Natuurlijk weet ik ook dat ik in mijn - wat is het? - 15-jarige weerwoordcarrière vaker in de val ben getrapt. Hoe vaak is het niet voorgekomen dat grootschalig werkelijk alles, maar dan ook alles leek te wijzen op een op handen zijnde winterinval. Die dan op het laatst niet door ging. Ik heb een nogal selectief geheugen dus de data herinner ik me niet meer, maar de diepe, diepe teleurstelling wel.
Maar daar heb ik het nu niet over.
Waar ik het over heb is de kansrijke situatie waar we nu in zitten. Zelfs aartspessimisten zullen moeten toegeven dat er leuke, winterse ontwikkelingen geschetst worden in de verschillende berekeningen. Het zou (met nadruk op zou) zomaar goed kunnen vallen.
Eind 2009 herinner ik mij dat we ook zo'n lange aanloop hadden naar iets moois. Dat was de tijd dat Ben (hoi Ben) nog postte. Ik herinnerde mij een post van hem. Hij stond buiten en wist nu zeker dat Het ging gebeuren. Het gezicht naar het noord-oosten gedraaid, wachtende op de transportkou, in de zekerheid dat we een vorstperiode begonnen.
Zover is het nu nog niet. Maar na de hopeloze winteramoede van de laatste jaren heb ik alleen al pret aan het volgen van de ontwikkelingen en het zien dat meer en meer oplossingen naar koude scenario's neigen.
Die voorpret alleen al is me wat waard. En de op dit moment krakende tuin ook. Vannacht vroor het aan de grond een graad of 7 en vanmiddag lagen alle plassen in de omgeving bedekt met een mooi laagje zwart en glad ijs.
Dus wat er ook gebeurt, deceptie of niet: de voorpret is nu. Dit is wat de hobby voor mij zo leuk maakt.
Worden er al JOKI's verdeeld? Zet ik hem op 6,5
Foto kreeg ik van mevrouw - WhatsApp kwaliteit, Reeuwijkse Plas.
