Ik zie meer een evolutie naar een soort Eurohoog met aflandige wind en oplopende bovenluchttemperaturen. Dat betekent gortdroge lucht (negatieve dauwpunten), overdag een paar graden boven nul, maar 's nachts lichte tot matige vorst (misschien lokaal zelfs streng boven sneeuw). Voor de ijscondities is dat ideaal.
De warme lucht botst op het koude continent. Als de WA scherp genoeg gericht is blijft de kou onderin nog wel bewaard. Er zijn overigens ook prima wat leden die het hoog boven Scandinavië leggen met hernieuwde koude-advectie.
