Herkenbaar, ik denk dat velen hier hetzelfde voelen. We zoeken iedere keer de bevestiging van hetgeen gaat komen; 'is het nog echt zo?' Als we gaan slapen checken we nog even snel de laatste prognoses en als we wakker worden, staan we weer op met die vraag.
We banjeren onrustig door het huis, we steken onze neus naar buiten- en kijken omhoog naar de lucht, die morgen wit zal kleuren. Hoe (snel) zal morgen de kou binnenkomen en hoe gaan we die transformatie beleven. We maken een wandeling en vragen ons af of de dieren al weten wat hen te wachten staat. Onze geest zit al bij morgen... en het werk- en het thuisfront voelen zich verwaarloosd.
De voorpret is al onbetaalbaar, maar we willen nu graag ook cashen.
En ieder weerwoord-lid hoopt dat in zijn regio de jackpot valt. Als het neerslaggebied zakt, zijn de zuidelijke provincies- en de zuiderburen blij. Tegelijkertijd balen de Noorderlingen. Laten we hopen dat ieder een leuke portie krijgt..
Wordt het echt een Jahrhunderterlebnis of wordt het slechts een hele fraaie notitie in de winter van 2021.
We hebben er zin aan/in!