Woensdag, 5 januari 2005
Tijdens de vroege ochtenduurtjes konden we een zeer heldere sterrenhemel bewonderen, doch zodra het daglicht goed en wel was doorgebroken, werd het uitspansel geleidelijk bevolkt door hoge en middelhoge bewolking en deze nam snel uitbreiding waardoor we van de zon uiteindelijk niet veel meer gezien hebben, zeker na de middag. In de late namiddag ging het zelfs lichtjes regenen en op dit moment valt er nog steeds lichte neerslag. De temperaturen waren redelijk zacht met waarden tussen 4,2 en 7,9 graden, al deed de heldere hemel vanochtend het vriespunt aan de grond gevaarlijk dichtbij komen. De wind was in vergelijking met gisteren dan weer kalmer met maximaal 27 km/h en ook de neerslag is tot nu toe binnen de perken gebleven met 0,6 mm. Op de satellietbeelden zien we nu een depressie die aan sneltempo over ons is geschoven en ons dit sombere weer bezorgde. Morgen komen we tijdelijk onder de beschermende vleugels van een hogedrukwigje terecht, welke letterlijk de stilte voor de storm van het komende weekend zou betekenen.
Donderdag, 5 januari 2006
Degenen die vandaag binnen moesten werken zullen het zich in elk geval niet beklagen want het was in tegenstelling tot het zonnige gisteren en eergisteren maar een magere bedoening. Een somber grijs wolkendek heeft zich van het Malderse luchtruim meester gemaakt en was blijkbaar niet meteen van plan om daar afstand van te nemen. De bewolking hield ons afgelopen nacht warm zodat het kwik niet verder dan -0,6 graden daalde, maar overdag moesten we het zonder de warme zonnestralen stellen zodat het hooguit 1,9 graden werd. Ondanks de bewolking bleef het wel droog (0,0 mm) en als er al beweging te bespeuren was in dit saaie weersbeeld was deze afkomstig van de naar het oosten geruimde wind die 19 km/h haalde. Tegen zonsondergang (wanneer dat ook moge gebeurd zijn) was het nog steeds grijs en betrokken waardoor het slechts langzaam afkoelt en we om 19H nog steeds op 1,4 graden zaten. Het ziet er overigens niet naar uit dat we ons het komende etmaal van de bewolking kunnen ontdoen, integendeel: in de oostelijke en later zuidoostelijke stroming worden restanten van een mediterrane depressie meegezogen die zich een tijdje zullen bezighouden met het Vlaamse binnenland en dus ook Malderen niet zullen ontzien. Dit gebeuren zal vooral merkbaar zijn als aanvriezende regendruppels of wat smeltende sneeuwvlokken die over het Malderse weerstation zullen neerdwarrelen. Wanneer we de weermodellen erbiij halen komt duidelijk naar voren dat een deel van het Russische hogedrukgebied met een voorwaartse salto onder ons door zal duiken en de oceanische wisselvalligheid tijdelijk wat naar het noorden zal drukken, doch vanaf dinsdag zal deze hoe dan ook het onderspit moeten delven waardoor we alsnog onder de regenwolken zullen verdwijnen. Tussen de grijze soep die we momenteel doorspartelen en de regenzone bevindt zich een smalle strook met opklaringen waardoor het weersbeeld heel even wat meer kleur zal bekennen voordat het zover is.
Vrijdag, 5 januari 2007
De zachte temperaturen konden niet verhinderen dat we de dag als saai en donker ervaarden. Zon kwam er immers niet aan te pas en met momenten viel er druilerige motregen. Tijdens de middag werd de bewolking tijdelijk dunner, maar ook dat was niet voldoende om de zon weer tevoorschijn te toveren. De bewolking nam vervolgens weer toe en opnieuw kwam er regen aan te pas die tijdens de late avonduurtjes tijdelijk aan een behoorlijk tempo neerstroomde maar nadien weer in intensiteit afnam toen de warme sector arriveerde van het systeem waarmee we opgezadeld zaten. Zoals de naam al doet vermoeden kwamen we dus in zachtere luchtmassa's terecht wat merkbaar was aan de temperaturen die tijdens de avonduren weer gestaag de hoogte ingingen. We konden uiteindelijk pieken op 10,8 graden terwijl de minima vandaag ook al erg zacht waren met 8,3 graden. Naast warmte was er ook aan wind geen gebrek, met snelheden tot 30,6 km/h uit het west- zuidwesten wist deze weer goed van aanpakken. Alles bijeengeteld komen we qua neerslag uit op 1,8 mm.
Zaterdag, 5 januari 2008
Een regenzone met koufront - allures sloot halverwege de voormiddag de halfbewolkte en droge periode waarmee we vandaag van start zijn gegaan, af. Er volgde een periode van matige, aanhoudende regenval, waarna er vanuit het noordwesten opnieuw opklaringen verschenen die ons rond de middag bereikten. Het was echter nog niet gedaan met de pluvialiteiten, want achter dat koufront hadden zich de traditionele buien genesteld die tijdens de namiddag voor een uitgelezen fotografenweertje zorgde toen diepblauwe luchten werden afgewisseld met stapelwolken en meer volwassen Cumulonimbus buienwolken. Voor het transport van de buien werd er een krachtige zuidwestenwind met snelheden tot 53,1 km/h aangewend terwijl de temperaturen voor begin januari nog aardig meevielen met 2,8 tot 9,4 graden. Later in de namiddag en tijdens de avond werd het rustig en droog maar ondanks de heldere lucht koelde het nauwelijks af en bleef de temperatuur rond een viertal graden schommelen. Kort voor middernacht kwamen er Stratocumulusvelden opzetten die de temperatuur weer lichtjes deden stijgen. Het bleef echter droog terwijl het koufront en de buien die overdag vielen goed waren voor een neerslagtotaal van 11,4 mm.
Maandag, 5 januari 2009
De aangekondigde sneeuw heeft de voorspellingen keurig opgevolgd, en zo ontwaakten we vanochtend in een witte wereld waarin ook het Malderse weerstation met een nieuw kostuum de koopjesperiode kon aanvatten. Het goedje was drie tot vier centimeter dik en werd tijdens de voormidag nog een beetje verder aangevuld toen het nog enkele uren lichtjes bleef verdersneeuwen. Dit gebeurde bij licht positieve temperaturen die kort voor de middag nog konden oplopen tot 0,7 graden. Eens de wolkenlaag tegen de middag dunner werd en de wind resoluut het noordoosten opzocht, koelde het echter snel af en vroor de gedeeltelijk gesmolten sneeuwlaag onmiddellijk aan. Het resulteerde in gevaarlijk gladde toestanden op het einde van de namiddag. De koude was moeilijk te verdragen doordat de wind geleidelijk verder aanwakkerde en uiteindelijk met snelheden tot 30,6 km/h over de brug kwam. De bewolking ging over in Stratocumulus met brede opklaringen ertussen terwijl er in de heldere lucht later op de avond nog wat voorbijdrijvende wolkenflarden (Stratus fractus) te zien waren. De krachtige wind vertraagde de afkoeling (menging van de luchtlagen), maar het sneeuwdek versnelde haar dan weer zodat we op het einde van het etmaal reeds op -5,2 graden waren uitgekomen. Op het eerste zicht lijkt de vrieskou komende nacht iets minder streng te zullen uitpakken dan de weersvoorspellingen aanvankelijk deden geloven, maar temperaturen dichtbij -10 graden zouden zeker nog haalbaar moeten zijn. Het neerslagtotaal van deze dag zou ongeveer 4 mm moeten bedragen, maar doordat alles in de vorm van sneeuw is gevallen, konden we enkel het gesmolten gedeelte meten dat goed was voor 0,0 mm.
Dinsdag, 5 januari 2010
Het was vanochtend nog steeds zwaarbewolkt met veel Stratocumulus en Stratusbewolking, maar de aangevoerde lucht werd terug continentaal. Hierdoor is het ondanks de bewolking verder afgekoeld en kwamen we uit op -5,4 graden. Overdag kwam er terug een aanlandige stroming op gang, maar het polaire karakter van de lucht zorgde ervoor dat het slechts langzaam opwarmde. Boven de Noordzee werden enkele buitjes opgepikt die vooral in Nederland voor extra sneeuw of regen zorgden, maar in België waren de buien veel schaarser. Het kwik kwam net boven het vriespunt uit (2,4 graden), maar de dauwpunten bleven negatief zodat het sneeuwdek vrijwel niet werd aangetast en de omgeving er 's avonds nog even wit bijlag. De zuid- zuidwestenwind haalde bij dit alles snelheden tot 17,7 km/h. Na zonsondergang werd er opnieuw wat meer bewolking aangevoerd, maar het bleef ondanks de nabijheid van pittige sneeuwzones op de meeste plaatsen droog terwijl het kwik rond -2 graden bleef schommelen. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 5 januari 2011
De bewolking is afgelopen nacht weer weggetrokken waardoor we vanmorgen opnieuw van brede opklaringen en de bijhorende zonneschijn konden genieten. En het bleef niet bij die ochtendlijke opklaringen want we keken voor het grootste deel van de dag tegen een heldere, diepblauwe lucht aan waarin vrijwel geen enkele wolk zichtbaar was. De zon was bijzonder krachtig maar de lentesfeer werd nog onderdrukt door de vrij lage temperaturen die tussen de vorstige minima van -1,2 graden afgelopen nacht en een door tuineffekt wat overdreven 4,7 graden schommelden. Het scheelde overigens niet veel met die opklaringen aangezien het grootste deel van Nederland de hele dag door met zwaarbewolkt tot betrokken weer af te rekenen kreeg. Op het einde van de namiddag kregen we met een naderend koufront te maken dat voor Stratocumulus floccus, Altocumulus, Cirrus en Altostratus zorgde vanuit het westen. Hierin waren mooie patronen en kleurschakeringen te zien waardoor we zeker niet hoefden te klagen over deze wolkeninvasie. Doordat de luchtmassa in de warme sector door sneeuw en ijs is afgekoeld was de lucht achter het koufront net warmer en kunnen we ons de komende 24 uur dus aan een doorzettende dooiaanval verwachten waarbij de maxima wel eens in de dubbele cijfers zouden kunnen komen. De neerslag van het koufront slaagde er vandaag nog niet in om ons te bereiken en liep daardoor wat achter op schema. Wel zorgde de bewolking ervoor dat de temperaturen positief bleven met een tweetal graden en we de vorstperiode dus reeds achter ons hebben gelaten. De wind trok 's avonds flink aan en deed het ondanks de positieve temperaturen bijtend koud aanvoelen met haar snelheden tot 46,7 km/h uit het zuid- zuidwesten. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
Donderdag, 5 januari 2012
Tussen het warmtefront en het koufront in vertoefden we vanochtend in een droge, zachte en zich snel verplaatsende luchtmassa. Dat laatste vertaalde zich in flinke windstoten terwijl het front met intense buien afzakte vanuit Nederland. Daar zat ook onweer op en de passage ervan deed erg zomers aan met veel blikseminslagen, hagel, donder en wolkbreukachtige neerslag. De rukwinden haalden 59,5 km/h uit het westen en later volgden nog een reeks zware buien die eveneens met onweer en felle windstoten gepaard gingen. De wolkenluchten waren adembenemend en wie zijn camera niet liet wegvliegen kreeg een unieke kans om fraaie opnames te maken van het onvergetelijke winteronweer. Na de middag waren er meer opklaringen tussen de buien door waardoor de buientorens steeds beter tot hun recht kwamen en vooral bij zonsondergang leverde dit tot de verbeelding sprekende taferelen op. We ontsnapten aan de beruchte schaduw van Engeland, kwamen middenin de buienstraat terecht en het weertype deed daardoor erg Nederlands aan met buien die elkaar opvolgden en Malderen steeds vol in de borst troffen met hagel, rukwinden, bliksemflitsen en wolkbreukjes. Het neerslagtotaal loog er niet om met 8,0 mm en door de hoge windsnelheden sloeg elke bui als een donderslag bij heldere hemel toe om even snel te verdwijnen als een rover in de nacht. Dankzij de felle en hoogstaande maan konden we volop van hun schoonheid genieten voor zover de ijzige rukwinden ons niet naar binnen joegen. Het koelde af naar 4,4 graden als minima kort voor middernacht.
Zaterdag, 5 januari 2013
Ook vandaag ontwaakten we onder een dikke, grijze wolkendeken die uit de vertrouwde Stratus bestond. Het wolkendek was nu wat dunner door het dalen van de subsidentie- inversie hogerop en er kon dus iets meer licht tot op de begane grond doordringen. Op sommige plaatsen zoals in West- Vlaanderen ontstonden er tijdens de namiddag een paar opklaringen, al is het niet duidelijk hoeveel blauw Malderen vandaag te zien kreeg. De temperaturen waren andermaal aan de zachte kant al koelde het een klein beetje af tegenover gisteren met temperaturen die zich tussen 7,6 en 8,7 graden ophielden. Wind stond er nauwelijks op een paar zuchtjes tot 22,5 km/h uit het westen na. Daar het hooguit tot wat motregen kwam tijdens de voormiddag sloten we terug af met een neerslagtotaal van slechts 0,0 mm.
Zondag, 5 januari 2014
Onder een kraakheldere hemel is het tijdens de nacht afgekoeld tot ... graden. Aan de grond vroor het plaatselijk, want op beschutte plekken waren tijdens de voormiddag rijpkristallen te vinden. De zon was extra krachtig in de heldere zeelucht en deed ons die kou al snel vergeten. Het voelde aan als een doorsnee lentedag ergens ver in maart en het weer was vriendelijk en rustig bij een overwegend zwak zuidwestelijk briesje. Tegen de middag ontstonden er echter losse wolkenflarden en korte tijd later kregen we gesloten Stratocumulusvelden te zien die vanuit het zuidwesten kwamen opgestoomd. Het waren uiteindelijk de Stratus fractus wolken die de zon een kopje kleiner maakten, nog voordat de Stratocumulus en later ook Altostratusbewolking de genadestoot konden toedienen. Maar de zon liet zich niet kennen en kwam tijdens de namiddag nog eventjes tevoorschijn in waterzonnetjes- formaat. Dan ging ze onder en kregen we de maan zwakjes te zien in dikke Cirrostratus en dunne Altostratus translucidus bewolking. De andere wolken waren weer verdwenen en er volgde een rustige, droge avond daar de regenzone die deze bewolking veroorzaakte ons pas in het tweede deel van de nacht zou bereiken. We sloten af met 0,0 mm als dagtotaal.
Maandag, 5 januari 2015
Tijdens het tweede deel van de nacht is het vanuit het noorden weer gaan opwarmen, maar deze warme lucht had vanochtend pas het zuiden van Nederland bereikt waardoor we bij zonsopgang nog steeds in de vorst zaten. Warmere en vochtige luchtmassa's die over de bevroren bodem streken zorgden hierbij echter voor sublimatie waardoor de wegen er plaatselijk gevaarlijk glad bijlagen. De minima zijn uitgekomen op -0,9 graden en na zonsopgang zagen we een uitgestrekt veld van Stratocumulus binnendrijven waarbij opvallend veel ruimte tussen de compartimentjes zat. Met andere woorden, het werd nog vrij zonnig ondanks het uitgestrekte wolkendek. Het kwik steeg naar 4,2 graden en in de loop van de namiddag dreef er ook wat Cirrus en Cirrostratus bewolking boven de Stratocumulus terwijl er een zwak briesje uit westelijke tot noordwestelijke richtingen opstak. Beide wolkensoorten zorgden later voor een zonsondergang om in te kaderen en na zonsondergang zagen we in het licht van de felle maan dat er opeens een wolkenloos gebied verscheen in het zuidoosten waar de Stratocumulus zeer scherp begrensd was. Daarna loste de bewolking op en maakte hij plaats voor een andere Stratocumulussoort waarvan de compartimenten dichter opeen zaten, doch zo dun waren dat de maan er dwars doorheen scheen. Deze bewolking loste opeens ook op, maar toen verscheen er plotseling een heel dunne, ijle vorm van Stratus bewolking die op amper 20 meter hoogte hing en hierdoor aan een grote snelheid vanuit het zuiden over de maan leek te glijden. Deze bewolking ging later over in mist die echter nooit echt dik was. Hierdoor konden we dat felle licht van de volle maan goed gebruiken om die 0,0 mm als neerslagtotaal af te lezen.
Dinsdag, 5 januari 2016
Nog steeds leek de wintergrens ergens halverwege Nederland vastgeroest te zitten. Malderen bevond zich dus weer in de subtropen waar het niet kouder werd dan 5,6 graden. Aan de zuidkant van het koufront was de atmosfeer lichtjes onstabiel wat voor veel bewolking en buiige neerslag zorgde. De buiigheid was vooral rond en kort na de middag vrij groot, en tijdens de avond werd het terug rustiger terwijl de zuidwestenwind onverminderd zachte lucht bleef aanvoeren. Dit leverde ons maxima van 8,5 graden op. Helemaal droog werd het overigens niet want ook na zonsondergang wisten een aantal spetterbuitjes tot hier door te sijpelen. De neerslag die hier uit kwam was echter niet meer meetbaar. Wel viel op dat een groot deel van de neerslag viel terwijl de lucht boven ons helder was, wat op een sterk verschil tussen de stromingen in verschillende luchtlagen leek te wijzen waardoor de neerslagzuilen ver uit de moederwolken wegwaaierden. Tijdens de laatste paar uren van de daglichtperiode werd het dan toch definitief droog in Malderen terwijl de vorstgrens boven Nederland weer in beweging kwam en in zuidelijke richting oprukte. Aan diens noordkant kreeg men nog steeds met zware ijzel en wat sneeuw te maken al ziet het er niet naar uit dat de vorst ons zal bereiken. We sloten in zachte en rustige omstandigheden af met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
Donderdag, 5 januari 2017
(Australie) Bij het opstijgen van Melbourne naar Bangkok was het rustig en helder, doch eens we boven het hart van Australie hingen, kwamen we in een tropische storm terecht die enkele dagen daarvoor boven de Sulu zee was ontstaan. Deze zorgde echter voor veel minder turbulentie dan tijdens de storm die we tijdens de heenvlucht te verduren kregen en voor we het wisten bevonden we ons reeds voorbij deze storing. Het werd weer rustig en helder, doch eens we Indonesie bereikten, bleek het te onweren boven Bali, Lombok en de aangrenzende eilanden. Buien die zich vooral boven zee bevonden net ten noorden van deze eilanden. Daarna werd het weer wat rustiger en maar boven Borneo kregen we met een tweede onweer te maken. Dan werd het definitief rustig en waren er in de duisternis in het zwakke schijnsel van de verlichting van diverse Thaise steden Cumulus en Stratocumulus wolken te zien. In Bangkok kregen we een mengelmoes van Cirrostratus, Altostratus, een paar Cumuli en Stratocumulus te zien waarbij de sluierbewolking snel dikker werd met ook meer Stratocumulus eronder waardoor het daar binnen de kortste keren een sombere bedoening werd. Wel bleef het er nog droog. Bij de aansluitende vlucht richting Frankfurt kregen we nog meer Stratocumulus te zien met nog dikkere Altostratus erboven en bevonden we ons ongetwijfeld enige tijd boven een regenzone. En dat was mogelijk een koufront want boven Bangladesh werd het opeens helder met een scherpe overgang naar Cumulus congestus terwijl het boven de Indische oceaan ineens helder was met hier en daar nog een dotje Cumulus. Boven India was er geen bewolking meer te zien op 1 geïsoleerd klein Cumuluswolkje na maar het werd toenemend nevelig tot er boven Pakistan niets meer te zien was van de begane grond. Doch plots bevonden we ons boven een uitgestrekt Stratocumulusveld dat even later door de besneeuwde bergen tegen Irak en Turkmenistan werd opgevolgd. Er volgde helder weer met slechts verspreide Stratocumulusvelden waarna de duisternis inviel en de rest van de vlucht rustig verliep. In Frankfurt was het helder en even wennen met -7 graden na de Australische hitte. Ook in België was het niet veel zachter met -4 graden te Malderen alwaar we een half berijpte en beijsde omgeving aantroffen waarin de dag ten einde liep.
Vrijdag, 5 januari 2018
Na een winderige en zachte nacht met minima van 5,5 graden werden we vanochtend door enkele schuchtere opklaringen begroet. Af en toe viel er een druppel motregen al bleef het voor de rest wel overwegend droog. Daarna volgde terug een zwaarbewolkte en sombere dag waarbij we wel geleidelijk in wat koelere lucht terecht kwamen. Dit proces ging gepaard met terug een paar opklaringen tussen de Stratus en Stratus fractus wolken. De maxima bleven steken op 9,5 graden terwijl de westelijke wind eerder zwak was. Tijdens de avond ging het ronduit kil aanvoelen al bleef het kwik boven nul. De lichte regen en motregen die viel bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 1,6 mm.
Zaterdag, 5 januari 2019
Nog steeds hing er veel bewolking al was ze tijdens de eerste uurtjes van de dag wat chaotischer en traden er een aantal buitjes op. Tussedoor zagen we wat stukjes blauwe lucht die zich vooral in het westen consentreerden. Op een fotogenieke buiendag hoefden we echter niet te rekenen want de buien gingen meer en meer over in perioden van aanhoudende motregen en we kregen ook met een hardnekkig Stratus wolkendek te maken dat geleidelijk komaf maakte met de al schaarse opklaringen. Het werd weer een hoogdag voor valiumverkopers en niet- geconventioneerde psychiaters terwijl er over de temperaturen ook weinig boeiends kon gezegd worden met waarden tussen 4,2 en 6,2 graden. Tijdens de avond veranderde er weinig al leek er een lichte afname te zijn in de motregenactiviteiten die overigens niet bijster veel voorstelden met 2,3 mm.
Zondag, 5 januari 2020
Het zag er vanochtend stabiel uit met een mengvorm tussen Stratocumulus en Stratus die erg dun was en een zwak ribbelpatroon vertoonde. De bewolking was dun en liet vrij veel licht door, maar tegelijk hield ze ons samen met de subtropische zeelucht warm met minima van 5,6 graden. Overdag warmde het nauwelijks op doordat we al vrij hoog zaten en klokten de maxima af op 7,5 graden. Het wolkendek bleef er steeds hetzelfde uitzien met het dunne Stratusdek met een Stratocumulusachtig ribbelpatroon erin. Doch omstreeks 16H werd de bewolking opeens opgewoeld en verschenen er een paar kleine opklaringen in erg chaotische Stratus fractus flarden. Vanuit het westen ging het er dreigend uit zien, maar toch gebeurde er voorlopig niets. Pas een tijdje na zonsondergang ging het eventjes motregenen en lichtjes regenen doch kort daarna klaarde het opeens volledig op en uiteindelijk bleef de rest van de avond rustig met nog amper bewolking. Het kortdurende gedruppel heeft een neerslagtotaal van 0,0 mm opgeleverd.