Merken jullie bij jezelf iets van opluchting en denken jullie dat je door deze winter de komende winter met meer hoop tegemoet gaan zien dan in de aanloop naar deze winter? Mijn idee is dat veel mensen het hadden opgegeven. Bij mijzelf merk ik al langer dat ik gewoon niet meer vooruit keek. Ik was zelfs een beetje vergeten hoe heerlijk een wat langere periode met sneeuw en ijs en zeker zon is dus dan kijk ik er weer meer naar uit, ook al is het heel weinig realistisch om dit (en zo uitzonderlijk was dit nou ook niet maar is het nu wel geworden) te verwachten.
Het is een heerlijk gevoel om dagenlang tegen een dik sneeuwdek in de tuin aan te kijken. Ook de straat bij mij, waar weinig verkeer is, ligt onder het sneeuwdek, deels ingereden. Het doet mij denken aan de koude of strenge winters van voorheen. Om te beginnen 1963, toen dit zo'n beetje de standaard was van 22 december tot 4 maart. En ook 2010 en 2013 toen er flink sneeuw viel. Ook het dagenlang kunnen schaatsen roept herinneringen op.
Sinds 2013 hield het op, zo leek het. Na vier winters zonder noemenswaardige kou gaat het dan kriebelen: is het klimaat dusdanig veranderd dat de winterkou verdwenen is? Toen kwam 2018. Dat seizoen maakte duidelijk dat Siberische kou nog altijd ons land kan bereiken.
Ik heb de moed nooit opgegeven. Dit jaar geeft die moed een duwtje in de goede richting. En de vraag of we nu weer 8 jaar moeten wachten is niet te beantwoorden. Ik bedenk dan maar dat koude winters vaak in clusters komen. Het kan volgend jaar weer gebeuren!
Quote selectie