WOENSDAG 5 JANUARI 2000 ‘DIE GAST’
Niets te troggen de voorbije nacht, in plaats hiervan klaarde het op en onder een sterren heldere hemel koelde het af tot 0.7° in de hut en -3° aan de grond. Grasvelden, auto’s en daken van huizen zagen er dan ook wit berijmt uit vanochtend. Na deze toch vrij onverwachte frisse start kregen we een flink stuk van de dag de zon te zien, slechts heel even gehinderd door wat sluierbewolking of altocumulus. Vanaf tweeën was er wel meer aan de hand toen vanuit het zuidwesten een stratusdek het luchtruim volledig voor zich ging opeisen. Gelukkig werd het niet helemaal grijs en naarmate de tijd vorderde ging het wolkendek in stukken breken. Tegen zonsondergang verdween de laatste wolkenresten geleidelijk van het weertoneel en intussen is het opnieuw helder geworden. Het kwik bereikte vanmiddag net niet de waarde die gisterenavond na achten werd opgetekend, het was op dat moment met 8.8° het warmst. De wind bleef meestal zwak - buiten een enkele ‘oprisping’ van 11.1 m/s - uit zuidelijke richting terwijl de luchtdruk, die vanochtend heel even tot 1022 hPa was opgelopen, terug wat terrein aan het verliezen is. Of het morgenochtend terug tot wat (grond) vorst zak komen is nog niet zeker, dat hangt af van een aantal factoren die ik niet zo meteen kan opsommen. Het ziet er naar uit dat we tot midden volgende week met eenzelfde configuratie op de weerkaarten zullen opgescheept zitten. Dat houd in dat fronten die alsnog pogingen gaan ondernemen om West-Europa binnen te dringen niet al te actief zullen zijn, als die tenminste in hun opzet zullen slagen. Een hoog boven het Europees continent blijkt eentje van het hardnekkige soort te zijn. Een koufront gaat morgenavond laat iets proberen te forceren, wat dat gaat opleveren voor de pluvio zullen we dan wel zien. Het is precies zes jaar geleden maar ik herinner het me nog alsof het gisteren was, op die bewuste vrijdag 5 januari 1994 beleefde ik zowat de grootste ontgoocheling uit m’n ‘carrière’. Nadat in de voorgaande nacht een behoorlijk actieve sneeuwstoring een wit tapijt van zowat acht centimeter had achtergelaten liet niets vermoeden dat daar ook maar één millimeter van zou gaan verdwijnen tijdens de daaropvolgende dagen. Edoch, een kleine lagedrukkern die tijdens de avonduren vlak voor de kust naar het noorden koerste, stuurde zachte zeelucht een eind dieper het land in dan werd verwacht. I.p.v. een aantal graden vorst zoals werd aangekondigd begon het te regenen en te dooien! De temperatuur liep in de nacht van vrijdag op zaterdag op tot +3.5°. Klap op de vuurpijl was het feit dat de voorspeller van dienst, ene Luc Bouvin, deed alsof zijn neus bloedde en in zijn TV weerpraatje gewoonweg zei: “ Het blijft gewoon overal vriezen…..” Sinds dat moment draait mijn maag steeds om wanneer ik ‘die gast’ op het scherm zie verschijnen.
VRIJDAG 5 JANUARI 2001 WEDDEN DAT?
Onvervalst hondenweer! Gietende regen en een harde wind waren vanochtend mijn deel op weg naar het werk. Tot overmaat van ramp maakte de zuidwester na nog geen 500 meter korte metten met mijn paraplu. Om alles compleet te maken koos ik net het treincompartiment uit waarvan een of andere onverlaat het tochtraampje open had laten staan waardoor de zitbank zowat onder water stond. Ik hoef er geen tekeningetje bij te maken zeker? De regenval die rond drieën vannacht inzette, duurde onverminderd tot de middag voort. Pas in de loop van de namiddag nam de neerslagintensiteit af met zo nu en dan al enkele korte droge momenten. Helemaal droog werd het pas tegen de avond toen het van het westen uit zoetjesaan wat begon op te klaren. De zuidwester die rond de middag op zijn krachtigst was met pieken tot 15.3 m/s, zwakte in de loop van de namiddag af tot matig. De pluvio’s hielden vandaag een echte drankorgie in zo ver dat het mij zelfs een nieuw stationsrecord heeft opgeleverd. In totaal viel er hier 19 mm, het vorige record bedroeg een millimetertje minder en dateert van 22 januari 1995. De overvloedige regenval van het afgelopen etmaal laat duidelijk sporen na. De Dender staat op bepaalde plaatsen (waaronder Aalst) op het punt om buiten haar oevers te treden. Te Burst was het vanmiddag reeds zo ver toen de plaatselijke Molenbeek een straat onder water zette waardoor het verkeer moest worden omgelegd. Intussen is de zaak ginds al terug genormaliseerd maar met de Dender zal het toch nog een poosje duren voor het water zich zal terugtrekken. Gelukkig blijft het wellicht tot dinsdag – op een bui na – vrijwel droog. Op barometrisch vlak vielen er geen echte extremen te noteren. De luchtdruk daalde aan het eind van de ochtend wel naar een opmerkelijk lage 982 hPa maar daarmee werden geen Hillegemse potten gebroken. Met de regen kwam ook zeer zachte lucht het land binnen, zo liep het kwik op van een kleine zes graden kort na middernacht tot welgeteld 11° rond tweeën deze namiddag. Inmiddels is de temperatuur teruggelopen naar een achttal graden. Dat zou dan de inleiding moeten zijn tot een periode met meer beschaafde waarden waarbij het dus buiten een eventuele bui tot en met maandag droog zou moeten blijven. Regen op dinsdag – en dat zit er dik in – zou een streep door de rekening zijn van onze vrienden amateur - astronomen die reikhalzend uitkijken naar de totale maansverduistering. En nu ben ik toch eens benieuwd wat het uiteindelijk zal worden, winter of herfst. Al eens de jongste uitdraai van het MRF – model bekeken? Een grote ommezwaai t.o.v. gisteren is het minst wat je er van kan zeggen. Volgens de Amerikanen krijgen we tegen eind volgende week onvervalst winterweer. Ik zou er echter mijn portefeuille niet om durven verwedden, morgen komen ze wellicht weer met iets ander voor de dag. Wedden?
VRIJDAG 4 JANUARI 2002 PANIEKVOETBAL
Dit zou men al vorst van betekenis kunnen noemen. In de hut daalde het kwik vanochtend tot ruim zeven graden onder nul, aan de grond vroor het zelfs nog een stuk harder. Daar tekende ik een minimum op van liefst minus twaalf graden! Het is een beetje jammer dat de temperatuur die reeds voor half zes zijn laagste waarde bereikte, niet meer verder is gedaald zoals dat toch meestal het geval is. De thermische uitschuiver hebben we wellicht te danken aan het feit dat de zuidooster in de loop van de nacht is gaan liggen. Gisterenavond was deze nog goed voor een piek van ruim acht meter per seconde wat me een minimale gevoelstemperatuur opleverde van min zeventien. Voor een avondwandeling waren het dus niet bepaald aangename omstandigheden. Vergeleken met wat ze op andere locaties ten noordoosten van ons hebben genoteerd is dit alles echter kattepis, zo zou men afgelopen nacht te Valke Maarja (Estland) een kwikstand hebben genoteerd van – hou je vast – min zevenenveertig graden! Het maken van een plasje zou daar zeker niet zonder risico zijn geweest. De oost tot zuidoostelijke wind deed het ook vandaag meestal kalmpjes aan zodat de zon opnieuw een aanslag kon plegen op het etmaalgemiddelde. Halfweg de namiddag bereikte de temperatuur een maximum van iets meer dan drie graden, de zon mag fier zijn. Eens de zon weg kon het kwik terug naar omlaag maar het lijkt haar nu flink wat meer moeite te kosten om onder het vriespunt te geraken. Ondanks een nog steeds heldere hemel en een nog steeds zwakke wind blijft ie al een hele tijd rond het vriespunt schommelen. Op veel vorst zullen we, geloof ik, de komende twee à drie dagen niet meer moeten rekenen, zeker niet wat Vlaanderen betreft. Of we de zon morgen al kwijt zullen zijn durf ik nu nog niet stellen maar ze zal zeker niet meer zo concurrentieloos zijn zoals dat de afgelopen dagen het geval is geweest. Zondag en maandag dreigt het dan helemaal op een grijze boel uit te draaien waarbij de kans vooral naar zondagavond toe groot is dat het wolkendek gaat lekken. Nu al conclusies trekken lijkt me wel nog wat voorbarig al zijn er al een paar die reeds ‘paniekvoetbal’ beginnen te spelen.
DINSDAG 7 JANUARI 2003 KL….SC
Hup! Vort! Weg ermee! Nee, het is niet mijn bedoeling om de lezers van dit verslag weg te jagen maar ik heb het wel degelijk gemunt op de meest favoriete wolkensoort uit het gamma, ons aller bekend onder de codenaam Sc. Inderdaad, die kl…bewolking die een stuk hardnekkiger was dan de weerdiensten hadden voorzien heeft mij alvast een nachtje matige vorst door de neus geboord. Je kan je dan ook de gelaatsuitdrukking van schrijver dezes voorstellen toen ie vanochtend omstreeks vijven een eerste blik op het weergavenstertje van de Wizard gooide en zag dat de temperatuur t.o.v. gisterenavond, toen met zeven negatieve tientjes het warmst, slechts anderhalve graad was gedaald. Tja, ik hoefde slechts even door het dakvensterraam te kijken om te achterhalen wie die gemene streek had uitgehaald. Wat later op de trein, bij het lezen van het weerbericht in de krant, kon ik een lachkramp niet langer onderdrukken: ” Na een zeer koude nacht wordt het vanmiddag in Vlaanderen niet warmer dan min vier graden…..” stond het vermeld. Nou moe, moet er nog vorst zijn!? Even vreesde ik zelfs voor het “worst case – scenario” namelijk dat de bewolking rond zonsopkomst zou openbreken en het kwik dat dus niet al te laag was uitgezakt, in de loop van de dag alsnog tot boven het vriespunt zou stijgen. Het tegendeel bleek echter gelukkig al tamelijk snel middels meldingen die in de loop van de voormiddag op het forum werden gedropt en het hadden over een verder dalende temperatuur. Ook van het thuisfront kreeg ik via een paar tekstberichtjes op mijn mobieltje opbeurend nieuws, rond de middag was de temperatuur te Hillegem immers al tot ruim min drie gedaald en die daling zette zich tientje bij tientje verder door. Het weercomfort werd echter grotendeels door de noordooster bepaald en alhoewel die er nog niet echt staat aan te trekken duwde die de gevoelstemperatuur bij momenten tot achttien eenheden onder nul. De bewolking bleef ook tijdens de daglichtperiode hardnekkig op post en is pas een uur of wat geleden gedeeltelijk gaan openbreken met als resultaat dat het kwik even voor waarnemingstijd tot net aan min vijf graden is geraakt. Als die klote stratocumulus (zo, dat moest er toch even uit) zo vriendelijk zou zijn om met zijn tengels van het Vlaamse luchtruim te blijven, haalt het kwik tegen morgenochtend heel misschien alsnog een minus tien. Bij het zien van de laatste satellietbeelden vrees ik echter dat het voorlopig bij dromen zal blijven, vanuit het noordoosten komt immers een nieuwe pluk bewolking op ons af en zal de vorst wellicht opnieuw worden getemperd. Bij deze gooi ik de recentste temperatuurkaartjes van het GFS in de virtuele prullenmand! Poeh! Min tien! Hoe durven ze! Hoe de zaak vanaf vrijdag gaat evolueren zal mij dan ook een zorg wezen.
ZONDAG 4 JANUARI 2004 REGEN IN DE MANESCHIJN
Het viel me op met welk gemak het vloeibare spul deze voormiddag naar beneden kwam vallen. Bij momenten regende het matig terwijl het blauw vaag doorheen het niet eens zo dik wolkendek te zien was. Wellicht is dit ook de reden waarom de Nederlandse neerslagradar in verhouding boven Vlaanderen zo weinig activiteit heeft gededecteerd, deze ‘glipte’ volgens mij onder de radarstralen door. Idem dito wat de nachtelijke sneeuwval betreft, deze was veelal licht doch rond driëen eventjes pittig waardoor alles onder een laagje ‘poedersuiker’ kwam te zitten terwijl er van dit alles op het scherm niets te bespeuren viel. Hoe het verder met de nachtelijke en ochtendlijke neerslagactiviteiten en vormen is verlopen weet ik eerlijk gezegd niet. Wel dat het kwik omstreeks achten voor het eerst in bijna achtenveertig uur terug positief is geworden en de toestand op de weg omstreeks elven normaal was al zat het terras toen nog onder een niet onaardig laagje ijs. Buiten enkele geïsoleerde incidenten op de weg viel het met de overgang naar de zachtheid nog mee al kan ik me best inbeelden dat dit op een maandagochtend bepaald niet het geval zou zijn geweest. Het sneeuwdek(je) die aan de regen dapper weerstand bood is momenteel en dit ondanks een tot ruim vier graden oplopende temperatuur tijdens de namiddag, nog niet volledig uit het landschap verdwenen. Het feit dat het kwik gisterenavond nog stevig onder nul is gegaan zal daar niet vreemd aan zijn. Gisterenavond daalde deze nog tot net geen min zeven om nadien een zeer geleidelijke stijging in te zetten. Tijdens de kortdurende nachtelijke sneeuwval vroor het nog ruim drie graden waarbij de soms matige zuidenwind de gevoelstemperatuur naar liefst min zeventien duwde. Aan het begin van de daglichtperiode trad dan de dooi in en was het voor schrijver dezes, ondanks de korte duur van de afgelopen winterperiode, weer wennen om de neerslag onder vloeibare vorm op de bodem te zien terecht komen. De frontpassage leverde de regenmeter welgeteld één millimeter hemelwater op. In de loop van de namiddag ging het vervolgens enige tijd flink opklaren waarna velden strato- en altocumulus vanuit het westen de zon weer voor de voeten gingen lopen. Regenen deed het dan opnieuw omstreeks half zeven en dan nota bene bij volle maanlicht! Nee hoor, ik ben nog niet helemaal mesjogge geworden. Het ziet er zo te zien naar uit dat regen de komende week vaak van ons weerbeeld deel zal uitmaken, tegen het eind van de week kan men daar dan nog eens de factor wind bijvoegen en dit bij kwikstanden die vanaf dinsdag ruim boven het gemiddelde zullen schommelen. Bon, verwacht van mij de komende dagen geen lange dagverslagen meer......
WOENSDAG 5 JANUARI 2005 DE KAARTENMAKER VAN BRACKNELL
Dat ‘golven’ viel eigenlijk nog best mee zodat ik het eerder bij zwak frontaal gezwabber wil houden. Met de nadruk op zwak want enkel Elsenborn pakte het voorbije etmaal met een vermeldenswaardige hoeveelheid neerslag uit, daar kwam zowat zes millimeter op ardeense bodem terecht. Elders bleef het, alvast tot deze namiddag, bij hooguit een tientje. De koufrontpassage van gisterenavond was wat Vlaanderen betreft ronduit een zwak beestje met te Hillegem enkel rond tienen een weinig regen. Boven Nederland viel er meer activiteit te bespeuren al stelde de neerslag ook daar niet zo veel voor. Na het wegtrekken van het front klaarde het tijdens de tweede helft van de nacht wat op en daalde de temperatuur tot een ruime twee kort voor het aanbreken van de daglichtperiode. Aan de grond kwam het zowaar tot net geen twee eenheden vorst. Het weerbeeld die we vervolgens te zien kregen volgde grosso modo het scenario van gisteren, aanvankelijk nog wat zon waarna de bewolking eerst op laag en daarna ook op middelhoog niveau toenam vanuit het westen. Inderdaad het westen, op de bewegende infrarood-satellietbeelden was een en ander me daarom ook niet erg duidelijk. Van het golvend front ten zuiden van ons was niet zo veel te zien terwijl een vanuit het westen aandrijvende pluk bewolking meer in het oog sprong maar blijkbaar door de kaartenmaker te Bracknell niet als een weerbepalend systeem werd beschouwd. Over het feit of de brave man al dan niet gelijk had heb ik zo mijn twijfels gezien het driekwart millimetertje hemelwater die tussen zes en zeven in het groene bakje terecht kwam. Het werd bij dit alles net geen acht graden zacht of zou ik het maar liever bij de term ‘fris’ houden. Voornoemde waarde mag dan wel als boven normaal worden beschouwd maar voelde net als gisteren niet als dusdanig aan, zelfs ondanks het feit dat de zuidwestelijke wind, gisterenavond laat nog goed voor een piekje tot twaalf m/s, het eerder kalmpjes aan heeft gedaan. Een koufront dat zich deze namiddag nog boven Ierland bevond trekt vannacht langs. Deze wordt op de voet gevolgd door een hogedrukwig dat ons morgen droog zou moeten houden maar ook op vrijdag mans genoeg lijkt te zijn om fronten op afstand te houden bij kwikstanden die het aan de andere kant van de tien graden grens gaan zoeken. Zaterdag staat dan weer in het teken van regen en wind, in welke mate staat momenteel nog niet echt vast.