Vandaag heb ik Buisman Deel 3 uitgelezen (1450-1575). 
Intussen werd eergisteren Buisman Deel 4 voor mij besteld als cadeau van een aantal leuke wetenschappelijke boeken die ik aan de kleinzonen van mijn buurvrouw heb gegeven (over zeemonsters, techniek, het weer etc.) ze zijn daar heel blij mee.
Zoals je ziet waren de jaren 1576-1675 zeer koud (op 1626-1650 na), de 2e en waarschijnlijk stevigste inzinking van de Kleine IJstijd (na een mildere/zachtere periode van 1501-1550). Die periode bevat de Tachtigjarige Oorlog, begin van de Gouden Eeuw, ontstaan en glorietijden van de VOC, de Wetenschappelijke Revolutie (gestart ofwel versneld door Galilei, na Copernicus) en natuurlijk de grote schilders zoals Vermeer, van Rhijn etc. Ofwel een heel boeiende en bewogen periode in de geschiedenis.
Hieronder de samenvattingen van de vier 25-jaarse perioden.
1576-1600: Zeer koud met normale winters maar met kille lentes, zomers en herfsten, volgens Buisman de koudste 25-jaarse periode van het 2e millennium. Wel was de maritimiteitsindex hoog wat luidt op een zonaal klimaat, al wel erg koel.
1601-25: Ook zeer koud maar dan met strenge winters, kille lentes en herfsten. Het zomerseizoen was nog redelijk te pruimen maar niet meer dan dat. De maritimiteitsindex was wel weer laag wat luidt op een minder zonaal klimaat met meer extremen.
1626-50: Een mini-klimaat optimum met normale seizoenen, vooral de winters, lentes en herfsten waren fors verbeterd ten opzichte van de 50 jaar ervoor en de 25 jaar erna.
1651-75: Het begin van de 3e inzinking van de Kleine IJstijd, begin van het Maunder-minimum tijdperk met opnieuw koude/strenge winters en kille lentes en herfsten, opnieuw bleef het zomerseizoen nog redelijk presteren, maar dat zal in het laatste kwart van de 17e eeuw anders zijn (met een giga-inzinking van de zomers in de 1690s, maar dat staat in deel 5, niet in deel 4). Maritimiteitsindex was weer laag na een korte opleving in het 17e eeuwse mini-klimaat optimum.
