de plaatselijke waarnemer. Het kartonnetje op de voorruit zou ik er dus nog niet meteen weer afhalen.