Dinsdag, 1 februari 2005
Na in de vroege uurtjes een aantal opklaringen te kunnen aanschouwen, kreeg Malderen omstreeks 7H een eerste buitje over zich heen, waarna het in de loop van de dag een komen en gaan was van wolken, zon en vooral na de middag nog een aantal nieuwe buien (te Brussel althans). Veel stelde het echter niet voor want in de pluviometer was slechts 0,6 mm terug te vinden. De buitjes werden aangevoerd met een noordelijke stroming waarin de wind snelheden tot 35 km/h haalde maar ondanks de noordelijke component van de stroming werd het toch nog tamelijk zacht tot 8,3 graden, zij het dat het vannacht nog afkoelde tot 3,8 graden en nipte vorst aan de grond met - 0,6 graden. Op de weerkaarten zien we ondertussen nog steeds het hogedrukgebied dat ten westen van Ierland wel lijkt vastgeroest te zitten waardoor het weer ook de komende dagen letterlijk en figuurlijk weinig inhoud zal hebben. Morgen laten we de noordzeebuien weer achter ons maar krijgen we meer gesloten bewolking met perioden van motregen en opnieuw erg zachte temperaturen.
Woensdag, 1 februari 2006
Na een heldere nacht ging het weersgebeuren tijdens de ochtenduurtjes letterlijk de mist in. Mist die aanvroor bij temperaturen die naar -4,2 graden gedaald waren en voor een flink berijpt ochtendlandschap zorgde, maar korte tijd later slaagde de langzaam aan kracht winnende februarizon erin om de dikke erwtensoep droog te koken zodat we konden genieten van stralend winterweer. Er werd vervolgens omgeschakeld naar de ontdooistand waardoor we alsnog positieve maxima van 2,4 graden konden noteren, doch het feit dat op beschaduwde plaatsen zelfs vrijhangende takken en bladeren hun rijplaagje de hele dag vasthielden geeft aan dat het beruchte tuineffekt het Malderse weerstation weer op een dwaalspoor bracht en we dus toch een onvervalste ijsdag beleefd hebben. De noordwestelijke wind was erg zwak met hooguit 10 km/h terwijl de neerslaande mistdeeltjes voor 0,2 mm "neerslag" zorgden. Het kwik is na zonsondergang snel weer onder het vriespunt gedoken en kort daarop vormde zich een nieuwe mistlaag waarbij het de vraag is of we daar morgen even vlot van af zullen raken als vandaag in de haast volledig tot stilstand gekomen vochtige atmosfeer. Mogelijk blijft het op sommige plaatsen de hele dag betrokken terwijl hogergelegen plaatsen zoals de Ardennen dan weer kans maken om boven de mist uit te steken en van de winterzon te kunnen genieten. Het vriesweer blijft ook de rest van de week standhouden, maar de weerkaarten lijken de intense winterprik op zaterdag ondertussen te relativeren waardoor we er wellicht met slechts matige vorst zullen vanaf komen. Later zou er een westelijke tot noordwestelijke stroming binnendenderen en duiken we mogelijk voor enige tijd de oceanische wisselvalligheid in waarbij een paar aktieve regenzones de winter weer zullen wegspoelen.
Donderdag, 1 februari 2007
Het zonnige tussendoortje van gisteren moesten we vandaag kennelijk zwaar terugbetalen. Sombere, grijze wolken zonder enig teken van structuur of beweging hielden zowat de ganse dag in hun beklemmende greep. Om er toch een beetje leven in te brengen, dachten ze hierboven, werd er voor wat lichte regen of motregen gezorgd, wat door de meesten allerminst werd geapprecieerd, zelfs al mochten de zachte temperaturen tussen 5,0 en 10,8 graden dan nog een troost geweest zijn. Later op de dag ontstond er wat mist, wat op zich niet verwonderlijk was bij de zwakke west- noordwestelijke wind die niet meer dan 12,9 km/h haalde. Na zonsondergang (uiteraard) werd het droger en dreven er zelfs opklaringen binnen. Het neerslagtotaal was ondertussen opgelopen tot 0,8 mm.
Vrijdag, 1 februari 2008
De eerste dag van februari wordt meteen 'gedoopt' met een reeks flinke stortbuien tijdens de vroege ochtend. Daarna keerde de rust echter weer en kwamen er opklaringen binnengedreven. Het koufront bleef net ten zuiden van ons slingeren met oa in Parijs enorme regenhoeveelheden, maar tijdens het tweede deel van de voormiddag vormde zich een golfje op dat front waardoor de bewolking die zich de hele tijd als een scherp afgebakende Altocumulusband aan een met dunne Cirrostratus bedekte hemel aan de zuidelijke horizon ophield, weer kwam oprukken. Het was echter vooral Altostratusbewolking die voor een volledig betrokken weersbeeld ging zorgen. Het bleef hierbij wel droog en halverwege de namiddag zaten we al aan de andere zijde van dat golfje zodat we de bewolking zagen terugtrekken naar het zuidoosten terwijl vanuit het noordwesten geleidelijk opklaringen kwamen opzetten. In deze opklaringen zat wel veel Cumulus fractus verweven en de Altostratus bleef nog steeds in translucidus- vorm aanwezig zodat het aanvankelijk niet meer dan een waterzonnetje was dat we te zien kregen. Pas naar de avond toe werd de zon wat uitbundiger maar daar zullen ze vooral aan de andere kant van de wereld van kunnen profiteren, want het was ondertussen al bijna zonsondergang. Ondanks de brede opklaringen daalt het kwik niet meer zo snel doordat er nog vrij veel wind blijft staan op nadering van een back bent- occlusie die later op de nacht weer voor een flinke geut regen zal zorgen. Uiteindelijk werd deze dag gekenmerkt door temperaturen tussen 1,2 en 7,4 graden, krachtige windsnelheden tot 45,1 km/h uit het west- zuidwesten en een neerslagtotaal van 3,6 mm.
Maandag, 1 februari 2010
Afgelopen nacht zijn er opnieuw een aantal buitjes binnengesijpeld, doch ook deze keer leek het zwaartepunt van de buienactiviteit boven Nederland te liggen. Het sneeuwdek was in Malderen immers maar een halve centimeter aangedikt terwijl het bij onze noorderburen dikwijls om 10 tot 15 centimeter extra sneeuw ging. Tijdens de voormiddag volgden er nog een aantal lichte buitjes, maar deze bestonden vooral uit smeltende sneeuw en stofhagel. De buitjes werden steeds zwakker en uiteindelijk gingen ze over in motregen. De schuchtere opklaringen die we tussendoor nog te zien kregen, verdwenen en maakten plaats voor een sombere mengeling van Stratus en Stratus fractus. Na de middag werd de bewolking terug wat chaotischer en kwamen er terug een paar buitjes langs die werden afgewisseld met een paar korte opklaringen. Deze bestonden opnieuw uit stofhagel en korrelsneeuw, maar veel kon dit niet meer veranderen aan het steeds groener/grijzer wordende winterlandschap. De vanochtend nog naar -0,2 gezakte temperatuur kon overdag immers naar 3,3 graden klauteren, en met die westenwind tot 30,6 km/h erbij werd het dooiproces reeds een versnelling hoger gezet. Na zonsondergang werden de opklaringen een stuk breder en kon het opnieuw afkoelen tot rond het vriespunt terwijl de papperige sneeuwresten gingen 'aankoeken'. Het neerslagtotaal bleef ook vandaag onbekend.
Dinsdag, 1 februari 2011
Het wolkendek is vrijwel de ganse nacht intact gebleven waardoor het niet veel verder is afgekoeld en we met minima van -3,7 graden slechts lichte vorst konden optekenen. Bij het aanbreken van de eerste ochtendschemering was ons vertrouwd Stratus wolkendek daar weer terwijl er ook wat lichte mist werd gevormd die het zicht beperkte tot een 1000- tal meter. Er stond immers nauwelijks wind al werd er tijdens de namiddag eventjes een zucht van 27,4 km/h uit het zuidwesten opgetekend. De bewolking bleef de ganse voormiddag hangen terwijl het na de middag eveneens somber en grijs bleef. Toen doken er echter meldingen op van ijzel en smeltende sneeuw die vanuit het westen geleidelijk het land veroverden, en het duurde niet lang voordat ook Malderen met een verraderlijk ijslaagje werd ingekapseld. De aanvriezende neerslag breidde zich vervolgens uit naar het oosten terwijl de ijslaag nadien geleidelijk afsmolt door de gestaag oplopende temperatuur. De neerslag bleef beperkt tot 0,6 mm terwijl het tijdens de avond verder opwarmde tot 1,2 graden onder een nog steeds gesloten en egaal wolkendek. De neerslagzones vormen een eerste aanloop naar een onstuimige en herfstachtige periode met zachtere temperaturen al was daar vandaag in ieder geval weinig van te merken.
Woensdag, 1 februari 2012
Het was nog steeds helder waardoor de afkoeling zich ongehinderd kon verder zetten. Het kwik kwam tegen zonsopgang uit op een koude -7,2 graden, al viel het nog mee tegenover plaatsen met een sneeuwdek (Limburg, zuidoost Nederland) waar men reeds temperaturen in de buurt van -10 graden kon optekenen. Na zonsopgang warmde het geleidelijk weer op, maar de koude luchtaanvoer hield het kwik in bedwang waardoor het de hele dag bleef vriezen bij maxima van -0,1 graden. Overdag stak er een schrale oostenwind op die vooral tijdens de late namiddag en avond flink te keer ging met na zonsondergang zelfs heuse rukwinden die met snelheden tot 35,4 km/h uit het noordoosten op het verijsde weerstation inbeukten. De temperaturen lagen in het eerste deel van de avond misschien hoger dan gisteren rond deze tijd, maar de lage dauwpunten en gevoelstemperaturen maakten het vrieseffect groter terwijl het later op de avond rustiger werd met een versterkte afkoeling door uitstraling als gevolg. Zo kwamen we tegen middernacht alweer op een ruime -5 graden uit. Gelukkig hoefden we niet naar buiten om neerslagmetingen te doen want die was er toch niet met 0,0 mm als dagtotaal.
Vrijdag, 1 februari 2013
Het was vanochtend bijzonder zacht, betrokken en droog terwijl er veel wind stond. De wind, zachtheid en betrokken hemel mochten we houden, maar met dat droge werd al snel komaf gemaakt toen het nog voor zonsopgang steving ging regenen vanuit het westen. De regenzones die gisteren als sluierbewolking ten zuiden van ons te zien waren, zijn immers verbonden met een golf die naar het oosten trok en dus zonder problemen Malderen kon meenemen. De hele voormiddag was het grijs en nat waarbij de neerslag naar de middag toe wat leek af te nemen. We kregen dan rijen van Cumulus congestus bewolking te zien die zich doorheen een Altostratus wolkendek boorden terwijl er nog een paar druppels vielen. Na de middag maakte dit terug plaats voor een klassieke Nimbostratuslucht met de al even vochtige als klassieke regen die eruit kwam. Wel zwakte de wind af waardoor de scherpste kantjes van het gure winterweer eraf gingen. De temperatuur liep op tot 8,1 graden en de maximale windsnelheid werd voor de middag al geregistreerd met 32,2 km/h uit het zuidwesten. Tegen de avond werd het terug wat droger maar de bewolking bleef hangen waardoor het weer haar sombere karakter behield. De bewolking remde de afkoeling af, al zal een naderend koufront komende nacht wellicht een verdere afkoeling op de rails zetten. De minima werden op het einde van de avond bereikt met 3,2 graden en we sloten af met een neerslagtotaal van 8,6 mm.
Zaterdag, 1 februari 2014
De regenzone heeft zich tijdens het tweede deel van de nacht flink uitgebreid en tegen de ochtend kregen we reeds met het koufront te maken. Dit ging gepaard met herfstachtig aandoende slagregens die een uurtje aanhielden en zowel gevolgd als voorafgegaan werden door een langere periode van matige regenval. De bewolking bestond uit Nimbostratus, en nadat het koufront gepasseerd was, ging die over in Altostratus waar opvallend veel Stratus fractus onder ontstond. Kort voor de middag werd het dan droog en vervolgens kregen we een waterzonnetje te zien dat geleidelijk aan kracht begon te winnen. Er stroomde koelere lucht binnen waardoor de maxima van 8,7 graden al tamelijk vroeg werden bereikt ondanks de relatief zonnige tweede helft van de namiddag die we aangeboden kregen. In het westen was een blauwe lucht met Cumuluswolken te zien, maar wie goed keek zag ook de Cumulonimbuswolken die met hun aambeelden heel discreet tussen de sluierbewolking van het koufront verweven zaten. De kust was dus nog niet veilig voor wie regengevoelige activiteiten gepland had, en plaatselijk kwam het inderdaad tot plotse, wolkbreukachtige regenval. In hoeverre die in Malderen het geval was, is niet duidelijk maar met of zonder buien mag het neerslagtotaal van deze dag er toch wel wezen met 7,2 mm. Overdag stond er nog een gure zuidwestenwind die geleidelijk naar het westen tot noordwesten draaide en daarbij afzwakte. Het koudegevoel nam hierdoor wat af, maar nadat we nog even van een vurige zonsondergang konden genieten met oranje oplichtende koufrontbewolking in het oosten, koelde het snel verder af. Tegen middernacht was het kwik reeds uitgekomen op 5,5 graden en zelfs een ijskristal of twee, drie lijkt niet helemaal uitgesloten te zijn voor morgenvroeg.
Maandag, 1 februari 2016
We bevonden ons vanochtend nog steeds in de warme luchtmassa's ten zuiden van het warmtefront, en aan het weersbeeld was niet zo veel veranderd. Dit betekent dat het nog steeds broeierig was met temperaturen die verder opliepen naar 10,8 graden en aanhoudende lichte motregen. Een verandering die we wel konden vaststellen was een toename van de wind die er op sommige momenten weer flink aan lag te sleuren en te trekken. Niet meteen de meest gezellige omstandigheden voor de eenzame fietser of wandelaar al voelde het ook bij deze krachtige windvlagen niet koud aan doordat de zachte lucht verzadigd was met vocht. De bewolking bleek vooral uit Stratus en Stratus fractus te bestaan, waar waarschijnlijk ook nog een dikke laag Altostratus boven hing. Aan dit beeld veranderde weinig, en we kregen de hele dag door een afwisseling van motregen en droge perioden, en dan weer motregen met lichte regen ertussen gemengd. De wind wakkerde nog iets verder aan en kwam meestal uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen. Ook tijdens de avond bleef het lichtjes motregenen of regenen, en koelde het langzaam een beetje af waardoor we nu pas de minima van 7,2 graden konden optekenen. Door het lichte karakter van de regen is het ondanks bijna een hele dag gedruppel bij een neerslagtotaal van 0,8 mm gebleven.
Woensdag, 1 februari 2017
De bewolking is tijdens de nacht blijven hangen waardoor het met de vorst is meegevallen, en ook in Malderen zagen we het daglicht in een omgeving met vloeibaar water terugkeren bij temperaturen die op 2,9 graden zijn uitgekomen. Maar het was niet meteen een weertype waar velen vrolijk van werden, want de Stratusbewolking hing er nog steeds, en deze voelde zich natuurlijk in haar nopjes in een vochtige atmosfeer waar weinig tot geen wind stond. Op sommige plaatsen was de bewolking overgegaan in Stratocumulus (waardoor de temperaturen daar ook iets lager zijn uitgekomen) maar de zon, maan of sterren konden slechts door weinigen waargenomen worden. Tijdens de voormiddag kwamen we geleidelijk onder de invloed van een naderend warmtefront waardoor we de Stratusbewolking zagen breken en overgaan in Stratocumulus. Hierdoor kwam er wat ruimte vrij voor opklaringen waarbij we in de hogere luchtlagen Cirrus en Cirrostratus bewolking konden ontwaren die dikker werd vanuit het westen. De zon kreeg dus weinig kansen om van deze weersverandering te profiteren, al konden we ze wel af en toe in waterige versie bewonderen. De zachtere lucht achter het front slaagde er overdag reeds in om Belgie in te palmen waar we maxima van 10,1 graden haalden. In Nederland lag het kwik op de meeste plaatsen maar net boven het vriespunt op datzelfde moment. Bij dit alles stond er een matige wind uit zuidwestelijke richtingen. Tegen de avond begon de frontale bewolking zich verder uit te breiden waardoor het terug betrokken werd in Malderen met af en toe wat lichte regen of motregen. Deze neerslag bleek goed/slecht te zijn voor een dagtotaal van 0,5 mm. Doch hoe hopeloos het betrokken en miezerige weer er voor de sterrenkijkers ook mag uitgezien hebben, kort voor middernacht was het weer opgeklaard en keken we terug tegen een fonkelende sterrenhemel aan. Ondanks deze opklaringen bleef het echter opvallend zacht met temperaturen die dichtbij de eerder gehaalde maxima bleven schommelen bij een nog steeds goed voelbare wind.
Donderdag, 1 februari 2018
Het leek wel zomer toen we zagen dat het om zes uur al klaarlicht was. Maar het bleek maanlicht te zijn en doordat het aantal lumens niet veel verschilde met hetgene dat de afgelopen dagen overdag op onze netvliezen terechtkwam leek de zon al op te zijn. De bewolking bestond uit Cirrostratus maar er was ook Cumulus congestus en Cirrostratus te zien en wat Stratocumulusvelden. Hier en daar werden reeds buien van regen, hagel en natte sneeuw waargenomen. Deze trokken overdag het binnenland in maar Malderen werd erg karig bedeeld waardoor we hier van een rustig en zonnig weertype konden genieten. Al trokken er zeker in de voormiddag aaneengesloten velden van Stratus fractus en Stratocumulus over waardoor het bij momenten nog somber en grijs werd. Na de middag was het vooral Cirrus densus, Cumulonimbus en Cumulus congestus wat we te zien kregen met opklaringen ertussen. Nog steeds geen enkele bui die ons kon bereiken, maar omstreeks 21h veranderde dat en begon het dan toch nog lichtjes te regenen vanuit het noordwesten met zelfs natte sneeuw ertussen. Niet verwonderlijk met de afkoelende bovenluchten en kwikstanden die terugliepen naar 1,5 tot 6,3 graden. De neerslag die voor middernacht viel was niet duidelijk maar waarschijnlijk bleef het nog beperkt tot 0,5 mm wat ook het dagtotaal werd.
Vrijdag, 1 februari 2019
Tijdens de nacht heeft de sneeuw ons kunnen bereiken en deze keer leverde het ook in Malderen een witte winterwereld op. Het sneeuwdek was een tweetal centimeter dik maar het was aangewezen om hier snel van te genieten (al dan niet via de spoeddiensten) want tegen de ochtend begon het al lichtjes te regenen bij oplopende temperaturen. We bevonden ons aan de achterzijde van de neerslagzone en de bewolking ging er over in Stratocumulus terwijl er een zwakke noordwestelijke wind stond. Daarna volgde er een wat grillig weertype met buien en opklaringen (waar echter niet echt royaal mee werd omgesprongen). De combinatie van regen en dooi bij temperaturen die van -1,1 naar 5,2 graden stegen, was echter een regelrechte aanslag op de winterwereld en tegen het einde van de namiddag was er vrijwel niets meer van sneeuw of ijs te zien. Wie de mooie winterwereld voor een vrolijk lentezonnetje hoopte te kunnen ruilen was er echter aan voor de moeite want ondertussen was alles weer volgeplempt met sombere Stratuswolken en daar viel tijdens de avond zelfs af en toe wat motregen uit. Deze zorgde in combinatie met de gesmolten sneeuw voor een neerslagtotaal van 6,1 mm.
Zaterdag, 1 februari 2020
Het koufront is met een reeks pittige buien doorheen het land getrokken. Doch tijdens de voormiddag bleef het nog een hele tijd na regenen en pas tegen de middag werd het droog. En zelfs dan moesten we rekening houden met nog een aantal buitjes. Zoals typisch in deze situatie zagen we de bewolking overgaan in Altostratus en klaarde het op vanuit het westen. De afzwakkende wind is naar west- zuidwestelijke richtingen geruimd. Er dreven stapelwolken binnen die erg fraai oogden met scherpe toppen en contrasten. Ze dreven snel voorbij door de krachtige wind maar werden snel kleiner en meer gerafeld. De druk steeg immers snel en er werd op hoogte weer wat warmere lucht geadvecteerd. Aan de grond was het een ander verhaal en koelde het geleidelijk af waarbij de maxima van 12,5 graden al tijdens de nacht werden opgetekend. De minima volgden dan laat in de avond met 7,2 graden terwijl het steeds rustiger werd en droog bleef. De neerslag tijdens de voormiddag heeft een vrij indrukwekkende 6,8 mm opgeleverd.