WOENSDAG 15 DECEMBER 1999 BEVROREN SMELTWATER
Er gaat wat mij betreft niets boven een sneeuwlandschap. Jawel! Vanochtend dartelden de sneeuwvlokken lustig in het rond terwijl ik te voet onderweg was naar het station. Neen, ben je gek!? Je gaat je toch geen paraplu boven het hoofd houden als het eens tot sneeuw komt? Een kleine storing, eerder een trog, veroorzaakte vooral in het noordelijke deel van Vlaanderen voor een aardig sneeuwtapijt. Te Hillegem begon het rond vijven met een hoogtepunt rond zessen. Later in de ochtend klaarde het op en tot de avond bleef het droog. De namiddag verliep zelfs in vrij zonnige omstandigheden, toch werd het geeneens drie graden. Tegen zonsondergang waren er in het noordwesten buien te zien, eigenlijk een gele-grijze massa. Tijdens de treinrit naar huis spoorden we de donkere lucht tegemoet en in de buurt van Haaltert kwamen we - rond half vijf - van het ene moment in het andere in een witte wereld terecht. Deze bui deed het kwik te Hillegem het kwik meteen onder het vriespunt duiken. Om 16:27 uur noteerde de Wizard een kwikstand van -0.9°, goed voor het dagminimum. Hierbij haalde de wind uit tot 42 km/u - die waaide vandaag meest uit noord - en daalde de gevoelstemperatuur tot -14°. Eenmaal te Herzele aangekomen was de sneeuwbui al voorbij getrokken maar in noordwestelijke richting zag de lucht er veelbelovend donker uit. Tegen zessen begon het opnieuw en bij momenten matig te sneeuwen. Lang duurde deze bui wel niet maar ‘t was toch voldoende om alles van een vers wit laagje te voorzien. Na het smelten van de half bevroren inhoud kon ik uit de pluvio vier mm neerslag weg kieperen. De windrichtingwijzer van de animo is denk ik ook vast komen te zitten door bevroren smeltwater. Momenteel vriest het iets meer dan een graad onder een sterren heldere hemel. Op de neerslagradar zijn er boven Nederland nog enkele buien te zien die onze richting uitkomen. Imposant ziet het er echter niet allemaal niet meer uit. Morgen en overmorgen worden iets zachter terwijl het weekend terug wat kouder zal worden. Buiten enige stormachtigheid met vrij veel neerslag op vrijdag zijn er de komende dagen geen spectaculaire dingen meer te verwachten.
VRIJDAG 15 DECEMBER 2000 SCHADUW VAN ENGELAND
Vandaag maakte Jill als eerste VTM – weervrouw haar TV debuut en zodoende stond de videorecorder reeds vanochtend vroeg geprogrammeerd. Het werd deze avond geen rustig thuiskomen, eerder een stormloop richting TV om de opname te bekijken, terug te spoelen, opnieuw te bekijken, terug te spoelen, en opnieuw……de pizza werd koud……te bekijken……. Wel, zij heeft het er meer dan behoorlijk van af gebracht. Op een bepaald moment begon ik mij zelfs af te vragen wie er met de meeste zenuwen zat, Jill of Mark Demesmaeker die samen met haar op de weerset aanwezig was. Ze had het ook meteen over een weerfenomeen die tot voor enige tijd enkel bij de weeramateurs leek bekend te zijn en pas na lang ‘lobbyen’ ook in de weerberichten haar ingang heeft gevonden. Namelijk de overbekende schaduw van Engeland. De radarbeelden lieten aan duidelijkheid niets te wensen over. Terwijl onze noorderburen de volle lading kregen moest Vlaanderen het stellen met de spreekwoordelijke restjes. Zo bleven we de eerste uren van deze dag onder een grijs wolkendek waaruit van tijd tot tijd wat regen viel. Naar de middag toe werd het droog en klaarde het van uit het westen geleidelijk wat op. De rest van de namiddag kregen we een afwisseling van korte opklaringen en zwaarbewolkte perioden waarbij het rond drieën nog tot een enkel buitje is gekomen. Alles bij mekaar kwam er hier zo’n 2.5 mm neerslag naar beneden. Intussen heeft het kwik nog een stapje verder terug gezet. Vanochtend voelde het door de regen en een nog stevige zuidwester bij zo’n zestal graden al behoorlijk kil aan. De opklaringen van deze middag lieten nog een temperatuurstijging tot 8.4° toe maar nadat de bewolking iets of wat terug begon toe te nemen, ging het kwik terug naar omlaag. De afkoeling zette zich in versterkte mate door toen het na zonsondergang vrijwel helder was geworden, zo kon om waarnemingstijd met 3.5° het etmaalminimum worden genoteerd. En nu zal het spelletje weer eens herbeginnen zeker? Komt er bewolking dan blijft het kwik zonder problemen een aantal graden boven het vriespunt. Blijft het evenwel helder en zwakt de west tot zuidwestelijke wind nog verder af dan zou het best eens tot de eerste vorst in de hut kunnen komen. Terwijl het hier vruchteloos wachten is op de winter die er nooit lijkt te zullen komen, is het aan de overkant van de grote plas nog eens goed prijs. Het midden van de VS wordt opgevrolijkt door sneeuw- en ijzel op grote schaal. We kunnen er enkel maar naar kijken, hoogstens het beeldscherm eens aaien om dan met een diepe zucht de ogen te sluiten en in gedachten terug te keren naar betere (lees koudere) tijden…..
MAANDAG 17 DECEMBER 2001 IJZIGE UITSCHUIVER
Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat de ijzeltoestanden van deze ochtend ook mij hebben verrast. Bij het raadplegen van teletekst pagina 703 van de Nederlandse tv – rond half zes vanochtend - zag ik wat sneeuw in het bulletin vermeld staan maar geen haar op mijn hoofd die er aan dacht dat wij in Vlaanderen er last zouden van krijgen. Zelfs toen een strooiwagen, een paar minuten later bij mijn voettocht naar het station, een poging ondernam om mijn schoenen te pekelen ging er nog altijd geen lichtje branden. Vreemd is tevens het feit dat het warmtefront door de kaartenmaker van het Met Office op de analysekaart van deze middag ineens door een buienlijn – weliswaar een kleintje - vervangen werd. Nou, buienlijn of warmtefront, het is om het even maar het leverde neerslag op. Niet veel, althans te Hillegem waar het in totaal bij welgeteld één millimetertje ijswater bleef. Bij een temperatuur die op het ogenblik dat de eerste neerslag de bodem bereikte, in de hut -2° en aan de grond -6° bedroeg was dit echter ruimschoots voldoende om de halve ochtendspits in de soep te draaien en enkele tientallen automobilisten kennis te laten maken met het decor. Vooral halfweg de voormiddag was de ijzeltoestand algemeen en dit voornamelijk in de noordelijke helft van het land. Intussen zijn er discussies ontstaan over het feit of de ijzel wel of niet was aangekondigd. Die van het KMI zouden naar eigen zeggen reeds gisterenmiddag in de mot hebben gehad dat wat boven de Moerdijk bekokstoofd werd en onze kant opkwam niet bepaald koosjer was en dit dan ook nog op tijd naar Sabine hebben doorgespeeld. Die van Meteoservices zagen zich echter wel beduveld door de vroege opnametijden die bij VTM worden gehanteerd en konden Jill niet meer op tijd bereiken om haar weerpraatje te laten bijsturen en VTM–kijkend Vlaanderen te waarschuwen. Toen ze wat later alsnog van het naderend onheil op de hoogte werd gebracht was het kwaad al geschied en het weerpraatje ongewijzigd de huiskamers ingestuurd. Tja, je zit er maar mee wanneer je dan als weervrouw de volgende ochtend de ene auto na de andere de gracht ziet inschuiven. Het TV journaal zal er een vette kluif aan hebben, nog maar gezwegen van wat er morgen in de krant zal staan. Hoe een diffuus frontje dus onverwacht uitpakken kan, het ding was niet eens het doodknijpen waard. De voorbode ervan schoof als een dunne stratuslaag tegen het eind van de nacht over Vlaanderen. Onvoldoende om het kwik terug te doen stijgen want die zette zijn daling hardnekkig door tot omstreeks zevenen uiteindelijk een minimale waarde van –3.6° werd bereikt. Een tweetal uur later meldde vrouwlief de eerste aarzelende neerslag onder de vorm van onderkoelde regen. Eigenlijk heeft de hemelkraan zowat de ganse dag ‘gelekt’ waarbij de meeste neerslag er voor de middag uitgevallen is. Rond tienen leek het heel eventjes op te klaren maar het bleef bij een mislukte poging, voorts veelal grijs en in toenemende mate nevelig. Dit bij kwikstanden die tot elven niet boven het vriespunt uit kwamen en nadien deze met veel moeite en uiteindelijk met net geen anderhalve graad hebben overschreden. Sinds het etmaalmaximum – kort na tweeën - werd geregistreerd zijn er slechts enkele tientjes aan af gegaan. Ik had eerder zelfs een verdere stijging verwacht maar sinds ik iets voor vijven vanavond een eerste blik op het weergavevenstertje geworpen heb, zit de temperatuur nog steeds rond een graad of wat te schommelen. Ondertussen is de toestand op de Oost-Vlaamse wegen vrijwel genormaliseerd. Van vorst zal er de komende nacht vermoedelijk niets meer in huis komen, tenzij er alsnog opklaringen komen opduiken. Terwijl een wat aanzettende noordooster (!) de recentelijk toegenomen mist (500 meter) terug verjaagt is het dus afwachten wat de nacht verder brengen zal. Morgen blijft Zenzi – nog steeds 1044 hPa sterk – met kern in de buurt van Ierland voorlopig de weertouwtjes in handen en ons vermoedelijk in de grijsheid houden. In de loop van woensdag komt er beweging in de zaak wanneer een Scandinavische depressie zich met de zaak zal komen bemoeien. Als ik de professionals onder ons mag geloven zit de sneeuwkans er al in de nacht van woensdag op donderdag in, vooral wat het binnenland betreft. Hopelijk mag ik daar ook Zuidoost – Vlaanderen bij rekenen. Wat de thermische evolutie betreft zijn de zaken mij nog wat onduidelijk, zo zit het AVN model volgens mij wat te hoog met de vooropgestelde waarden. Voor morgen ziet dit model de temperatuur in Vlaanderen al tot een zes à zeven graden oplopen. Naar het weekend toe schijnt het kwik wel terug goede zaken met het vriespunt te willen doen, samen met de sneeuwval die tegen dan op het menu wordt gezet kan dit de pret enkel maar bevorderen. De kansen op een witte kerst worden met de dag een stukje reëler, als ik de kaarten van het MRF model bekijk moet ik me inhouden of ik begin meteen aan een rondedansje….
ZONDAG 15 DECEMBER 2002 HIJ WEET HET NIET MEER
Je zou haast gaan denken dat Eddy mijn verslag van gisteren gelezen heeft, de brave man verklaarde tijdens zijn weerpraatje van deze middag immers dat ie gewoonweg niet wist hoe het weer na morgen verlopen zal. Nou, computermodellen die er zoals een volleerd politicus van dag tot dag een andere ‘mening’ op na gaan houden maken het opstellen van weersverwachtingen er niet eenvoudiger op. Laat ons voorlopig stellen dat de kansen op een midweekse afkoeling, zoals de VTM – weerman het stelde, ongeveer zeventig percent bedraagt. Het Europees model van Reading is als vanouds warmbloedig en houdt het zacht en nat terwijl die van Bracknell en Offenbach, hierbij gesteund door GFS en MRF, tegen dinsdag een hoog boven de Britse Eilanden tot ontwikkeling zien komen waardoor storingen op afstand worden gehouden en de temperatuur tevens op een lager niveau terecht komt. Intussen tikt de regen al een tijdlang tegen het dakvensterraam, soms aangepord door een wat aanzettende zuidoostelijke wind die een beetje tegen de verwachtingen in aan de kalme kant is gebleven en slechts halfweg de namiddag een enkele uitschieter tot een ruime acht m/s liet optekenen. Het front dat gisterenavond en vannacht de revue passeerde was ook al niet veel soeps en leverde met amper twee millimeter een eerder bescheiden bijdrage tot de neerslagproductie van deze maand. De tweede helft van de nacht verliep grotendeels droog en naar de ochtend toe klaarde het geleidelijk aan op zodat zij die vanochtend wat vroeger uit de veren waren een winterzonnetje hebben kunnen meepikken. De temperatuur volgde echter niet het gebruikelijke scenario en bleef vanochtend ondanks een opentrekkend zwerk rond een viertal graden hangen om er tijdens het dagverloop nog eens evenveel eenheden bovenop te gooien. In tegenstelling tot gisterenavond, toen het kwik al terug een eind op weg was naar lagere regionen om kort na middernacht tot iets minder dan drie graden te dippen, blijft de temperatuur op peil en is het momenteel nog steeds zo’n acht graden zacht. De zon zijn we dus snel weer kwijt geraakt door toedoen van een trogvormige storing die de bewolking boven Zuidoost – Vlaanderen na tienen deed toenemen. Van de gezapige egale regen waarmee we hier rond half twaalf zijn gaan aperitieven schakelden we tijdens de namiddag over naar een afwisseling van pittige regens en korte droge perioden met een pluviale oogst van zes millimeter als eindresultaat. Wat betreft de jaarproductie komt de teller hiermee meteen ook op precies duizend eenheden te staan. Vermoedelijk zal er wat dit item betreft tijdens de komende twaalf uur weinig verandering in de zaak komen en wordt het morgen een natte ochtendspits. Als Ingrid het draaiboek volgt en tegen morgenmiddag boven Friesland zal zijn aangekomen moet het in Vlaanderen inmiddels al droog geworden zijn. Of het na morgen (volgens de laatste run van het GFS – model althans) dan terug de ietwat koudere toer opgaat zullen we morgenavond al dan niet bevestigd zien.
MAANDAG 15 DECEMBER 2003 DUIMSCHROEVEN
Onder het motto alle kleintjes maken een groot, vloeide er tijdens het voorbije etmaal middels een aantal kortdurende – soms pittige – buien, twaalf liter hemelwater het groene bakje in. Het gros van deze hoeveelheid viel tijdens de voorbije nacht maar ook overdag hield de buiigheid, ondanks de drukstijgingen nog geruime tijd aan en dit zelfs tot in de avond. Geniepige dingen die buitjes, zo waren ze er en zo weer weg. Bijkomende moeilijkheid was het feit dat, gezien het gebeuren zich op een relatief laag niveau afspeelde, een en ander aan de ‘aandacht’ van de Nederlandse neerslagradar ontsnapte waardoor schrijver dezes zich eerst zat suf te staren op de vierentwintiguur-sequentie om vervolgens vrouwlief aan een kruisverhoor te onderwerpen (zonder duimschroeven welteverstaan). Als we het neerslagtotaal van de voorbije drie dagen samentellen komt de plaatselijke waarnemer te Hillegem aan de gezonde som van veertig liter. Niet mis zou ik durven stellen maar een aantal andere stations hebben, als ik me niet vergis, bijna het dubbele te pakken gekregen. Dus toch een inhaalbeweging? Hopelijk hebben ze hierboven niet het plan opgevat om de resterende achterstand ten belope van tweehondervijftig millimeter nog voor de jaarwisseling goed te maken. Ik hou alvast Noah in de gaten. Naast nat was het ook aan de koude kant, het kwik dat gisterenavond nog rond zeven graden schommelde verloor verder terrein en bereikte vanmiddag hooguit een waarde van zo’n viertal graden terwijl het minimum zelfs rond elven werd geregistreerd toen de temperatuur tijdens een bui tot net beneden twee graden daalde. De noordwester vond het blijkbaar nog niet gezellig genoeg, op regelmatige basis stond ie er flink aan te trekken met als resultaat dat de gevoelstemperatuur meer dan eens tot beneden de min tien graden grens dook. Over vaste producten kon de andere helft van mijn trouwboekje jammer genoeg geen info verstrekken en moet ik er dan ook van uit gaan dat de neerslag hoofdzakelijk onder vloeibare vorm de Hillegemse bodem heeft bereikt. Om dezelfde reden schrijven we die drie tientjes vorst aan de grond toe aan een wat breder uitgevallen ochtendlijke opklaring waarvan er ook overdag een paar de revue zijn gepasseerd doch niet meer dan een kwart straaltje zon hebben opgeleverd. Wat dat betreft maken we morgen meer kans, althans verwacht ik dit toch met de huidige weerkaarten die Doris zowat boven onze hoofden positioneren en voorts uitzicht bieden op een ‘ongestoorde’ doch frisse driedaagse. Net zoals Elvis lijkt Hitchcock evenmin dood te zijn, bekijk de weerkaarten op de langere termijn maar eens of zouden we Kerstmis voortaan maar beter “Stressmis” gaan noemen. Niet voor gevoelige kijkers dus.....
VRIJDAG 17 DECEMBER 2004 BIJ DE BEESTEN AF
Sic! Na zo’n drie weken de ‘luiwammes’ te hebben uitgehangen gaan de weergoden zo snel dat ik het haast niet kan bijhouden. Met dank aan Dagmar die haar rol glansrijk heeft vervuld, enkel de wind ontbrak nog in het geheel maar dat werd dan weer ruimschoots gecompenseerd door de hoeveelheid neerslag. Tegen waarnemingstijd stond de teller op maar liefst vierentwintig millimeter! Een etmaalsom die we sinds twaalf januari (!) niet meer hebben genoteerd. Toen het omstreeks tienen begon te regenen gebeurde dit aanvankelijk in een gezapig tempo die kort na de middag echter fors werd opgevoerd uitmondend in een drie uur durend waterballet tussen drie en zes. Het was soms bij de beesten af met van tijd tot tijd hevige regens waardoor het zelfs op de autosnelweg gevaarlijk rijden werd. Schrijver dezes moest regelmatig in de remmen omdat zowel de linker als middenste rijstrook op sommige plaatsen onder centimeters diep water stonden. Bleven de stormachtigheden weliswaar uit werd het alsnog een uiterst gure bedoening, een geleidelijk van zuid naar noordoost krimpende en tot vrij krachtig aanzettende wind was voldoende om de gevoelstemperatuur aan het eind van de namiddag naar min dertien te laten uitschuiven. Geen wonder met kwikstanden die tegen de voorziene gang van zaken in naar amper plus twee graden zakten. Ik had nooit verwacht dat de ruime plus zeven van gisterenavond niet enkel als maximum voor gisteren maar meteen ook voor vandaag in de tabellen zou worden bijgeschreven. Evenmin dat zich vanaf vijven, het moment waarop de laagste temperatuur werd genoteerd, tussen de regen ook natte sneeuw zou gaan mengen! Dagmar volgde dus duidelijk een zuidelijker koers dan door het GFS werd berekend. Pal over Vlaanderen om precies te zijn waarbij het luchtdrukverval bij de passage ervan, zo tussen drie en vier, best indrukwekkend mocht worden genoemd. De minimale kerndruk was met 979 hPa overigens een stuk lager dan voorzien. Met een puntwaarde van 983 hPa noteerde dit station alvast de laagste luchtdrukwaarde sinds achttien april. Een volgende klant die we naar morgenavond toe in het oog moeten houden is Ehrengard al lijkt die wel een stuk zuidelijker door te willen trekken dan haar voorganger. Voor het allemaal zo ver is komt het weer bij ons door toedoen van een mobiele hogedrukwig even tot rust. Het gros van de buien die in de zich inmiddels instellende noordwestcirculatie tot ontwikkeling zullen komen zijn wellicht een Nederlandse exclusiviteit. Tenminste volgens het GFS die de -35° isotherm op het 500 hPa - vlak een eind ten noorden van Vlaanderen houdt. Op basis van voornoemd model zie ik het ook op zondag en maandag droog blijven bij een dalende temperatuur. Nachtvorst zit er na het weekend opnieuw in.