Je ziet langs de ene kant de koudepoel bij New Foundland/Groenland waarbij steeds nieuwe oceaanstoringen gevormd worden die richting Europa koersen. De jet buigt af richting MZ waardoor maritiem polaire lucht tot bij ons raakt. Of deze afzakkingen zich hierna kunnen herhalen is afwachten.
Aan de andere kant zien we boven Rusland/Kazakstan een hogedrukgebied die als barrière fungeert tegen de Siberische kou.
Hierdoor gaan we bij iedere meridionale impuls enkel hoogtekou mogen verwachten uit het NW, boven N - en NO-Europa zien we dat de bovenluchten niet extreem koud zijn. De T850-grens -10° blijft zich in het hoge noorden ophouden. De maritiem polaire lucht die ons wel kan bereiken bestrijkt een heel parcours over het relatief warme zeewater waardoor die lucht opwarmt. Zelfs als de rug iets langer zou standhouden met tijdelijk N/NO-winden, dan nog blijft het dezelfde maritiem polaire lucht die boven Europa rondtolt.
Kortom: zonder langdurige aanpuntende oceaanrug en zolang de situatie boven NO-Europa niet betert gaan we ons niet direct hoeven op te maken voor het "echte werk".
