Vooral de kaart van gfs 06z is erg mooi. Hier op zien we dat er een split heeft plaatsgevonden, daarnaast valt op dat elk deel van de split z'n eigen ssw ontwikkeld. De doormidden gehakte poolwervel wordt op zijn beurt dus nog een keer aangevallen! De zonal winds laten ook nog steeds een stevig val van kracht zien. Of alles veel effect heeft is de vraag want het is op het noordelijk halfrond al zo'n georganiseerde chaos waarbij er eigenlijk geen dominante stroming is, waardoor er afgevraagd mag worden of het wel een behoorlijk effect gaat opleveren. Als we een loeiende WC hadden zou er tenminste wat door elkaar te schoppen zijn.
Nee, we hebben liever een al verstoorde troposfeer. Zie bijvoorbeeld 2018, toen er wel blokkades waren begin februari en er fraai winterweer volgde op de SSW. Dit in tegenstelling tot 2019 toen de troposfeer heel ongunstig was voor winterweer in Europa. Een heel sterke SSW, maar net sterk genoeg voor een of twee weekjes wintergekwakkel en daarna niks.
In 2013 kregen twee weken vorst in januari volgend op een SSW, maar december 2012 had al een verstoorde WC laten zien. In 1985 viel de SSW samen met het begin van een koudegolf, de troposfeer was toen heel erg ontvankelijk voor blokkades. Aan de andere kant de SSW van januari 2004 viel bovenop een sterk zonaal patroon in de troposfeer: winterweer van geen betekenis dat seizoen.
Nu zien we steeds duidelijker een split in de stratosferische poolwervel, 5-10 januari. Zie ook plaatje van 30 hpa voor die periode. Nog steeds actieve opwarming (geen 'eigen' SSW), en een situering van de restvortex boven Oost-VS en Centraal-Rusland. Dat laatste is gunstig voor de afbraak van het Kazachhoog en de opbouw van een poolhoog.
