DINSDAG 25 JANUARI 2000 BLAME IT ON THE WEATHERMAN
Nee, ik weet niet hoe ik dit dagverslag moet aanvangen, de teleurstelling is enorm groot. En zeggen dat het er allemaal nog zo veelbelovend uitzag gisterenavond, je zag het kwik als het waren naar beneden vallen. Toen het rond tienen bij -5.4° richting bedstee ging, vermoedde ik in de verste verte niet dat dit zowat het eindstation van de temperatuursdaling was. “’t is nie waar hé” klonk het vanochtend iets na vijven half luid in de badkamer toen de weeramateur van dienst een eerste blik door het dakvenster wierp. Inderdaad, ik zag de maan nog zwakjes doorheen een - weliswaar dun - stratocumulusdek priemen. Met een tweede “’t is nie waar hé” stormde ik de weerkamer binnen om de thermische ravage te aanschouwen. De temperatuursdaling werd reeds gisterenavond rond 23 uur een halt toe geroepen. Het kwik had toen een waarde bereikt van -5.7° in de hut en -9.2° aan de grond. Ik mag er gewoon niet aan denken welke waarden er vanochtend anders op het weergavevenstertje van de Wizard zouden verschenen zijn. Ik blijf er bij dat een nieuw decaderecord er in zou hebben gezeten. Enfin, vanochtend rond zessen was het kwik al tot -3.4° opgelopen maar hoopte ik op dat moment nog dat diezelfde bewolking de temperatuurstijging overdag zou temperen. Edoch, het tegendeel was minder waar!!!!!! In de loop van de voormiddag kwam de zon - tijdelijk - opnieuw tevoorschijn en door afwezigheid van de wind (max 3.9 m/s) had het kwik, dat veel minder in te halen had dan gisteren, fluks de hoogte in. Te Brussel had ik nog de indruk dat het zou meevallen met het maximum maar bij thuiskomst ‘s avonds maakte ik bij het openen van de weerhut bijna drie salto’s achterwaarts. Met ogen zo groot als theeschoteltjes zag ik dat het kwik in de vroege namiddag naar 4.9° was kunnen oplopen. PLUS VIER KOMMA NEGEN!!!!! Is dat nu die fameuze winterse prik!!!? Zijn dat nu die temperaturen rond het vriespunt overdag die vanochtend nog door die Sabine werd aangekondigd!!!!????? Hoe vaak moet ik het nog meemaken dat een met veel bombarie aangekondigde winteraanval….uhe, uhe, uhe, uhe…..sorry, ik verslikte mij even …euh ja winterprik dus, uitdraait op een algemene sisser, zeg maar dikke flop!! Blame it on the models or on the weatherman, I don’t know en ik wil het niet weten ook. De berichten van sneeuw in het westen van het land die mij langs elektronische weg op het werk bereikten, konden mij amper troosten. Sic, had ik het afgelopen zondag niet gehad over een kleine sneeuwkans op dinsdag (vandaag dus)? De bewolking is later in de namiddag terug gaan toenemen en tijdens de vroege avond viel er wat korrelsneeuw, echter te weinig om in de tabellen vermeld te worden. De temperatuur is inmiddels gedaald naar anderhalve graad. Een eventuele opklaring zou heel misschien nog tot een licht negatieve waarde kunnen leiden maar waar Eddy die -5° voor het binnenland vandaan haalt weet ik bij God niet. Het weerverloop voor de komende dagen beschouw ik eerder als een fait divers en focus me nu al op het komende weekend. Het MRF- model blijft voor komende zondag ronduit stormachtig weer in het vooruitzicht stellen. Met wat geluk moeten we dan niet eens moeite doen om te stappen en blazen ze ons gewoon voort tijdens onze wandeltocht.
WOENSDAG 24 JANUARI 2001 ZIJN HET DAN ALLEMAAL LEUGENAARS?
Ik had gisterenavond wel een vermoeden dat de verwachte neerslaghoeveelheden met een korreltje zout dienden te worden genomen. Dat ze er echter zo ver naast zouden zitten had ik in de verste verte niet verwacht. Geen twintig, ook geen vijftien, tien?….Noppes! Wat ik vanochtend in mijn pluviometer vond geraakte met moeite tot aan het eerste maatstreepje! In plaats van de overvloedige en langdurige regen kregen we een nacht die zelfs vrij droog mocht worden genoemd. Middels de WW- lijst heb ik vanmorgen een steentje in de spreekwoordelijke vijver gegooid. Van een aantal weeramateurs heb ik een reactie gekregen maar de rest (lees: het KMI) zweeg als vermoord. Bleef de regen tot de ochtend vrijwel uit dan was de wind daarentegen wel present. Vooral gedurende de tweede helft van de nacht haalde deze bij momenten behoorlijk uit. De Wizard registreerde om half vier een maximale windstoot van 18.3 m/s. Rond dezelfde tijd werd ook de hoogste temperatuur genoteerd, het kwik liep op tot liefst 12.6°. Een gooi naar het decaderecord die bijna geslaagd was, op 16 januari 1993 werd het nog vier tientjes warmer. Rond zessen werd de hemelkraan dan ineens ‘volle bak’ opengedraaid wat tevens met behoorlijk wat klank- en lichtspel gepaard ging. Als ik de andere helft van mijn trouwboekje mag geloven zijn er hier enkele harde klappen gevallen, ik was op dat moment al ergens halfweg tussen Herzele en Brussel onderweg naar het werk. Ook boven de hoofdstad gingen de sluizen voor korte tijd open maar ik denk niet dat er zo veel neerslag is gevallen als te Hillegem waar de pluvio, na de ontgoocheling van de voorgaande nacht, de 5.5 mm (in 15 min tijd) dankbaar in ontvangst nam. Na die ene bui is het tijdens de rest van de dag droog gebleven. De zon kwam er evenwel niet of nauwelijks bij te pas, enkel naar de avond toe klaarde het van het westen uit wat op. Na zonsondergang werd het dan nagenoeg helder. Na het thermisch feestje van vannacht werd het in de loop van de dag geleidelijk aan frisser in zo ver dat er van de maximale waarde tegen waarnemingstijd slechts de helft meer overbleef. Op barometrisch vlak viel er eveneens een en ander te noteren. Zo daalde de luchtdruk tegen de ochtend naar een minimale waarde van 989 hPa. Een mobiel wiggetje bracht in de loop van de dag herstel en inmiddels is de naald al weer zo’n 13 maatstreepjes verder naar rechts opgeschoven. De komende dagen krijgen we nog meer wisselvalligheid op ons dak middels nieuwe storingen en buienlijnen. De temperatuur gaat hierbij wat verder naar omlaag en zullen we het tegen zaterdag met zeven á acht graden als maximum moeten doen. Op de langere termijn suggereren de verschillende modellen een winterse tendens en kunnen we ons in de loop van volgende week al terug aan witte producten verwachten. Ik geloof meer en meer dat onze Eddy iets tegen winterweer heeft, volgens hem is er in de komende tien dagen geen vorst te bespeuren. Zijn die van Meteoservices dan allemaal leugenaars of zuigen ze zomaar wat uit hun duim. Het is niet de eerste keer dat ik tegenstellingen opmerk tussen de berichtgeving van Meteoservices enerzijds en anderzijds met wat Eddy op het scherm aankondigt. Enfin, we zullen wel zien wie het bij het rechte eind zal hebben….
ZATERDAG 26 JANUARI 2002 FRONTAAL GESLINGER
Wie vanavond niet überhaupt de weg op moet blijft beter thuis en zoekt zich een warm plaatsje op voor de openhaard of kolenkachel. Wel laat men de luchttoevoer best niet te ver open staan wil men voorkomen dat de houtblokken de schoorsteen worden ingezogen. Er staat immers een harde tot stormachtige zuid tot zuidwestenwind en dit eigenlijk al sinds vanochtend. De snelheidsmeter registreerde toen even voor vijven een piek van 70 km/u. Na enkele nachtelijke momenten met pittige regen – goed voor twee millimeter neerslag – werd het naar de ochtend toe droog en ging de bewolking wat breken. Net als gisteren hebben we de zon echter nauwelijks te zien gekregen. Enkel halfweg de voormiddag scheurde het cirrostratusdek eventjes open maar al gauw nam de bewolking op middelhoog niveau terug toe en toen de zaak tegen de middag ook in de lagere regionen dicht begon te schuiven was het helemaal om zeep. Het wolkendek dat er na de middag alsmaar grauwer begon uit te zien maakte duidelijk dat de regen niet lang meer op zich zou laten wachten. Deze diende zich uiteindelijk aan omstreeks tweeën, eerst aarzelend maar naarmate de tijd vorderde intensiverend en geleidelijk met buiig karakter, goed voor een verdubbeling van de inhoud van het groene bakje. De wind die het tijdens de voormiddag ietsje kalmer aan deed maar niettemin vrij krachtig kwam aangezet, gooide zich na de middag terug in een hogere versnelling met pieken die naar de avond toe met de regelmaat van een klok achttien meter per seconde haalden. Ook nu laat de wind om de haverklap het alarmsignaal van de Wizard afgaan. Deze staat momenteel ingesteld op zo’n dikke 60 km/u. Als ik vannacht niet voortdurend gewekt wil worden van het ‘getsjirp’ zal een bijstelling naar boven toe de enige oplossing zijn want het ziet ernaar uit dat de weergoden er een wild feestje van willen maken waarbij de drank rijkelijk vloeien zal. Bepaalde weermodellen gewagen zelfs van neerslaghoeveelheden die tegen morgenmiddag tot twintig liter kunnen oplopen. Dat wordt dan eerder een orgie, vooral voor de Vlaamse regenmeters dan. In thermometerhut weten ze momenteel eveneens wat feesten is, het kwik is sinds gisterenavond op zoek gegaan naar tieners en heeft ze tijdens het tweede deel van de nacht te pakken gekregen. Vanochtend was het al zo’n vier eenheden warmer dan gisterenavond toen met zeven graden reeds het etmaalminimum kon worden genoteerd. Veel is er sinds deze ochtend niet meer bijgekomen, kort voor enen werd met elf punt vier het maximum bereikt waarna de temperatuur door de regenval terug een graadje heeft moeten prijsgeven. Lang treuren zal het kwik hierom niet moeten doen want als ik het temperatuursverloop voor de komende dagen overloop zie ik zelfs maxima die twaalf graden kunnen halen, iets wat trouwens morgenmiddag al het geval kan worden. Jill had het tijdens haar weerpraatje zelfs over eventuele recordwarmte op maandag of dinsdag. In dat geval zal het kwik hier de veertien graden moeten overschrijden maar of dat zal lukken? Een ander vraag luidt of we morgen van de regen zullen verlost geraken. Hm, eerlijk gezegd heb ik daar mijn twijfels over en wordt het pas tegen maandagmiddag voor langere tijd droog. Het blijft echter een beetje afwachten want met al dat frontaal geslinger is een verschuiving naar noord of zuid gauw gebeurd. Dinsdag zou dan veruit de beste dag van de week moeten worden en blijft het vrijwel droog. Tegen woensdagavond zet de mallemolen zich weer in gang en als het MRF model het allemaal juist berekend heeft zullen wij er tegen het volgend weekend opnieuw flink van lusten.
DINSDAG 29 JANUARI 2003 HEMELS APPLAUS
Uitstel is dus duidelijk geen afstel. Net op het moment dat schrijver dezes zich begon af te vragen wat er verkeerd aan het lopen was kreeg ie uit een donker wordend westelijk zwerk meteen een verticale op het netvlies geprojecteerd. Ik had vandaag immers heel wat meer verwacht dan een wisselende hoeveelheid bewolking met een flinke streep zon tussendoor. De nachtelijke passage van het koufront stelde alvast niet teleur. Vooral rond drieën vannacht heeft het enige tijd flink geregend waarbij de wind voor het eerst heeft gepiekt. Toen ik bij de ochtendlijke controlebeurt van de regenmeter het ding tot het vierde maatstreepje zag gevuld was ik best tevreden maar verwachte toch nog een serieuze aandikking van de pluviale score. De weerberichtgeving van vanochtend stemde me hoopvol en had het over hevige buien en een krachtige wind. Nou, de wind was present en haalde bij momenten uit tot ruim 60 km/u maar de rest volgde duidelijk niet het vooropgesteld draaiboek. Tot op het moment dat schrijver dezes rond vieren het bedrijfsterrein verliet op weg naar het station, bleef het droog met zoals gesteld aardig wat zon en voor de rest weinig cumuliform werk. Enkel naar de avond toe leek het zwerk enigszins symptomen te vertonen die me iets meer gingen bevallen al is een pluk donkergrijs hier en daar niet meteen mijn idee over ‘gewenste onstabiliteiten’. Ook het lichte buitje die me bij het verlaten van de trein te Herzele overviel kon me niet bekoren zodat ik onderhand al van plan was om middels het dagverslag een klaagzang aan te heffen. Wel, van een klaagzang is er helemaal niets in huis gekomen, integendeel! Toen ik net na het verorberen van het avondmaal zoals elke ‘brave’ echtgenoot aan de gootsteen stond voor de afwas en door het vensterraam naar de westelijke horizon staarde zag ik de zaligmakende contouren van een cumulonimbus waaruit op hetzelfde moment een verticale ontlading de donkere achtergrond in lichterlaaie zette en het adrenalinegehalte in mijn bloed met een rotvaart de hoogte in joeg. Een evenaring van het record op de twintig meter tussen keuken en weerkamer was hiervan het gevolg waarna een blik op het scherm van de computer een en ander duidelijker maakte. Het ww-forum stond intussen al in rep en roer terwijl het beeld van “Blikseminslagen.com” me sinds vorige zomer niet meer zo’n leuk ogend plaatje heeft opgeleverd. Omstreeks half zes toonde die een aaneengesloten band met gele stipjes in een licht gebogen lijn lopende van Koksijde tot Antwerpen. Ook het beeld van de neerslagradar loog er niet om en liet een zone zien met flink wat grijs en rood – zelfs enkele stipjes zwart - die in oostzuidoostelijke richting trok en waaraan Hillegem niet leek te ontsnappen. Met een dreunende donderslag namen de winterse festiviteiten omstreeks zessen een aanvang waarbij het voorprogramma door korrelhagel werd verzorgd. De hoofdbrok kwam er een kwartiertje later aan met een mengelmoes van natte sneeuw en hagel die steeds groter in omvang werd en tijdens het hoogtepunt van de bui een centimeter dik was terwijl het lichtspektakel die ermee gepaard ging zomers aan deed. Naast enkele horizontalen werden we getrakteerd op een viertal verticale ontladingen die binnen de seconde met hemels ‘applaus’ werden beantwoord. Het ganse zaakje die bovendien met stevige windstoten werd gekruid, nam zowat een klein half uur in beslag en miste haar effect op het verkeer niet, het wegdek was immers bedekt geworden met een halve centimeter dikke laag hagel en natte sneeuw zodat het leek alsof de halve avondspits een lading eieren in de kofferbak had. Meneer Celsius was eveneens onder de indruk en zag zijn ‘aandelenkoers’ tijdens de doortocht van de buienlijn in een vrije val terecht komen. Van een dikke zes ging het immers in zo’n kwartiertje tijd naar plus 1,5° terwijl het verlies op dagbasis nog een stuk groter was, zo was het gisterenavond om waarnemingstijd nog iets meer dan tien graden warm. De barometerstand heeft eveneens betere tijden gekend en laat momenteel een waarde van 1008 hPa noteren, een daling van zestien eenheden.Tegen zevenen was de vertoning afgelopen en kon ik het pluviale resultaat van een half uurtje winters spektakel in ogenschouw nemen. Zes en een halve millimeter om precies te zijn wat het dagtotaal dus op tien en een halve millimeter heeft gebracht en van de waarnemer van dienst een tevreden man heeft gemaakt. Nou, vier kruisjes op één lijn in het tabelletje met de weerelementen zet je niet elke dag en ik kan enkel maar hopen dat dit de aanzet is tot meer. Zelfs zonder het overlopen van de weerkaarten die me uiteindelijk toch enkel zouden teleurstellen.
DONDERDAG 29 JANUARI 2004 BIJ DE BEESTEN AF
Sneeuw zaaide het voorbije etmaal verdeling onder de waarnemers. Zo ontwaakte de ene in een onvervalst winterlandschap met een sneeuwdek waarvan de dikte tussen tien en vijftien centimeter schommelde terwijl de andere bij wijze van spreken teleurgesteld zijn meetlat in een hoekje heeft gegooid. Te Hillegem mocht de waarnemer zich uitzonderlijk eens bij de gelukkigen rekenen, hij trok er vanochtend vroeg met de vouwmeter op uit en zag deze op het grasveld tot het achtste maatstreepje in de sneeuw zakken. Leuk, heel leuk en bovendien zou daar in de loop van de ochtend nog een tweetal eenheden bovenop komen. Het zag er gisterenavond in eerste instantie echter niet zo goed uit, na de sneeuwbui die even voor waarnemingstijd langs trok ging het omstreeks achten zowaar regenen waarna de neerslag pas driekwart uur later vaste vormen ging aannemen. Een en ander gaf aanleiding tot lichte paniek onder de sneeuwliefhebbers en dit niet alleen ten huize Gits dixit de berichten die rond dezelfde tijd op het WW-forum werden gepost. Uiteindelijk is het beloofde ‘pakje’ dan toch nog aan huis besteld geraakt en kunnen we hier al bij al best tevreden zijn. De hoofdmoot is dus gisterenavond en tijdens het eerste deel van de nacht naar omlaag gekomen met vrijwel vijf uur lang onafgebroken sneeuwval, soms licht doch meestal matig en bij momenten, zoals dit gisterenavond rond elven het geval was, zelfs hevig. Noteren we hierbij een tijdelijk doch opmerkelijk luchtdrukverval naar 994 hPa. Op het radarbeeld is duidelijk te zien dat deze omgeving na de eerste ‘golf’ nog een hele buienstraat over zich heen heeft gekregen, van geluk gesproken. Na tweeën kwam aan de witte vertoning die her en der zelfs met klank- en lichtspel gepaard ging een voorlopig einde en ging het opklaren waardoor de temperatuur een eind onder het vriespunt ging duiken. In de hut noteerde ik een ruime minus een, de grondthermometer zat echter ondergesneeuwd en wees ‘slechts’ een drietal graden vorst aan. Boven de sneeuw zullen dit er alvast een paar graden meer zijn geweest. Alsof men op mij had gewacht dwarrelden de vlokjes na de nachtelijke adempauze, omstreeks het tijdstip dat ik richting station trok, opnieuw in groten getale uit een zwerk die, typisch bij zo’n situatie, door de ‘grondverlichting’ in een oranje gloed werd gezet. Het begin van een ruim twee uur durende sneeuwepisode die het eindtotaal op elf eenheden neerslag heeft gebracht. Na negenen werd het geleidelijk droog en brak de zon zowat een uur later door de flarden lage bewolking heen om tijdens het verdere dag verloop geleidelijk een grotere rol in het weerbeeld te gaan spelen. Met maximaal drie graden bleef de thermische opgang waarvoor ik vanochtend nog enigszins had gevreesd evenwel behoorlijk binnen de perken zodat een groot deel van het sneeuwlandschap de namiddag heeft overleefd. De wind speelde vooral bij het binnenschuiven van het koufront een grote rol, zo haalde de zuidwester (!) gisterenavond rond negenen regelmatig tot meer dan twaalf m/s uit. Ook doorheen de nacht en overdag hield de naar noordwest geruimde wind zich allerminst afzijdig en was het buiten op bepaalde momenten bij de beesten af. In de loop van de namiddag kalmeerde de zaak geleidelijk en keerde de rust in de atmosfeer terug. Inmiddels zit het kwik nog een eind boven nul en lijkt ze niet meteen happig om het in de negatieve cijfers te gaan zoeken. Het feit dat de bewolking naar de avond toe terug wat lijkt toegenomen te zijn is natuurlijk niet erg bevorderlijk voor een temperatuursdaling en is het dan ook afwachten of het tijdens de komende nacht nog überhaupt tot vorst zal komen.
DONDERDAG 27 JANUARI 2005 BITTERE PIL
Jammer, jammer. Net toen de sneeuwvalintensiteit hier vanochtend interessante vormen begon aan te nemen stapte schrijver dezes, met veel spijt overigens, op de trein richting Brussel. Een eind verderop, niet eens vijf kilometer naar het oosten, viel van sneeuwval al helemaal niets meer te merken. Te Vorst moest dan tot omstreeks negenen worden gewacht alvorens ook daar het witte spul in niet al te grote hoeveelheden en slechts gedurende beperkte tijd omlaag kwam gedwarreld. Inmiddels begon de wereld te Hillegem volgens vrouwlief er aardig wit uit te zien terwijl het – veelal licht en bij tussenpozen - tot kort na de middag bleef door sneeuwen. Dit bij een kwikstand die het vriespunt stilaan naderde. Vriezen deed het tijdens de voorbije nacht nog vrij aardig, zelfs meer dan ik had verhoopt nadat ik de bewolking gisterenavond zag toenemen en de temperatuurdaling bij net geen min twee zag haperen. De zaak zal gedurende de nacht nog een aantal keer zijn open getrokken gezien een minimum van net geen minus drie waarvan we er omstreeks halfzes nog de helft van over hebben gehouden. Na de middag werd het droog en werd de temperatuur licht positief waardoor er tegen het tijdstip dat ik opnieuw Herzele binnen spoorde van al dat moois niet veel meer te bespeuren viel. Overigens herhaalde zich deze avond hetzelfde scenario van vanochtend. Toen het terug huiswaarts ging, net voor het verlaten van de bedrijfsgebouwen te Vorst begon het daar matig te sneeuwen maar was het nog voor we onder de Brusselse buitenring spoorden al weer over and out. Om de pil helemaal bitter te maken is het te Hillegem omstreeks vijven lichtjes gaan regenen. Tedjuu! Dat doet het nu nog steeds, soms zelfs matig bij een verder opwaarts kruipend kwik, om waarnemingstijd reeds een volle eenheid boven nul en alzo een aanslag plegend op het nog resterende sneeuwdek. Het luchtruim boven de Lage Landen blijft de komende vierentwintig tot achtenveertig uur het strijdtoneel tussen koud en zacht waarbij de scheidingslijn moeilijk te trekken valt. Enfin, wat Hillegem betreft hoeven we ons daarover niet het hoofd te breken wegens te westelijk. Misschien dat de koude(re) lucht tijdens het weekend even opnieuw tot over onze omgeving komt, eventueel met wat sneeuw zaterdagnacht of ochtend en negatieve minima. Nadien lijkt de noordwestelijke zachtheid alsnog het pleit in haar voordeel te beslechten. Als het een troost mag zijn, de tendens op langere termijn laat de poort voor winterse toestanden voorlopig nog open staan.