Zondag, 26 december 2004
Ook een witte tweede Kerst was niet aan Malderen besteed, maar als compensatie mochten we vandaag genieten van stralend winterweer waarbij hoge wolkensluiers in het zuiden en wat stapelwolkjes in het westen de enige concurrentie voor de zon vormden. Terwijl een noordelijk briesje tot 16 km/h zachtjes over het Malderse weerstation streelde, liepen de temperaturen op tot 6,8 graden, al is dit waarschijnlijk een kleine overschatting wegens het beruchte tuineffekt. Toen de zon 's avonds onder de horizon zakte, zakte het kwik onder het vriespunt en is het op dit ogenblik (20H10) reeds -1,4 graden aan het vriezen en aan de grond zitten we zelfs al aan -3,9 graden. Als daar geen nachtvorst van komt... . De vooruitzichten zijn echter allerminst winters want nadat we maandag een rustige dag krijgen, staan de regenwolken reeds te trappelen om ons dinsdag met hun producten te besprenkelen en tegen het einde van de "werk"week zitten er zelfs weer zachte tieners bij...
Maandag, 26 december 2005
Opnieuw konden we vanochtend genieten van overvloedige zonneschijn in de heldere polaire lucht die over Malderen uitstroomde. Lang duurde het echter niet of er ontstonden stapelwolkjes en later ontpopten zich een aantal buitjes die doorheen de namiddag aktief bleven maar pas tegen de late namiddag enige blijken van interesse vertoonden in een Malders bezoekje wat uiteindelijk 1,4 mm opleverde, in de vorm van regen en smeltende sneeuw gemengd. Voor Malderen was dit de laatste (meetbare) neerslag maar schrijver dezes had het geluk om een overnachting in Tienen mee te pikken waar de weergoden duidelijk veel guller met de witte produkten omsprongen. Een laagje van ruim vier centimeter verse sneeuw was aldaar het resultaat terwijl er in de loop van de nacht erop nog een weinig sneeuw werd toegevoegd. Op thermisch gebied scoorden we hierbij nog erg goed te Malderen, de temperaturen liepen op tot 7,6 graden om vervolgens in de loop van de avond weg te kwijnen naar een erg frisse -1,8 graden helemaal op het einde van het etmaal. De zon heeft flink bijgedragen aan de maxima, maar een tot 27,4 km/h uithalende NNW wind liet het stukken kouder aanvoelen als aanloop naar de korte op handen zijnde winterprik.
Dinsdag, 26 december 2006
De minimumtemperatuur bedroeg 0,3 graden, de maximumtemperatuur bedroeg 3,7graden, er viel geen meetbare neerslag en er stond een oost- zuidoostelijk briesje tot 17,7 km/h. Dit vermeld zijnde ziet het weersverslag van vandaag er al heel anders uit dan dat van gisteren, maar inhoudelijk is er nauwelijks wat veranderd aan het sombere, kille weer waardoor het vandaag alweer huilen met de pet op was (en dit trouwens niet alleen op weerkundig gebied). Een merkwaardige tendens die zich in de loop van de dag aftekende is een gestage daling van de temperatuur naarmate de dag vorderde.
Woensdag, 26 december 2007
De regen die gisterenavond laat is beginnen te vallen ging na middernacht nog even verder tot er 0,6 mm was bijgekomen. Dit was ook meteen het neerslagtotaal voor vandaag want nadien werd het definitief droog op deze locatie. We kwamen in heldere poolucht terecht waardoor we de daglichtperiode inzetten met brede opklaringen en redelijk wat zon. Polaire lucht is veel gezegd want tijdens haar lange reis over die de oceaan heeft deze behoorlijk wat warmte opgeraapt waardoor de lucht aanmerkelijk zachter was dan aan de voorzijde van het koufront en er nauwelijks sprake was van een temperatuursdaling. Tijdens het eerste deel van de voormiddag konden we nog genieten van de opklaringen waarin zich een paar fraaie aambeeldvormige toppen van Cumulonimbus buienwolken ontvouwden, maar daarna was het plots uit met de pret toen er vanuit het westen massaal Stratusbewolking kwam opzetten. Het weer optrekken van deze bewolking ging een stuk minder plots vermits we sindsdien aankijken tegen een vormeloze, grauwe winterlucht. Gelukkig stond er een stuk minder wind dan gisteren met nog 20,9 km/h terwijl hij een beetje verder ruimde naar het zuidwesten. De temperaturen haalden een vergelijkbaar niveau als gisteren met waarden tussen 2,6 en 5,1 graden. Later op de avond veranderde er weinig aan het sombere weersbeeld al leek de wind tijdens de late avonduurtjes weer wat aan te wakkeren. Het bleef echter droog tot het einde van het etmaal.
Vrijdag, 26 december 2008
Onder een kraakheldere hemel is het afgelopen nacht verder blijven afkoelen zodat we vanochtend vriestemperaturen van -1,9 graden konden optekenen. Eens de zon zich liet zien, warmde het snel op maar de dauwpunten bleven rond het vriespunt hangen zodat het vooral op beschaduwde plaatsen witjes bleef van de rijpaanslag. De meeste (grotere) plassen en vijvers bleven echter nog ijsvrij. Boven het onderkoelde landschap strekte zich een diepblauwe, heldere hemel uit waarin op geen enkel moment ook maar het minste wolkje te bespeuren viel. Als er al iets was dat in het luchtruim terechtkwam, dan werd het voortgeblazen door een oost- noordoostenwind met snelheden tot 27,4 km/h. Halverwege de namiddag leek er toch wat meer vocht in de hogere luchtlagen te komen doordat condensatiesporen van vliegtuigen tijdelijk langer werden. Maar ook dan durfde geen enkel wolkje zich te vertonen en leek een stevige vriesnacht dus weer onafwendbaar. Het kwik dat overdag nog 3,7 graden haalden zat reeds voor zonsondergang opnieuw aan het vriespunt waar we 's avonds langzaam maar zeker verder onder wegzakten. Met een neerslagtotaal van 0,0 mm liep deze onderkoelde dag weer ten einde.
Zaterdag, 26 december 2009
De dag begon helder en veelbelovend, maar een alleenheerschappij was vandaag nog niet voor de zon weggelegd. Na de middag kwamen er immers Altocumulusveldjes opzetten vanuit het westen, en deze werden gevolgd door Altocumulus lenticularis die zich in zuid- zuidwest - noord- noordwest gerichte banden gingen groeperen en hiermee voor een erg fraai uitzicht zorgden. De zonsondergang mocht er hierdoor best wel wezen met haar schilderachtige kleuren, net als de hele dag trouwens dankzij de brede opklaringen waarvan we steeds konden genieten. Ondanks het heldere weer is het deze keer niet tot strenge vorst of bar winterweer gekomen, en deed het bij kwikstanden van 2,4 tot 8,4 graden eerder denken aan (pril) lenteweer. De wind was nog goed voelbaar met haar snelheden tot 35,4 km/h uit het westen, terwijl er vandaag geen neerslag is gevallen.
Zondag, 26 december 2010
Hoewel het gisteren leek alsof er geen einde zou komen aan de sneeuw- en ijsdagen, was dat einde vandaag erg dichtbij. We ontwaakten immers bij een afwisseling van regen- en hagelbuien die het sneeuwdek aan sneltempo lieten afsmelten. Tussendoor waren er brede opklaringen en deed het een beetje aan lente denken bij een naar 5,1 graden oplopende temperatuur en een niet al te krachtige west- zuidwestenwind tot 19,3 km/h. Maar een sneeuwdek van 20 centimeter krijg je niet zomaar weg en zo zag het er na deze lentezachte tussenpauze nog steeds winters uit met 12 centimeter sneeuw op het einde van de dag. Bovendien koelde het door de opklaringen flink af en begon het 's avonds weer te vriezen bij minima die toen pas bereikt werden met -1,0 graden. Vooral het tweede deel van de namiddag en de avond verliepen overigens weer in overwegend droge omstandigheden. Naar het neerslagtotaal hebben we vandaag volledig het raden door de overvloedige mengeling van smeltwater, regen en hagel.
Maandag, 26 december 2011
Hoewel de zon achterwege bleef was het ook vandaag uitermate zacht en deed het eerder aan lente dan aan winter denken. De temperaturen schommelden tussen 9,1 en 10,1 graden en we kregen een afwisseling van donkergrijze en vrij donkergrijze Stratuswolken te zien. De wind draaide naar het west- zuidwesten en haalde snelheden tot 32,2 km/h terwijl er af en toe wat motregen viel. Dit was goed voor een dagtotaal van 0,6 mm. Ook 's avonds bleef het monotone maar lentezachte weer aanhouden waarbij het grijze door natriumlampen- oranje werd vervangen.
Woensdag, 26 december 2012
De buiigheid is er uiteindelijk weer uitgegaan waardoor we de dag erg vriendelijk begonnen met Stratocumulus, Cumulus en wat Cirrusbewolking, en vooral veel opklaringen. Het was zacht en op geen enkel moment daalde het kwik beneden 5,7 graden. Het warmde op tot 9,9 graden en het deed aan prille lente denken. Doch kort na de middag pakten opvallend veel Stratus fractuswolken zich samen in het zuiden en dat zag er even opvallend verdacht uit. Korte tijd later bleek het inderdaad niet pluis te zijn, en ook niet droog want het water kwam weer met bakken naar beneden uit een grijze hemel. Deze stortbui was echter van zeer korte duur en we zagen meteen weer het zonnetje verschijnen uit een weliswaar met Altostratusbewolking versluierd rakende hemel. Het raakte snel weer betrokken en na zonsondergang begon het opnieuw hard te regenen voor langere duur. De regen werd vervolgens (het was ondertussen al 21H30) wat minder hevig maar plots denderden er zware rukwinden over het weerstation waardoor het nu op en top herfstweer was met snelheden tot 53,1 km/h uit het west- zuidwesten en striemende regenvlagen. Voor de eenzame fietser die dit nog aandurfde was het een troost dat de temperatuur nog een kleine negen graden bedroeg. Daar waar nog een pluviometer overeind stond, en dat was gelukkig in Malderen zo, kon er een neerslagtotaal van 10,0 smm worden opgetekend.
Donderdag, 26 december 2013
Ondanks de plotse afkoeling gisterenavond zijn we bij minima van 5,2 graden van vorst gespaard gebleven. Het was halfbewolkt met wat Stratus fractus en uitgestrekte velden Altostratusbewolking waar de zon nog net doorheen zichtbaar was. Toch kondigde deze bewolking geen slecht weer aan want in het westen was een blauwe laag te zien die zich in onze richting uitbreidde. Tegen de middag had dit de rand van de zonneschijf bereikt en werd het meteen lenteweer al werd de Stratus fractus bewolking talrijker. Geen ononderbroken zonneschijn dus, en aangezien we net al gisteren 9,3 graden haalden, konden we dus stellen dat de aangevoerde lucht van warmere oorsprong was gezien de zon gisteren nog voluit kon gaan. Tegen het einde van de namiddag verdween de zon dan achter een mengeling van Stratus fractus en Stratocumulus waar Cumulusachtige vormen in te herkennen waren. De zwakke west- zuidwestelijke wind viel weg en er volgde een rustige, droge en halfbewolkte avond waarin we het neerslagtotaal van 0,0 mm konden optekenen.
Vrijdag, 26 december 2014
Na de plaatselijk woelige buiennacht was het vanochtend weer droog en zagen we Cirrostratus en Altostratus hangen. Het was afgekoeld tot 0,9 graden en er stond een gure westelijke tot noordwestelijke wind die het waterkoud deed aanvoelen. De zon gaf vrijwel geen warmte en na de middag deed ze dat zeker niet meer want er dreef weer massaal Stratus fractus bewolking binnen. Het werd grijs en somber bij maxima die op amper 5,5 graden bleven steken. Alleen kort voor zonsondergang zagen we weer dat waterzonnetje verschijnen toen de Stratus fractus bewolking er nog even wat ruimte voor vrijliet. De rest van de avond verliep droog en kil ondanks de erg actieve regen- en sneeuzone die op ons afstevende toen we het dagtotaal van 0,0 mm optekenden.
Zaterdag, 26 december 2015
(Nepal) Bij zonsopgang hing er in de valleien terug mist terwijl de lucht boven ons vrij diepblauw was. De mist had een Stratocumulusachtig uiterlijk langs de bovenkant en was een vijftigtal meter dik. Bij de rit naar Kathmandu kwamen we erin terecht en was het in een wip kil, grijs en somber zoals bij een klassieke Belgische winterdag. Voor de volgende 40 kilometer bleef dat zo waarna de mist aarzelend dunner werd. Daarna was het opeens in 1 slag zomer met eindeloos blauwe luchten en overvloedige zonneschijn. In Kathmandu begon het zomers maar koelde het zeer snel af na zonsondergang waardoor het weer volop winter leek. Gelukkig was het rustig met nauwelijks wind.
Maandag, 26 december 2016
(Australie) Na het heldere, warme weer van de voorbije dagen leek er een kink in de kabel te komen toen we zagen hoe de hemel was volgelopen met Altocumulusbewolking. De floccus en castellanus structuren zorgden ervoor dat de onweersliefhebbers klaarwakker in blijde verwachting waren. Maar de bewolking nam verder toe en er volgde een sombere en broeierige dag waarbij het nog voor de middag lichtjes ging regenen vanuit het westen. Er volgde een afwisseling van lichte en matige regen met fijne motregen en het was wachten tot de avond alvorens het terug wat droger werd. Het ging kennelijk om koufrontregens want de wolkenband was scherp begrensd en in het westen was het helder met Cumuluswolken. De opklaringen verschenen nog net op tijd om de zon erdoor te laten die de wolken van onderaf kon aanschijnen met een mooi kleurendisplay tot gevolg. De avond verliep rustig maar nogal klam en broeierig door al het vocht dat gevallen is.
Dinsdag, 26 december 2017
Tijdens het tweede deel van de nacht is de bewolking weer afgenomen en de dag maakte (aan de kust althans) een erg vriendelijke start. De bewolking bestond uit Stratus fractus, Stratocumulus en Cirrostratus die vanuit het zuidwesten kwam opzetten. Hierbij viel op dat de wind met de hoogte ruimde en door de hoge snelheid waarmee de wolken voorbij trokken leek het wel alsof we in realtime naar een timelapse aan het kijken waren. Het was dan ook geen wonder dat we buiten weer door een snijdend koude westenwind werden opgewacht en tijdens de namiddag kwam het aan de kust weer tot buien van regen en motregen terwijl zich statige rijen Cumulonimbusbewolking aftekenden aan de horizon. Het was weer een feest voor de fotografen onder ons, althans voor degenen die erin slaagden om de door het sombere weer van de voorbije dagen verroeste camera's en dode batterijen weer aan de praat te krijgen. Tegen de avond werd de boel terug stabieler op nadering van regenzones die in die richting voor Cirrostratus en Altostratus zorgden. Dit leverde een sfeervolle zonsondergang op met de voorbijdrijvende Stratus fractus wolken, Stratocumulusvelden, Altocumulusbanken en condensatiestrepen erbij. Hoeveel van de buien Malderen heeft kunnen bereiken is niet duidelijk, maar het neerslagtotaal van de voorbije twee dagen bij elkaar geteld was goed voor 1,6 mm. Met temperaturen die zich tussen 3,6 en 6,9 graden ophielden was de winter ondanks het gure weer nog ver te zoeken.
Woensdag, 26 december 2018
(Argentinie) Na een heldere ochtend met wat sluierwolkjes in het westen ontstonden er weer stapelwolken en boven de bergen waren de eerste Cumulonimbi al snel een feit. Maar het leek allemaal erg zwak en de lucht was heiig wat op stabiliserende warmte advectie leek te wijzen. Boven Salta bleef het dan ook lichtbewolkt en zonnig al sloeg het weer tijdens de late namiddag om toen er massaal onweersbuien kwamen opzetten vanuit de bergen in het westen. Deze keer leek het menens te zijn en was er al snel langs alle kanten donder te horen uit imposante buienwolken. Maar het leek wel alsof we weer in Londerzeel zaten want op een of andere manier laveerden we tussen de talloze buien door en is er uiteindelijk niet meer dan een paar druppels gevallen. In het laatste schemerlicht konden we het weer zien opklaren al ging de sterrenhemel later op de avond weer verscholen achter wolken.
Donderdag, 26 december 2019
Opklaringen hebben tijdens de vroege ochtend voor wat rijp gezorgd terwijl het kwik in thermometerhut naar -1,0 graden is gezakt. Ondertussen stond een warmtefront reeds te trappelen om de prille vorst weer uit de atmosfeer te ranselen en het zat tegen zonsopgang dan ook al goed vol met Altostratusbewolking die vanuit het westen dikker werd. De eerste zonnestralen lieten alles eventjes bloedrood oplichten maar wie al flink Kerstmis gevierd heeft beschikte niet meer over voldoende reflexen om deze korte flits van schoonheid vast te kunnen leggen. Na de eerste wolkenband klaarde het weer op en kregen we Stratocumulusvelden te zien. Maar dan was de Altostratus bewolking er weer. Deze keer had ze een geschenkje mee voor de fotografen, want er verschenen indrukwekkende, dreigende mammatusstructuren onder. Net alsof er een geweldig onweer zou lostbarsten, en kort daarna ging het zelfs eventjes flink gieten. Doch plots klaarde het weer op en kwam de zon er door terwijl de temperaturen stegen naar 7,1 graden. Daarna dreef er weer Stratocumulus binnen waardoor het tegen zonsondergang alweer somber was met opnieuw perioden van regen. Dit alles was uiteindelijk goed voor 3,6 mm.