van de niet al te scherpe foto, net genomen uit het Npt-magazine, was die dag gaan kijken, maar gsm's met camerafunctie waren er nog niet en k had geen filmrolletje gereed..
, misschien herinneren de ouderen onder ons wel die dag, was een storm met orkaanallures, rukwindpieken tot 170 km/u..
Wie van de leeftijd van 40 of meer kent die dag niet? Bij mij ongeveer van uur tot uur (vanaf 13 uur) op mijn netvlies. Om 13 uur stond er al zo'n storm in de stad dat het mij een beetje beangstigde. Ik ging nog met de trein naar Delft voor werk aan de muziekschool. Daar viel het langzaamaan stil. Op straat lagen de stukken zink die van het dak gewaaid waren. In de avond naar huis met de trein ging niet meer. Wel zette de NS bussen in; de bustocht was er één met hindernissen. Tenslotte kwam ik vanuit centrum Rotterdam lopend naar huis (dichtbij station Noord); de wind was in mijn beleving toen al minder.
Thuis gekomen bleek schade aan ons dak heel gering. Niet meer dan een paar pannen die er half uit lagen, terwijl de dakbedekking toen al 83 jaar oud was en gezien de lekkages die we er aan gehad hadden wel aan vernieuwing toe was. Wel was dit voor ons het signaal om het groot onderhoud van ons huis nu maar eens snel aan te pakken. Zo gedacht, zo gerealiseerd in 1992. (Dat het nog twee jaar duurde had te maken met de subsidieprocedure.)